Zawody po studiach, zawodowe i ogólne

Koparka zatrzymuje się na placu budowy nowej obwodnicy, bo w ziemi pojawiły się ciemne plamy i kawałki ceramiki. Kilka dni później pracuje tu już zespół, który centymetr po centymetrze odsłania ślady osady sprzed tysięcy lat. Archeolog nie szuka skarbów – dla niego największą wartość mają skorupy garnków, zwęglone ziarna, ślady słupów i kości, bo opowiadają o codziennym życiu dawnych ludzi. To praca na pograniczu nauki humanistycznej, przyrodniczej i technicznej: w błocie wykopu, w pracowni nad tysiącami zabytków i przy komputerze z mapami.

Zarośnięta działka na skraju miasta, budżet inwestora, miejscowy plan, prawa fizyki i marzenie o domu pełnym światła. Architekt musi to wszystko pogodzić, zanim na papierze pojawi się pierwsza linia. Potem latami prowadzi projekt przez uzgodnienia, poprawki i budowę, aż w końcu może wejść do budynku, który wcześniej istniał tylko w jego głowie. To zawód na styku sztuki, techniki i prawa – wymaga wyobraźni przestrzennej, precyzji, cierpliwości do przepisów i umiejętności przekonywania ludzi. Daje też rzadką satysfakcję: efekt pracy stoi na lata.

Park, w którym chętnie spędzasz popołudnie, nie wziął się z przypadku. Ktoś zaplanował, gdzie poprowadzić alejki, żeby ludzie nie deptali trawników, które drzewa zostawić, jakie posadzić, by za kilkadziesiąt lat dawały cień, i jak zatrzymać wodę po ulewie. Architekt krajobrazu projektuje przestrzeń na zewnątrz budynków: od przydomowego ogrodu, przez skwery i bulwary, po plany ochrony parków krajobrazowych i rekultywację dawnych wyrobisk. Łączy wiedzę o roślinach i przyrodzie z wyczuciem kompozycji i znajomością potrzeb ludzi.

Wchodzisz na stronę sklepu, szukasz informacji o zwrocie towaru i po kilku kliknięciach się poddajesz. Strona może być piękna, ale jeśli nie da się w niej niczego znaleźć, przegrywa. Architekt stron internetowych dba o to, by serwis miał przemyślany szkielet: logiczne menu, sensowną kolejność treści, szybkie działanie na telefonie i komputerze. Planuje strukturę witryny, decyduje o technologii, projektuje ścieżki użytkowników i współpracuje z grafikami, programistami i marketingowcami. To zawód na styku informatyki, projektowania i psychologii użytkownika.

Mieszkanie z katalogu wygląda idealnie, dopóki nie trzeba w nim zmieścić rowerów, biurka do pracy i psa. Architekt wnętrz nie zaczyna od wyboru koloru ścian, tylko od pytań: kto tu będzie mieszkał lub pracował, jak się porusza, skąd pada światło, czego brakuje. Projektuje funkcję i nastrój pomieszczeń – od kawalerki po salę koncertową czy szpital – dobiera materiały, oświetlenie i meble, rozwiązuje problemy akustyki i instalacji, a potem pilnuje, by wykonawcy zrealizowali projekt tak, jak został pomyślany.

Fikus w kącie biura to jeszcze nie projekt. Prawdziwa zieleń we wnętrzu musi przetrwać suche, ogrzewane powietrze, sztuczne światło i ludzi, którzy zapominają o podlewaniu – a przy tym dobrze wyglądać przez cały rok. Architekt zieleni wewnątrz budynków projektuje roślinne aranżacje w biurach, hotelach, galeriach handlowych, restauracjach i domach: od donic przy recepcji, przez ściany z roślin, po ogrody zimowe i zielone tarasy. Dobiera rośliny, oświetlenie i nawadnianie, a potem uczy, jak o nie dbać.

Akt nadania ziemi sprzed kilku stuleci, księga meldunkowa, której szuka ktoś odtwarzający dzieje rodziny, plany kamienicy potrzebne konserwatorowi – wszystko to musi dać się odnaleźć. Archiwista nie jest strażnikiem zakurzonych półek, tylko specjalistą od pamięci instytucji i całego społeczeństwa. Przejmuje dokumenty, ocenia, co ma trwałą wartość, porządkuje je według zasad archiwistyki, opisuje w inwentarzach i bazach danych, a potem pomaga badaczom, urzędom i zwykłym ludziom znaleźć to, czego szukają.

Umowa podpisana elektronicznie, korespondencja z urzędem, skan decyzji sprzed lat – kiedyś trafiłyby do segregatora, dziś lądują na serwerze. Plik też jednak trzeba przechować z głową: tak, by po wielu latach dało się go otworzyć, udowodnić, że nikt go nie zmienił, i szybko odnaleźć. Archiwista dokumentów elektronicznych przejmuje dokumentację zakończonych spraw, klasyfikuje ją, opisuje metadanymi, pilnuje okresów przechowywania i bezpiecznego usuwania, a także przenosi papierowe akta do postaci cyfrowej. Pracuje na styku archiwistyki, biurowości i informatyki.

Archiwum kojarzy się z zakurzonymi teczkami w piwnicy i ciszą, w której nic się nie dzieje. Tymczasem archiwista zakładowy jest strażnikiem pamięci urzędu, szpitala czy firmy: decyduje, które dokumenty trzeba przechowywać przez dziesięciolecia, a które po określonym czasie można zgodnie z przepisami zniszczyć. Pilnuje, by akta trafiały do archiwum uporządkowane, by dało się je odnaleźć w kilka minut i by nikt niepowołany do nich nie zajrzał. Coraz częściej zajmuje się też dokumentacją elektroniczną, a nie tylko papierem.

Wykonuje prace związane ze sznurowaniem mechanizmów żakarda i ustawianiem ich na krosnach.

Czy trzeba umieć ładnie rysować, żeby skorzystać z arteterapii? Wcale nie – i to bywa największym zaskoczeniem. Arteterapeuta nie ocenia prac pod kątem estetyki i nie uczy techniki plastycznej. Wykorzystuje malowanie, lepienie z gliny, muzykę, ruch czy pracę z tekstem jako drogę do emocji, o których trudno opowiedzieć słowami. Pracuje z dziećmi, dorosłymi i seniorami: w szpitalach, ośrodkach terapii, szkołach i domach pomocy. Łączy wiedzę o sztuce z psychologią i pedagogiką, a jego najważniejszym narzędziem jest relacja z drugim człowiekiem.

Prawie każdy nosi w kieszeni aparat, a w sieci codziennie pojawiają się niezliczone zdjęcia. Skoro fotografować może każdy, czym zajmuje się artysta fotografik? Odpowiedź brzmi: świadomym budowaniem obrazu. Fotografik nie tyle „robi zdjęcia”, ile planuje światło, kompozycję i nastrój, wybiera spośród setek klatek tę jedną, a potem łączy pojedyncze ujęcia w spójne serie, wystawy i książki fotograficzne. Często równolegle realizuje własne projekty artystyczne i zlecenia: portrety, sesje reklamowe, reportaże czy dokumentację architektury.

Słowo „grafik” większości osób kojarzy się z komputerem i projektowaniem logotypów. Tymczasem artysta grafik równie dobrze może spędzić dzień przy prasie, wycinając dłutem linoryt albo trawiąc w kwasie miedzianą płytę. Grafika artystyczna to sztuka tworzenia obrazu na matrycy, z której odbija się potem serię odbitek. Wielu artystów łączy ten warsztat z grafiką użytkową: projektuje plakaty, ilustracje, okładki książek i znaki graficzne. W obu światach liczy się to samo – precyzyjna kreska, przemyślana kompozycja i myślenie obrazem.

Wyobrażenie malarza jest często romantyczne: natchnienie, sztaluga przy oknie, obraz powstały w jedną noc. Rzeczywistość jest bardziej rzemieślnicza i znacznie bardziej cierpliwa. Artysta malarz przygotowuje podobrazia, robi szkice i studia kolorystyczne, czeka, aż wyschną kolejne warstwy farby, a często przemalowuje obraz kilka razy. Do tego dochodzi praca, której nie widać na wystawie: dokumentowanie prac, kontakty z galeriami, wnioski o stypendia, zlecenia na murale czy portrety. To zawód dla ludzi, którzy potrafią długo i samodzielnie pracować nad własną wizją.

Rzeźbiarz z dłutem nad blokiem marmuru to obraz piękny, ale bardzo niepełny. Współczesny artysta rzeźbiarz równie często modeluje w glinie, spawa stal, odlewa formy z żywicy albo projektuje instalację, która stanie w parku. Ta praca łączy wyobraźnię przestrzenną z wysiłkiem fizycznym i wiedzą o materiałach: trzeba wiedzieć, jak zachowa się kamień przy uderzeniu, jak skurczy się glina podczas suszenia i czy konstrukcja wytrzyma wiatr. Duże realizacje rzadko powstają w pojedynkę – rzeźbiarz współpracuje z architektami, odlewnikami i zleceniodawcami.

Astrofizyk rzadko spędza noce przy okularze teleskopu. Znacznie częściej siedzi przed komputerem: analizuje dane z obserwatoriów naziemnych i satelitów, pisze programy do symulacji albo zmaga się z równaniem, które ma opisać narodziny gwiazdy. To naukowiec, który za pomocą fizyki i matematyki próbuje zrozumieć zjawiska odległe o miliony lat świetlnych – galaktyki, czarne dziury, wybuchy supernowych – ale też aktywność Słońca, która wpływa na satelity i sieci energetyczne na Ziemi.

Wypowiada się na temat przyszłości ludzi lub przyszłych wydarzeń w oparciu o położenie ciał niebieskich.

Światło, które dziś dociera do teleskopu, wyruszyło z odległej galaktyki, zanim na Ziemi pojawili się ludzie. Astronom patrzy więc nie tylko w dal, ale i w przeszłość – i próbuje z tego słabego sygnału wyczytać, jak rodzą się gwiazdy, skąd biorą się planety i jak zmienia się wszechświat. Wbrew romantycznym wyobrażeniom rzadko spędza noce z okiem przy okularze. Znacznie częściej siedzi przed monitorem, pisze programy, analizuje ogromne zbiory danych i buduje modele matematyczne. To zawód dla osób, które fizykę i matematykę traktują jak język do opisu nieba.

Asystent do spraw księgowości wykonuje proste czynności księgowe wspomagające pracę księgowego.
Asystent do spraw księgowości jest zawodem o charakterze biurowym. Celem pracy jest wykonywanie podstawowych czynności księgowych wspomagających pracę wykwalifikowanego księgowego, zgodnie z przepisami prawa rachunkowego i podatkowego oraz wewnętrznymi procedurami obowiązującymi w danej jednostce organizacyjnej. Asystent do spraw księgowości przyjmuje, gromadzi i segreguje dokumenty pod względem ich rodzaju. Weryfikuje poprawność wystawionych dokumentów. Przygotowuje dowody księgowe do zapłaty oraz wykonuje proste, powtarzalne czynności ujmowania dowodów w księgach rachunkowych. Wprowadza zadekretowane dowody księgowe do systemu finansowo-księgowego. Nanosi numer dowodu księgowego potwierdzający kolejność ujęcia w księgach rachunkowych. Asystent do spraw księgowości sprawdza rozrachunki pod względem zgodności wartości faktury z zapłatą i terminów realizacji oraz wyjaśnia rozbieżności z kontrahentami w zleconym zakresie. Sporządza – przy użyciu programów finansowo-księgowych i arkuszy kalkulacyjnych – raporty, zestawienia oraz wypełnia formularze na podstawie informacji pochodzących z ksiąg rachunkowych. Przygotowuje dokumentację niezbędną do prowadzenia korespondencji z kontrahentami, urzędami i bankami w zakresie uzgadniania rozrachunków i innych czynności księgowych.

Gromadzi dane statystyczne o sytuacji ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz inne dane ilościowe; zebrane dane poddaje badaniu i wnioskowaniu statystycznemu.

W wydawnictwach prasowych i książkowych wykonuje czynności związane z planowaniem, organizacją i realizacją procesu wydawniczego, w tym w szczególności z zakresu marketingu i reklamy oraz planowania i organizacji sprzedaży, a także oblicza przychody i dochody z działalności wydawniczej.

Asystent dyrektora zapewnia wsparcie dyrektorowi w zakresie zarządzania organizacją.
Asystent dyrektora jest zawodem o charakterze biurowym. Jego praca polega na organizowaniu i koordynowaniu spraw związanych z administracyjnym i logistycznym funkcjonowaniem stanowiska dyrektora w organizacji. Zadaniem asystenta jest prowadzenie terminarza, organizowanie i uzgadnianie czasu pracy dyrektora oraz przygotowywanie dla niego raportów, prezentacji, analiz i zestawień. Asystent organizuje oraz obsługuje spotkania i konferencje, jak również podróże służbowe dyrektora. Zapewnia i koordynuje przepływ informacji, w tym również telefonicznej i mailowej oraz obieg dokumentów. Dba o wygląd biura i urządzeń biurowych. Współpracuje ze wszystkimi działami firmy w celu realizacji swoich zadań i odpowiada za funkcjonowanie zarządzania projektami prowadzonymi w firmie. Może reprezentować dyrektora wobec współpracowników wewnątrz zakładu pracy, jak i wobec kontrahentów zewnętrznych – na podstawie udzielonego pełnomocnictwa.

Uczestniczy w działaniach na rzecz społeczności romskiej, zmierzających do poprawy stanu ich edukacji poprzez zapewnianie uczącym się dzieciom i młodzieży wszechstronnej opieki i pomocy w szkole i poza szkołą.

Pod nadzorem kierownika organizuje prace na planie produkcji filmowej lub telewizyjnej; bierze udział we wszystkich fazach produkcji od skierowania projektu do produkcji aż po ukończenie; na podstawie dokumentacji i scenopisu sporządza szczegółowy plan wydatków i pracy nad projektem i przedstawia go kierownikowi do akceptacji.

Wspiera integrację dzieci cudzoziemców (uchodźców, emigrantów itp.) w szkole;
zapewnia pomoc psychologiczno-pedagogiczną uczniom wymagającym szczególnego wsparcia ze względu na słabą znajomość języka polskiego lub problemy adaptacyjne w środowisku szkolnym a w razie potrzeby - zajęć wyrównawczych z języka polskiego i innych przedmiotów, stosownie do ich potrzeb i możliwości.

Asystent nauczyciela przedszkola pomaga nauczycielowi w realizacji zadań opiekuńczo-wychowawczych i dydaktycznych.
Asystent nauczyciela przedszkola jest zawodem o charakterze usługowym. Swoje zadania zawodowe asystent nauczyciela przedszkola wykonuje w stosunku do dzieci w wieku przedszkolnym. Istotą jego pracy jest pomoc nauczycielowi przedszkola i współpraca z nim w zakresie sprawowania właściwej opieki nad dziećmi przebywającymi w przedszkolu. Pomaga on dzieciom przy spożywaniu posiłków, a także w sprzątaniu po zajęciach. Czynnie uczestniczy w ubieraniu i rozbieraniu dzieci w szatni oraz przed i po leżakowaniu. Opiekuje się dziećmi podczas spacerów, wycieczek, zajęć i zabaw na powietrzu. Wspiera dzieci w czynnościach higieniczno-sanitarnych. Wspólnie z nauczycielem uczy dzieci dbałości o higienę osobistą, czystość i porządek. Uczestniczy w przygotowywaniu zajęć objętych planem pracy przedszkola i wraz z nauczycielem koordynuje ich właściwą realizację.

Wspiera nauczyciela lub wychowawcę świetlicy w prowadzeniu zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych w klasach I – III w szkole podstawowej (w tym specjalnej i integracyjnej), w celu zapewnienia jak najlepszej opieki nad uczniami; opiekuje się dziećmi podczas lekcji, przerw, w trakcie zabaw, spacerów i wycieczek; zapewnia poczucie bezpieczeństwa dzieciom na zajęciach dydaktycznych i wychowawczych.

Wykonuje zlecone przez operatora dźwięku zadania pomocnicze związane z realizacją dźwięku na planie filmowym lub w trakcie udźwiękowienia i zgrania filmu;
zajmuje się akustycznym przygotowaniem miejsc nagrań;
sprawdza wszystkie elementy inscenizacyjne oraz urządzenia mające wpływ na jakość nagrania;
dokonuje wstępnej selekcji materiałów dźwiękowych potrzebnych w okresie realizacji filmu oraz prowadzi dokumentację operatorską nagranych materiałów i sprawuje nad nimi opiekę.

Współpracuje z operatorem obrazu w zakresie założeń technicznych i określenia charakteru zdjęć, planowania kosztów, potrzeb ilościowo-rodzajowych i terminów realizacji; współuczestniczy w organizowaniu planu zdjęciowego; wykonuje zdjęcia z nadaniem im odpowiedniej formy filmowej; współpracuje z laboratorium obróbki taśmy filmowej.

Udziela klientom pomocy w życiu codziennym i w sytuacjach wyjątkowych, w realizacji nietypowych potrzeb i życzeń; dokonuje rezerwacji hoteli, biletów na imprezy kulturalne i sportowe; organizuje transport i usługi kurierskie; planuje i organizuje podróże; dobiera klientowi garderobę; towarzyszy w sytuacjach wymagających pomocy i wsparcia; rezerwuje stolik w restauracji; udziela przydatnych informacji we wszystkich obszarach życia.

Ułatwia osobie niepełnosprawnej wykonywanie czynności dnia codziennego, pomaga jej w uzyskaniu jak największej samodzielności oraz współpracuje z instytucjami i organizacjami społecznymi w celu zapewnienia optymalnych warunków do samodzielnej rehabilitacji; wspiera osoby niepełnosprawne w realizacji programu rehabilitacji społecznej i zawodowej.

Świadczy pomoc w sprawowaniu mandatu posła i senatora w biurze poselskim lub senatorskim;
organizuje i uczestniczy w spotkaniach z wyborcami;
przygotowuje materiały do wystąpień poselskich;
rejestruje, gromadzi i przekazuje do Archiwum Sejmu materiały odzwierciedlające działalność posła w okręgu wyborczym oraz dokumentację spraw interwencyjnych;
organizuje konferencje prasowe;
doradza i reprezentuje posła na spotkaniach z mediami, wyborcami i organizacjami politycznymi i społecznymi.

Prowadzi w zakładzie pracy obsługę prawną zakładu lub poszczególnych komórek organizacyjnych.

Odpowiada za samodzielne wykonywanie czynności administracyjnych związanych z prowadzonym i nadzorowanym przez prokuratora postępowaniem przygotowawczym w sprawach karnych, w tym także przygotowywaniem decyzji kończących prowadzone i nadzorowane postępowanie.

Odpowiada za prawidłowe wprowadzanie, przetwarzanie, przechowywanie i wyprowadzanie danych z wykorzystaniem systemów informatycznych; obsługuje sprzęt komputerowy i eksploatuje oprogramowanie komputerowe w zakresie przetwarzania / zarządzania gromadzonymi danymi.

Wykonuje, pod kierunkiem reżysera, funkcje i zadania pomocniczo-twórcze, tj. przygotowuje materiały do sporządzenia planu generalnego; pełni nadzór nad wykonaniem środków inscenizacyjnych; utrzymuje kontakt z kierownictwem produkcji i kontroluje przebieg poszczególnych prac organizacyjnych pod kątem potrzeb artystycznych; bierze udział w przygotowaniu kolejnych dni zdjęciowych oraz uczestniczy w pracach na planie.

Prowadzi pracę z rodziną w miejscu zamieszkania lub w miejscu wskazanym przez rodzinę; udziela pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w rozwiązywaniu problemów socjalnych, psychologicznych, wychowawczych, w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy przez członków rodziny; wspiera aktywność społeczną rodzin; podejmuje działania interwencyjne i zaradcze w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dzieci i rodzin.

Odpowiada za samodzielne wykonanie czynności administracji sądowej i czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania. Zajmuje się sporządzaniem projektów zarządzeń, orzeczeń lub ich uzasadnień.

Zajmuje się eksploatacją urządzeń fonicznych i łączności w studio i pokoju przegrań; podczas przygotowywania i produkcji programu współpracuje z realizatorem wizji i fonii, obsługując urządzenia techniczne; współdziała z konserwatorami w zakresie profilaktyki i napraw sprzętu oraz urządzeń.

Przygotowuje urządzenia wizyjne, stanowiące wyposażenie studia i pomieszczenia reżyserskiego, wraz z torami kamery oraz mikserem wizji, zapewniając prawidłowe wystrojenie kamer oraz właściwe poziomy wizji w czasie nagrań i emisji; w czasie nieobecności realizatora programu kieruje pracą zespołu w zakresie realizacji technicznej programów w studio, obsługi urządzeń technicznych, spraw porządkowych i podziału zadań.

Obsługuje klientów zlecających usługi pocztowe lub z nich korzystających oraz bezpośrednio świadczy usługi i rozlicza je finansowo.

Obsługuje klientów zlecających usługi telekomunikacyjne lub z nich korzystających oraz bezpośrednio świadczy usługi i rozlicza je finansowo.

Prowadzi kompleksową obsługę administracyjno-organizacyjną członków zarządu;
wspiera pracę i działania członków zarządu;
sporządza na potrzeby członków zarządu niezbędne raporty i zestawienia;
odpowiada za sprawną obsługę spotkań i narad członków zarządu zarówno na poziomie organizacyjnym, jak i merytorycznym.

Udziela kobiecie w okresie ciąży, podczas porodu wsparcia emocjonalnego stwarzającego poczucie bezpieczeństwa. Przygotowuje i pomaga rodzącej w spożywaniu płynów. Masuje rodzącą. Ściśle współpracuje z osobą sprawującą opiekę nad kobietą podczas porodu (położna, lekarz).

Pomaga lekarzowi stomatologowi w działalności leczniczej w gabinecie stomatologicznym i poradni stomatologicznej.

Kiedy myślimy o problemach ze słuchem, przychodzi nam do głowy lekarz laryngolog. Tymczasem dużą część pracy diagnostycznej i rehabilitacyjnej wykonuje audiofonolog – specjalista, który bada słuch, mowę i równowagę, a potem pomaga pacjentowi wrócić do świata dźwięków. Wykonuje badania u noworodków, dzieci i seniorów, dobiera i programuje aparaty słuchowe, współpracuje przy implantach ślimakowych i uczy, jak słyszeć na nowo. Łączy wiedzę z akustyki, medycyny i psychologii z cierpliwością w pracy z ludźmi w każdym wieku.

Przygotowuje opracowanie określające zakres oraz parametry techniczne i ekonomiczne przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, ze wskazaniem rozwiązania optymalnego z punktu widzenia kosztów jego realizacji oraz oszczędności energii;
dokonuje oceny stanu ochrony cieplnej budynku, systemu ogrzewania i zaopatrzenia w ciepłą wodę, systemu wentylacji i klimatyzacji, instalacji oświetleniowej budynku z uwzględnieniem wymagań ochrony przeciwpożarowej i akustycznej w celu poprawy standardu energetycznego budynku i zaoszczędzenia na ogrzewaniu budynku.

Audytor środowiskowy weryfikuje spełnienie przez audytowaną instytucję przyjętych kryteriów audytu ekologicznego.
Audytor środowiskowy jest zawodem o charakterze eksperckim. Audytor środowiskowy wykonuje audyty środowiskowe (ekologiczne) na podstawie normy ISO 19011 (a w przypadku jednostek certyfikujących – również z uwzględnieniem normy ISO 17021) lub innych wytycznych – opracowanych na potrzeby programów i instytucji prowadzących działalność proekologiczną, w których istnieje potrzeba prowadzenia audytów ekologicznych. Kryterium audytu stanowi spełnienie określonych wymagań ustalonych przez zamawiającego audyt, np. wymagań prawnych dotyczących ochrony środowiska, standardów dotyczących systemów zarządzania środowiskowego (np. ISO 14001) lub innych wytycznych dotyczących zarządzania środowiskowego. Audytor potwierdza swoje spostrzeżenia możliwymi do zweryfikowania dowodami, zebranymi metodą wywiadów, obserwacji, analizy dokumentów. Stosownie do posiadanych kompetencji, a w niektórych przypadkach również do wymaganych uprawnień; audytor środowiskowy może prowadzić audyty wewnętrzne (na wewnętrzne potrzeby danej organizacji) lub zewnętrzne (np. na zlecenie kontrahenta lub na potrzeby certyfikacji systemów). Audyt może być wykonywany przez:
zespół audytorski (w skład, którego wchodzi audytor wiodący – koordynujący audyt, inni audytorzy oraz ewentualnie eksperci techniczni zapewniający kompetencje branżowe zespołu) lub
jednego audytora, który w takim przypadku wykonuje wszystkie mające zastosowanie obowiązki audytora wiodącego.
Efektem pracy audytora środowiskowy jest najczęściej raport dla zamawiającego audyt.

Jako pracownik jednostki poddawanej audytowi (audytor wewnętrzny) lub innej uprawnionej instytucji, niezależnej od kierownictwa tej jednostki (audytor zewnętrzny), na podstawie imiennego upoważnienia dokonuje obiektywnej i niezależnej oceny zadanych obszarów działalności jednostki i zachodzących w nich procesów celem ustalenia czy zadania jednostki zostały osiągnięte; sprawdza czy prowadzona działalność jest zgodna z przepisami prawa i standardami wewnętrznej kontroli, w szczególności finansowej, zwłaszcza pod względem gospodarności, celowości, rzetelności, dokładności, kompletności, przejrzystości, efektywności i terminowości.

Samodzielnie prowadzi prace związane z montażem i eksploatacją urządzeń sterowania ruchem kolejowym oraz urządzeń sygnalizacji na przejazdach kolejowych.

Autor tekstów i sloganów reklamowych (copywriter) opracowuje teksty, slogany reklamowe lub koncepcję reklamy.
Celem pracy autora tekstów i sloganów reklamowych (copywritera) jest opracowanie tekstów, sloganów lub koncepcji reklamy. Produkty te powstają na podstawie briefu – dokumentu zawierającego zestaw informacji od zamawiającego, użytecznych w procesie opracowywania tekstu, sloganu lub koncepcji reklamy oraz dodatkowo na podstawie wyników analiz rynkowych dotyczących między innymi głównych konkurentów firmy, zainteresowań, upodobań i przyzwyczajeń klientów, a także wielkości popytu na produkt lub usługę. W wielu przypadkach autor tekstów i sloganów reklamowych (copywriter) musi sam wyszukiwać informacje niezbędne do właściwego przygotowania komunikatu w formie tekstu lub sloganu reklamowego. Do jego zadań należy znalezienie takiej formy komunikatu, która możliwie najlepiej zrealizuje cele wynikające z briefu lub opisu oczekiwań klienta. Obowiązkiem autora tekstów i sloganów reklamowych (copywritera) jest oddanie pracy zgodnej z założeniami zlecającego i we właściwym terminie. W zależności m.in. od struktury organizacyjnej, wielkości czy oferty instytucji, zakres pracy autora tekstów i sloganów reklamowych (copywritera) może obejmować również tworzenie nazw, tekstów na strony internetowe, scenariuszy spotów telewizyjnych i radiowych, scenariuszy i pomysłów na wydarzenia zaplanowane i organizowane pod kątem ściśle określonego celu (eventy), działania związane z mediami społecznościowymi (social media), m.in.: blogi, zakładki, serwisy społecznościowe.

Baca organizuje i zarządza wypasem zwierząt gospodarczych, głównie owiec w górach, oraz pozyskiwaniem mleka i produkcją serów tradycyjnych.
Baca jest zawodem o charakterze usługowo-handlowo-produkcyjnym. Celem jego pracy jest organizowanie i zarządzanie wypasem zwierząt takich, jak owce, bydło, kozy i konie, pozyskiwanie mleka, wyrób tradycyjnych serów i ich bezpośrednia sprzedaż. Baca w negocjacjach z hodowcami umawia wynajem i liczbę planowanych do wypasu zwierząt, określa powierzchnię i miejsce wypasu. Następnie dzierżawi lub wynajmuje tereny wypasowe, a także organizuje obsługę wypasu, zatrudniając do pracy juhasów. Baca dba o infrastrukturę pasterską, narzędzia oraz o stan ekologiczny pastwiska, prowadząc wypas ekstensywny, usuwa niepożądane rośliny. Przestrzega zasad organizacji pracy wypasu (pojenie, wypas, wyrób serów), a także zasad BHP oraz dobrostanu zwierząt. Organizuje sprzedaż bezpośrednią własnych produktów wytwarzanych w czasie wypasu. Baca funkcjonuje w specyfice kulturowej, zachowując obrzędy i zwyczaje regionu.

Zajmuje się przenoszeniem i dostarczaniem bagaży w hotelach, na dworcach i lotniskach oraz w obrębie podobnych obiektów.

Wykonuje prace związane z wytwarzaniem części skórzanych, tekstylnych i pasmanteryjnych do protez kończyn dolnych i górnych oraz elementów do aparatów, gorsetów i innych wyrobów ortopedycznych: naprawia protezy, aparaty i gorsety ortopedyczne; posługuje się maszynami, takimi jak: ścieniarki, klejarki, dziurkarki, wycinarki, maszyny szwalnicze.

Barista wybiera, parzy i serwuje kawę oraz sporządza napoje kawowe.
Barista jest zawodem o charakterze produkcyjnym, usługowym oraz artystycznym. Celem pracy baristy jest parzenie i podawanie kawy oraz sporządzanie napojów kawowych. Barista dobiera właściwy gatunek kawy oraz odpowiednie proporcje składników i metodę parzenia kawy – według wymagań gościa lokalu. Przygotowuje kawy artystyczne, które poza walorami smakowymi wyróżniają się także efektem wizualnym. Są to kawy wielowarstwowe, z dodatkami lub przygotowane techniką Latte Art. Barista przygotowuje i sprzedaje również wszystkie pozostałe pozycje występujące w menu lokalu. Barista zajmuje się obsługą klienta, doradza, udziela informacji. Jego obowiązkiem jest zachowanie technologii i przestrzeganie norm jakościowych, w tym ocena organoleptyczna finalnego produktu. Jest odpowiedzialny za sprzęt i maszyny używane w pracy, utrzymywanie czystości i porządku, jak również dbanie o dobry wizerunek lokalu, w którym pracuje. Do jego zadań należy również przyjmowanie dostaw oraz wypełnianie dokumentacji wewnętrznej.

Przygotowuje, eksponuje, wydaje (sprzedaje) oraz serwuje konsumentom towary handlowe, wyroby kulinarne i napoje w różnego typu bufetach i barach otwartej i zamkniętej sieci placówek gastronomicznych.

Wykonuje i naprawia beczki drewniane grubo- i cienkościenne oraz kadzie przeznaczone do przechowywania takich płynów, jak piwo, wino lub spirytus; beczki do roztworów wodnych, w których są transportowane śledzie, pulpy czy kiszone ogórki, oraz beczki do przechowywania tłuszczów jadalnych i niekiedy technicznych.

Betoniarz przygotowuje, układa, zagęszcza mieszanki betonowe i pielęgnuje świeży beton.
Betoniarz realizuje zadania związane z budową obiektów inżynierii lądowej i wodnej, wykonywaniem betonowych nawierzchni drogowych, chodników, placów i lotnisk oraz produkcją wyrobów i prefabrykatów betonowych. Do zadań betoniarza należy również przygotowywanie mieszanek betonowych oraz zapraw budowlanych, a także wykonywanie czynności związanych z transportem mieszanki betonowej, układaniem jej w formach lub w deskowaniach oraz zagęszczaniem. Betoniarz wykonuje także prace związane z pielęgnacją świeżego betonu oraz naprawą elementów betonowych i żelbetowych. W zależności od wielkości produkcji oraz przeznaczenia betonu, prace te wykonuje ręcznie lub mechanicznie z zastosowaniem odpowiednich narzędzi i urządzeń. Betoniarz w trakcie wykonywania pracy zobowiązany jest do przestrzegania norm ilościowych i jakościowych oraz kontroli procesu technologicznego.

Przygotowuje mieszanki betonowe, siatki i szkielety zbrojeniowe oraz wykonuje elementy betonowe i żelbetowe w różnych obiektach budowlanych przy zastosowaniu narzędzi i maszyn do robót betoniarskich i zbrojarskich.

Wykonuje prace związane z gromadzeniem, opracowywaniem i udostępnianiem zbiorów bibliotecznych.

Biblioteka jako ciche miejsce, gdzie ktoś wypożycza książki i ucisza czytelników? To obraz mocno nieaktualny. Bibliotekoznawca jest specjalistą od organizowania wiedzy: decyduje, jakie zbiory warto gromadzić, opisuje je tak, by dało się je odnaleźć w katalogu, buduje biblioteki cyfrowe i repozytoria publikacji, uczy korzystania z baz danych i doradza naukowcom w sprawach otwartego dostępu. A przy tym wciąż potrafi polecić dobrą książkę dziesięciolatkowi i zorganizować spotkanie autorskie dla całej dzielnicy.

Kiedy duża spółka publikuje sprawozdanie finansowe, akcjonariusze, banki i inwestorzy chcą mieć pewność, że liczby mówią prawdę. Tę pewność daje opinia biegłego rewidenta. To nie księgowy, który sprawdza faktury, ale niezależny ekspert od rachunkowości i ryzyka: ocenia, czy sprawozdanie rzetelnie pokazuje sytuację firmy, czy kontrola wewnętrzna działa i gdzie mogą kryć się błędy lub nadużycia. To zawód zaufania publicznego, który wymaga lat nauki, wielu egzaminów i ogromnej odpowiedzialności za każdy podpis.

Bieliźniarz wytwarza bieliznę osobistą (damską, męską i dziecięcą), bieliznę pościelową i stołową z różnych materiałów włókienniczych.
Bieliźniarz jest zawodem o charakterze produkcyjno-usługowym. Celem pracy bieliźniarza jest wytworzenie w procesie produkcyjnym wyrobów bieliźniarskich z gotowych materiałów (tkanin lub dzianin). Bieliźniarz opracowuje dokumentację techniczno-technologiczną, przygotowuje szablon wyrobu bieliźniarskiego, kroi materiały, następnie je zszywa przy użyciu maszyn szwalniczych. Wykonane produkty bieliźniarz kwalifikuje do odpowiedniego gatunku według norm jakości przyjętych w danym zakładzie. Odpowiedzialny jest za właściwe wykorzystanie surowców i maszyn oraz za wytworzenie wyrobu o jak najwyższej jakości.

Wykonuje kołdry, poduszki, pierzyny oraz bieliznę stołową i pościelową z typowych tworzyw bieliźniarskich, stosując obróbkę w zależności od cech fizycznych, chemicznych oraz użytkowych wyrobu.

Kontroluje ważność biletów przy wejściu w instytucjach użyteczności publicznej oraz w komunikacji.

Dlaczego jedni źle znoszą mleko, a inni nie? Skąd komórka nowotworowa bierze energię, by rosnąć szybciej niż zdrowa? Odpowiedzi kryją się w reakcjach chemicznych, które bez przerwy zachodzą w każdym żywym organizmie. Biochemik bada te reakcje: białka, enzymy, kwasy nukleinowe i szlaki metaboliczne. Większość czasu spędza w laboratorium, ale jego praca nie kończy się na pipecie – wyniki trzeba przemyśleć, opisać i przełożyć na coś użytecznego: nowy lek, test diagnostyczny, lepszy proces w zakładzie spożywczym albo bezpieczniejszy kosmetyk.

Bioenergoterapeuta ocenia stan energetyczny organizmu człowieka oraz eliminuje jego zaburzenia.
Bioenergoterapeuta jest zawodem o charakterze usługowym. Sferą działania bioenergoterapeuty jest biopole pacjenta. Bioenergoterapeuta diagnozując biopole, przeprowadza wywiad z pacjentem, w trakcie którego ustala historię choroby, jak również uzyskuje informacje dotyczące warunków socjalnych i relacji rodzinnych oraz określa zaburzenia energetyczne. Przed przystąpieniem do zabiegu wykonuje techniki zabezpieczające własne biopole i miejsce pracy. Wykonując zabieg energetyczny monitoruje stan pacjenta. Po jego zakończeniu dokonuje zamknięcia i zabezpieczenia biopola chorego i udziela zaleceń odnośnie zdrowego stylu życia. Bioenergoterapeuta informuje pacjenta o możliwości wystąpienia skutków ubocznych zabiegu w postaci przesilenia, poprzedzającego powrót do zdrowia i udziela informacji, jak powinien postępować. Po rozpoznaniu zmian biopola bioenergoterapeuta usuwa zastane blokady, stymuluje energię organizmu, przywraca jej swobodny przepływ. Harmonizuje organizm, wzmacnia jego system immunologiczny, pobudza procesy regeneracyjne.

Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.

Jeden odczyt ludzkiego genomu to miliardy liter, a laboratorium może ich wygenerować dziesiątki w ciągu tygodnia. Żaden biolog nie przeczyta tego z kartki. Tu wkracza bioinformatyk – specjalista, który pisze programy i używa metod statystycznych, by w gąszczu sekwencji znaleźć mutację odpowiedzialną za chorobę, przewidzieć kształt białka albo prześledzić, jak zmienia się wirus. Łączy biologię, informatykę i matematykę, a jego wyniki pomagają lekarzom, genetykom i twórcom leków. To zawód dla osób, które w przyrodzie widzą wzory, a w kodzie – narzędzie do ich odczytania.

Kultura bakterii, która w laboratorium rośnie w kolbie wielkości dłoni, w zakładzie musi wypełnić zbiornik większy od pokoju – i wciąż zachowywać się tak samo. Jak to zrobić? Tym zajmuje się bioinżynier. Łączy wiedzę o żywych komórkach z inżynierią procesową: projektuje i nadzoruje procesy, w których drobnoustroje, enzymy czy hodowle komórek wytwarzają leki, enzymy do proszków, biopaliwa albo oczyszczają ścieki. To zawód dla kogoś, kto lubi biologię, ale chce, by z jego pracy powstawał konkretny produkt.

Jeden biolog przez cały dzień nie wychodzi z laboratorium, gdzie pod mikroskopem obserwuje dzielące się komórki. Inny o świcie brodzi w rzece, licząc larwy owadów, albo nasłuchuje w lesie głosów ptaków. Obaj wykonują ten sam zawód. Biologia to nauka o życiu we wszystkich jego skalach – od cząsteczek DNA po całe ekosystemy – a biolog wykorzystuje tę wiedzę w medycynie, rolnictwie, przemyśle spożywczym i ochronie przyrody. To ścieżka dla osób ciekawych świata, cierpliwych i dokładnych, które lubią zadawać pytania i sprawdzać odpowiedzi eksperymentem.

Biomasażysta wykonuje zabiegi masażu energetycznego w celu relaksacyjnym, profilaktycznym i poprawy ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Zawód biomasażysty ma charakter usługowy. Biomasażysta wykorzystuje naturalne metody terapii. Sferą działania biomasażysty jest ciało człowieka zarówno od strony fizycznej jak i energetycznej. Biomasażysta, bazując na wiedzy z zakresu anatomii i fizjologii oraz medycyny wschodniej, ustala zaburzenia w funkcjonowaniu psychofizycznym człowieka. Przed przystąpieniem do zabiegu przygotowuje swoje miejsce pracy oraz dobiera odpowiedni rodzaj terapii i narzędzi. Wykonuje biomasaż normalizując krążenie energii i procesy fizjologiczne w organizmie człowieka, co wpływa na likwidowanie objawów stresu i przemęczenia, relaksuje przywracając wewnętrzny spokój i regenerując siły. Biomasażysta informuje pacjenta o możliwości wystąpienia po zabiegu objawów przesilenia poprzedzających powrót do równowagi oraz udziela informacji, jak w takiej sytuacji postępować. Wśród swoich pacjentów propaguje zdrowy tryb życia (ćwiczenia fizyczne, oddechowe, zasady odpowiedniego odżywiania i relaksacji) dla poprawy stanu zdrowia i wzmocnienia sił witalnych.

Insulina produkowana przez bakterie, szczepionka opracowana w rekordowo krótkim czasie, odmiana rośliny odporna na suszę, test, który z kropli krwi wykrywa wirusa – za każdym z tych osiągnięć stoją biotechnolodzy. Ich praca polega na wykorzystaniu żywych organizmów i ich składników – komórek, enzymów, DNA – do wytwarzania rzeczy, których potrzebują ludzie. Biotechnolog bywa badaczem przy stole laboratoryjnym, technologiem w zakładzie produkcyjnym albo specjalistą od jakości. Łączy go jedno: rozumie życie na poziomie cząsteczek i umie zaprząc je do pracy.

Wykonuje prace produkcyjne, remontowo-modernizacyjne oraz prototypowe w zakresie obróbki i kształtowania elementów z blach i profili kształtowych na potrzeby przemysłu i budownictwa, a także lotnictwa, wyposażenia statków, przemysłu samochodowego, renowacji zabytków oraz codziennego użytku.

Blacharz budowlany wykonuje operacje blacharskie polegające na obróbce i kształtowaniu elementów z blach.
Blacharz budowlany jest zawodem o charakterze usługowym. Celem pracy blacharza budowlanego jest wykonanie pokryć dachowych z blachy oraz ich naprawa i konserwacja. Blacharz budowlany montuje urządzenia do odprowadzania wody, instalacje z blach stalowych, aluminiowych, miedzianych oraz elementy pokryć i instalacji z blachy. Demontuje, montuje i naprawia elementy pokryć blacharskich o charakterze zabytkowym i artystycznym. Głównym wytworem jego pracy są pokrycia dachowe oraz opierzenia i instalacje. Do jego zadań należy czytanie planów technicznych, wykonywanie pomiarów, sprawdzanie jakości materiałów, obróbka i kształtowanie elementów z blach i profili (cięcie, kształtowanie), łączenie (nitowanie, klejenie, połączenia śrubowe i za pomocą zamków) oraz demontaż i montaż elementów z blachy.

Wykonuje, konserwuje i naprawia osłony z blachy dla różnego rodzaju izolacji przemysłowych oraz izolacji instalacji technicznego wyposażenia budynków, posługując się narzędziami i specjalistycznymi urządzeniami do obróbki blach, dokumentacją techniczną i obowiązującymi instrukcjami.

Wykonuje prace produkcyjne, remontowo-modernizacyjne oraz prototypowe w zakresie obróbki i kształtowania elementów z blach i profili kształtowych na potrzeby lotnictwa, przy użyciu maszyn i specjalistycznych urządzeń oraz narzędzi ślusarskich i monterskich ręcznych i z napędem mechanicznym, z wykorzystaniem przyrządów kontrolno-pomiarowych.

Wykonuje prace produkcyjne, remontowo-modernizacyjne oraz prototypowe w zakresie obróbki i kształtowania elementów z blach i profili kształtowych do wyposażenia statków, przy użyciu maszyn i specjalistycznych urządzeń oraz narzędzi ślusarskich i monterskich ręcznych i z napędem mechanicznym, z wykorzystaniem przyrządów kontrolno-pomiarowych.

Wykonuje prace produkcyjne, remontowo-modernizacyjne oraz prototypowe w zakresie obróbki i kształtowania elementów z blach i profili kształtowych na potrzeby przemysłu samochodowego, przy użyciu maszyn i specjalistycznych urządzeń oraz narzędzi ślusarskich i monterskich, ręcznych i z napędem mechanicznym, z wykorzystaniem przyrządów kontrolno-pomiarowych.

Zajmuje się prowadzeniem platformy blogowej; podejmuje działania marketingowe na prowadzonej platformie blogowej; odpowiada za efektywność prowadzonej platformy blogowej, aktualizację treści, obrazów i filmów tematycznie związanych z prowadzonym blogiem; nawiązuje i utrzymuje kontakty w ramach społeczności interaktywnych.

Nadzoruje cumowanie i odcumowywania wybranych statków w celu zapewnienia bezpieczeństwa manewrów;
przeprowadza kontrolę zacumowania i dozorowania jednostek w celu zapewnienia bezpieczeństwa postoju;
odpowiada za stan techniczny i bezpieczeństwo portu, jednego basenu portowego lub zespołu nabrzeży i znajdującego się w nim sprzętu pływającego.

Odpowiada za utrzymanie w czystości i porządku obiektu pływającego po wodach śródlądowych (statku wycieczkowego, transportowego, połowowego, statku eksploatującego kruszywo, tramwaju wodnego, jachtu); dokonuje podziału zadań pomiędzy członków załogi statku; sprawuje nadzór nad pracami przeładunkowymi.

Pomaga personelowi hotelu w obsłudze gości hotelowych podczas ich przyjazdu, wyjazdu i pobytu w hotelu; wykonuje drobne zlecenia gości hotelu; współpracuje z recepcją oraz innymi oddziałami hotelu; wykonuje drobne prace porządkowe w hotelu.

Brązownik wykonuje z brązu i/lub mosiądzu przedmioty użytkowe, dekoracyjne i artystyczne.
Brązownik jest zawodem o charakterze produkcyjnym i usługowym. Przedmiotem pracy brązownika jest obróbka ręczna (cyzelowanie) i mechaniczna (frezowanie, szlifowanie i polerowanie) odlewów z brązu i/lub mosiądzu oraz wytwarzanie wyrobów z blachy miedzianej, mosiężnej przez jej kucie, wyoblanie (mechaniczne kształtowanie blach na zimno), wytłaczanie, repusowanie (ręczne kształtowanie blach na zimno). Brązownik przygotowuje model lub formę odlewniczą i zleca wykonanie odlewu w odlewni metali kolorowych. Obrobione mechanicznie powierzchnie barwi i pokrywa chemicznie (patynowanie) lub galwanicznie (np. srebrzenie). Wykonuje również prace montażowe stosując połączenia gwintowe, nitowane, lutowane i spawane. Brązownik wytwarza okucia meblowe, żyrandole, świeczniki i lampy, obudowy zegarów, figury, popiersia, medaliony i medale, ryngrafy, insygnia urzędowe, patery, szkatułki, puchary. Zawód brązownika jest rzemiosłem artystycznym. Wysoko ceni się w nim dobrą robotę cyzelerską, opanowanie różnych technik obróbki i wrażliwość estetyczną. Niektórzy, najbardziej uzdolnieni artystycznie brązownicy samodzielnie opracowują projekty artystyczne i przygotowują rzeźbiarskie modele odlewnicze.

Broker edukacyjny pośredniczy między klientem a rynkiem szkoleniowym. Wyszukuje i selekcjonuje oferty szkoleniowe, diagnozuje potrzeby i doradza klientom, planuje ścieżki kariery współpracując z doradcą zawodowym.
Głównym celem pracy brokera edukacyjnego jest skojarzenie oczekiwań i możliwości klienta z ofertą szkoleniową oraz zapotrzebowaniem rynku na osoby o danych kwalifikacjach. Broker edukacyjny analizuje, monitoruje rynek usług edukacyjnych, tworząc bazę informacji edukacyjnej. Dokonuje selekcji i wyboru, opracowuje specyfikacje oraz kryteria doboru ofert szkoleniowych. Analizuje programy szkoleniowe, kadrę wykładowców/trenerów, certyfikację szkoleń pod kątem potrzeb klienta i oczekiwań rynku. Identyfikuje oczekiwania klientów z uwzględnieniem ich możliwości zawodowych, psychofizycznych, ekonomicznych oraz aktualnych potrzeb rynku pracy. Monitoruje realizację przebiegu zlecenia – weryfikuje opinie klienta i oferenta szkoleń. Pośredniczy między klientem a rynkiem usług edukacyjnych. Udziela konsultacji i porad w wyborze ścieżki edukacyjnej, planowania kariery, podnoszenia lub zmiany kwalifikacji. Współpracuje z klientem indywidualnym, grupowym, instytucjami szkoleniowymi, instytucjami rynku pracy, doradcą zawodowym. Efektem jego działań jest zawarcie umowy szkoleniowej. Prowadzi i przechowuje niezbędną dokumentację. Broker edukacyjny pracuje samodzielnie, ale jego praca wymaga ścisłej współpracy z innymi. Musi wykazać się kreatywnością, komunikatywnością, dobrą organizacją pracy, umiejętnościami analitycznego myślenia i nieschematycznego działania.

Broker informacji (researcher) zajmuje się pozyskiwaniem, oceną, analizą i dostarczaniem różnego typu informacji na zlecenie.
Broker informacji (researcher) jest zawodem o charakterze usługowym, polegającym na wyszukiwaniu, analizie i udostępnianiu informacji na zlecenie. Pełni on rolę pośrednika pomiędzy poszukującymi informacji a zasobami informacyjnymi (media, biblioteki, zasoby internetowe itp.). Dostarczone przez brokera informacje muszą odnosić się do przedmiotu zlecenia i cechować się wysoką jakością, popartą wiarygodnymi oraz odpowiednimi źródłami. Broker informacji (researcher) dysponuje wiedzą z zakresu sposobów pozyskiwania informacji oraz oceny jej wartości. W swojej pracy kieruje się zasadami etyki zawodowej i korzysta jedynie z legalnych źródeł informacji. W tej profesji występować może specjalizacja w zależności od rodzaju dostarczanej informacji, np. broker informacji biznesowej lub informacji prawniczej. Wymiennie do nazwy broker informacji stosowany jest termin infobroker. Brokerzy informacji coraz częściej pracują w różnego rodzaju instytucjach, fundacjach, stowarzyszeniach i prywatnych przedsiębiorstwach, gdzie informacja odgrywa ważną rolę, mimo że firmy te nie są określone jako infobrokerskie. Informacje dostarczana przez brokera informacji są wykorzystywane bezpośrednio przez zamawiającego lub mogą być poddawane dalszemu opracowaniu. Efekty pracy przedstawiane są w formie raportów, baz danych lub innych opracowań infobrokerskich.

W imieniu i na rachunek ubezpieczyciela (towarzystw reasekuracyjnych) pośredniczy w zawieraniu umów reasekuracyjnych z firmami ubezpieczeniowymi, których celem jest podział i wzajemna wymiana ryzyka, eliminująca niebezpieczeństwo strat przekraczających własne fundusze.

W imieniu i na rachunek klienta pośredniczy w zawieraniu umów ubezpieczeń majątkowych i osobowych.

Brukarz układa, naprawia, rozbiera i wykańcza nawierzchnie brukowe ulic i ciągów pieszych.
Brukarz jest zawodem o charakterze usługowym. Do jego zadań należy układanie, naprawianie, rozbieranie, wykańczanie nawierzchni brukowej ulic i ciągów pieszych na podstawie dokumentacji technicznej. W swojej pracy brukarz określa wymagania ilościowe i jakościowe materiałów do wykonania pracy. Przy wyborze materiału brukarz uwzględnia takie cechy, jak łupliwość, ścieralność i ciężar właściwy. Wybrany materiał sortuje i układa w pryzmy, w ustalonym miejscu. Oznacza linie ograniczające miejsca przebiegu nawierzchni. Brukarz ustawia bloki betonowe lub kamienne obramowujące nawierzchnię. Wykonuje podbudowę, odwodnienie i układa nawierzchnię z różnych materiałów, a także wykańcza ich powierzchnie. Oprócz właściwych robót drogowych brukarz zajmuje się konserwacją używanego sprzętu.

Wykonuje wieńce, kosze, wiązanki oraz dekoracje okolicznościowe z kwiatów i roślin świeżych, preparowanych i sztucznych.

NazwaProwadzi zakłady sportowe, ocenia szansę zawodników i zespołów sportowych, wyścigów konnych oraz prawdopodobieństwo spełnienia innych zdarzeń (np. politycznych); analizuje wyniki sportowe rozgrywek polskich i międzynarodowych; ustala kursy i zawiera zakłady z graczami; wypłaca graczom wygrane.

Bursztyniarz wykonuje przedmioty użytkowe i artystyczne z bursztynu.
Bursztyniarz jest zawodem o charakterze produkcyjnym i usługowym. Celem jego pracy jest zaprojektowanie i wykonanie przedmiotów ozdobnych bądź artystycznych z bursztynu, w tym biżuterii. Bursztyniarz ocenia, klasyfikuje i przygotowuje bursztyn do produkcji ręcznej lub mechanicznej. Jest odpowiedzialny za właściwe i optymalne wykorzystanie bursztynu. W pracowniach produkcyjnych obsługuje maszyny i urządzenia do obróbki bursztynu.

Cechuje pomiarowe wyroby szklane oraz wyroby z metali przez trwałe oznaczenie pojemności, temperatury, gęstości cieczy za pomocą podziałek, skal, cyfr i znaków normalizacyjnych, a także znakuje wyroby szklane przez wykonanie na ich powierzchni trwałego znaku w postaci kresek, liczb, napisów lub rysunków.

Ręcznie lub mechanicznie umieszcza cechy probiercze na wyrobach jubilerskich z metali szlachetnych przeznaczonych do obrotu handlowego, na zlecenie wytwórców, importerów i osób prywatnych.

Ręcznie formuje półfabrykaty wyrobów nietypowych ceramiki budowlanej, jak cegły, dachówki, kafle itp., przeznaczonych w szczególności do konserwacji zabytków; suszy, wykańcza, szkliwi i wypala wyroby; czyści i konserwuje podstawowe narzędzia pracy.

Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych wytwarza ceramiczne wyroby użytkowe i ozdobne.
Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych jest zawodem o charakterze wytwórczym. Wykonuje wyroby użytkowe i ozdobne z porcelany, porcelitu, fajansu, kamionki, terakoty, majoliki. Ceramicy są zatrudniani w małych pracowniach artystycznych i zakładach rzemieślniczych oraz w dużych zakładach produkcyjnych. O zadaniach i czynnościach ceramika decyduje poziom technologiczno-organizacyjny i profil technologiczny produkcji. Ceramik wyrobów użytkowych i artystycznych przygotowuje surowce i masy, formuje wyroby ceramiczne (ręcznie lub maszynowo), suszy i wypala wyroby w piecach; obsługuje maszyny i urządzenia. Do jego zadań należy szkliwienie i zdobienie wyrobów ceramicznych, wykonywanie podstawowych form gipsowych jedno- i wieloelementowych, przestrzeganie norm jakościowych i ocena jakościowa wytworzonych wyrobów.

Charakteryzuje aktorów, tj. zmienia ich wygląd przez malowanie twarzy i części ciała, przylepianie naklejanie charakteryzatorskich, wykonywanie peruk, zarostów, tres, warkoczy oraz ich zakładanie, czesanie włosów.

Tabletka przeciwbólowa, farba, która nie blaknie na słońcu, płyn do soczewek, bateria w telefonie i test sprawdzający, czy woda w kranie jest czysta. Za każdą z tych rzeczy stoi praca chemika. Wbrew filmowym kliszom nie polega ona na efektownych wybuchach, tylko na cierpliwym projektowaniu cząsteczek, sprawdzaniu składu substancji i ulepszaniu procesów tak, by były wydajne i bezpieczne. Chemik pracuje w laboratorium, przy produkcji, w kontroli jakości albo w nauce. To zawód dla osób dokładnych, ciekawych tego, z czego zbudowany jest świat, i lubiących dochodzić do wyniku krok po kroku.

Reakcja, która w laboratorium daje kilka gramów czystego produktu, w zakładzie ma dawać tony – taniej, bezpieczniej i z mniejszą ilością odpadów. Między tymi dwiema skalami stoi chemik technolog. Zajmuje się tym, jak przeprowadzać reakcje i operacje, takie jak destylacja, filtracja czy krystalizacja, by z surowców powstawały tworzywa, nawozy, farby, paliwa czy substancje do leków. Bada procesy, wymyśla ulepszenia i pomaga wprowadzać je do produkcji. To zawód dla osób, które lubią chemię, ale chcą widzieć jej efekty w realnym świecie, a nie tylko w probówce.

Udziela świadczeń prozdrowotnych w zakresie analizy, neuroaktywacji, mobilizacji, manipulacji i usprawniania aparatu ruchu oraz jego profilaktyki stosując dłonie (terapię manualną), które analizują i usprawniają biomechanikę aparatu ruchu polegającą na korygowaniu ułożenia kręgów i stawów międzykręgowych przy zastosowaniu specjalistycznego oprzyrządowania oraz zdjęć rentgenowskich.