szkoła, matura, studia - celem wszystkiego jest jednak praca...

Ból w klatce piersiowej, który promieniuje do lewej ręki, kołatanie serca w środku nocy, zadyszka po wejściu na drugie piętro – z takimi objawami pacjenci trafiają do kardiologa. Czasem wystarczy uspokoić i zmienić leki, a czasem trzeba w ciągu godziny udrożnić zamkniętą tętnicę, by uratować serce przed zawałem. Kardiolog rozpoznaje i leczy choroby serca i naczyń: chorobę wieńcową, zaburzenia rytmu, niewydolność serca, wady zastawek i kardiomiopatie. To jedna z najbardziej różnorodnych specjalności – od spokojnej pracy w poradni po zabiegi ratujące życie.

Noworodek, który sinieje przy karmieniu. Nastolatek, który zemdlał na lekcji wychowania fizycznego. Przedszkolak ze szmerem wykrytym podczas zwykłego badania kontrolnego. Każda z tych historii trafia w końcu do tego samego gabinetu – do kardiologa dziecięcego. Ten lekarz rozpoznaje i leczy wrodzone oraz nabyte choroby serca i naczyń u pacjentów od pierwszych dni życia aż do dorosłości, kwalifikuje dzieci do operacji i zabiegów wykonywanych przez cewnik, a potem latami prowadzi je po leczeniu. Pracuje z małym sercem, ale z dużymi emocjami całej rodziny.

Na monitorze nad łóżkiem linia zapisu nagle zmienia rytm. Zanim zabrzmi alarm, pielęgniarka już stoi przy pacjencie, patrzy na zapis i ocenia, czy to chwilowe zaburzenie, czy początek czegoś poważnego. Pielęgniarka kardiologiczna czyta EKG jak tekst, wie, co robić przy zatrzymaniu krążenia, i opiekuje się chorymi po zabiegach na sercu. Równie ważna jest jednak druga, cichsza strona tej pracy: rozmowy, po których pacjent z niewydolnością serca wie, jak żyć, by nie wracać do szpitala co kilka tygodni.
źródło: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej