Zawody po studiach, zawodowe i ogólne

Kliknięcie „kup teraz” w sklepie internetowym, przelew w aplikacji banku, wynik badania widoczny w systemie przychodni – za każdym razem gdzieś w tle dane są zapisywane, odczytywane i chronione. O ludziach, którzy tego pilnują, słychać zwykle dopiero wtedy, gdy coś przestaje działać. Administrator baz danych dba o to, by takie chwile zdarzały się jak najrzadziej: śledzi wydajność, planuje kopie zapasowe, decyduje o uprawnieniach, a gdy dochodzi do awarii, wie, jak przywrócić dane bez utraty choćby jednego rekordu.

Pracownik kadr wysyła listę płac na prywatną skrzynkę, bo „tak szybciej”. Sklep internetowy chce śledzić każdy ruch klienta, a przychodnia wdraża nowy system rejestracji pacjentów. W każdej z tych sytuacji ktoś musi zapytać: czy wolno, jak to zabezpieczyć i co zrobić, jeśli dane wyciekną? To zadanie inspektora ochrony danych, następcy dawnego administratora bezpieczeństwa informacji. Łączy znajomość przepisów z rozumieniem technologii – doradza, kontroluje i uczy. Działa niezależnie, a jego zdanie często decyduje o tym, czy organizacja uniknie poważnych kłopotów.

Administrator nieruchomości wykonuje czynności pomocnicze związane z zarządzaniem nieruchomością powierzoną jego pieczy przez zarządcę lub właściciela nieruchomości.

Współpracuje z kierownikiem produkcji filmu w zakresie opracowania szczegółowego planu filmu, planowania i obsługi finansowej grupy zdjęciowej, przygotowywania projektów umów i zleceń, kontrolowania działalności gospodarczej grupy zdjęciowej oraz opracowania sprawozdania organizacyjno-ekonomicznego.

Klikasz w link, strona otwiera się w ułamku sekundy, płatność przechodzi bez problemu, a dane logowania nie wyciekają. Wydaje się to oczywiste, dopóki coś się nie zepsuje. Za tą oczywistością stoi administrator stron internetowych – osoba, która dba o serwery, bazy danych, certyfikaty i kopie zapasowe, żeby serwis działał szybko, bezpiecznie i bez przerw. Programiści budują aplikację, a administrator przygotowuje i pilnuje środowiska, w którym ona żyje. To praca dla tych, którzy wolą wiedzieć, jak coś działa od środka, niż tylko z tego korzystać.

Poniedziałek, ósma rano: nikt w biurze nie może się zalogować, drukarka sieciowa milczy, a serwer poczty zgłasza brak miejsca na dysku. Dla większości pracowników to fatalny początek tygodnia, dla administratora systemów komputerowych – sprawdzian refleksu. Gaszenie pożarów to jednak tylko część tej pracy. Znacznie więcej czasu zajmuje to, czego nikt nie widzi: konfiguracja serwerów i sieci, aktualizacje, kopie zapasowe, nadawanie uprawnień i pilnowanie zasad bezpieczeństwa. Dobrego administratora poznaje się po tym, że awarie zdarzają się rzadko, a jeśli już – szybko mijają.

Administrator systemów poczty elektronicznej utrzymuje ciągłość działania systemów pocztowych.
Administrator systemów poczty elektronicznej instaluje, konfiguruje i zarządza systemami poczty elektronicznej w firmach usługowych, produkcyjnych, instytucjach publicznych w celu zapewnienia środków bieżącej komunikacji elektronicznej użytkownikom systemów. Biegle posługuje się komputerem i technologiami informacyjnymi. Zna zagadnienia związane z administracją systemami i serwerami pocztowymi oraz podstawy funkcjonowania sieci komputerowych i wybranych protokołów komunikacji elektronicznej. Potrafi jasno komunikować się z użytkownikami i współpracować przy rozwiązywaniu problemów. Śledzi aktualne informacje branżowe, w szczególności zaznajamia się na bieżąco z zagadnieniami bezpieczeństwa administrowanych przez siebie systemów poczty elektronicznej.

Odpowiada za projektowanie, opracowywanie, instalację i administrowanie bazami danych i zintegrowanymi systemami zarządzania; zajmuje się nadzorowaniem pracy zintegrowanych systemów zarządzania oraz przeprowadzaniem okresowej konserwacji systemu.

Na zlecenie i w granicach upoważnienia podmiotu dokonującego obrotu towarowego z zagranicą pośredniczy między nim a władzami urzędu celnego w wykonywaniu czynności niezbędnych do odprawy celnej.

Wyszukuje grunty pod nieruchomości na zlecenie firm zajmujących się obrotem nieruchomości, budowlanych i developerskich, w dużych instytucjach finansowych: w bankach hipotecznych, w koncernach z branży FMCG oraz w firmach telekomunikacyjnych np. pod różnego rodzaju instalacje w celu ich dzierżawy bądź kupna terenów; prowadzi negocjacje z klientami, przygotowuje dokumenty do przejęcia gruntów lub obiektów; negocjuje warunki transakcji i umów.

Odpowiada za organizację i funkcjonowanie działu zakupów; zajmuje się zamawianiem towarów / usług od dostawców; dba o bieżące zaopatrzenie organizacji w niezbędne towary / usługi; utrzymuje i nawiązuje relacje biznesowe z dostawcami towarów / usług.

Reprezentuje interesy właściciela statku, czuwając nad prawidłową obsługą statku w porcie oraz terminowym jego wejściem i wyjściem, załatwia wszelkie zlecenia dotyczące ładunków, finansów i zaopatrzenia statku.

Oferuje i zawiera w imieniu i na rachunek ubezpieczyciela (towarzystwa ubezpieczeniowego) umowy w zakresie ubezpieczeń majątkowych i osobowych.

Ile nawozu potrzebuje pole pszenicy, które w poprzednim sezonie dało słabszy plon? Rolnik może zgadywać, agrochemik — sprawdzić. Ten zawód łączy laboratorium z polem uprawnym: zaczyna się od próbki gleby, rośliny albo paszy, a kończy na konkretnej rekomendacji dla gospodarstwa lub na nowym preparacie, który trafia do produkcji. Agrochemik bada, jak związki chemiczne krążą między glebą, roślinami i zwierzętami, i dba o to, by nawożenie oraz ochrona roślin były skuteczne, a przy tym bezpieczne dla wód, gleby i ludzi, którzy jedzą plony.

Świadczy pomoc posłowi zatrudnionemu w jednym z trzech miejsc pracy Parlamentu Europejskiego (Bruksela, Luksemburg lub Strasburg);
przygotowuje materiały do wystąpień poselskich;
bierze udział w posiedzeniach komisji parlamentarnych;
organizuje konferencje prasowe;
doradza i reprezentuje posła na spotkaniach z mediami, wyborcami i organizacjami politycznymi i społecznymi.

Wykonuje pokazy akrobatyczne oraz zestawy ewolucji cyrkowych, konnych, rowerowych, motocyklowych, narciarskich itd., oraz napowietrznych (na desce, na spadochronie), indywidualnie lub zespołowo, zwykle wysoko, pod kopułą cyrku; używa różnych przyrządów i rekwizytów; współpracuje z choreografem i kostiumologiem; dba o kondycję fizyczną.

Na ekranie wygląda to na czystą intuicję: ktoś wchodzi w scenę i po prostu staje się postacią. Za tą lekkością stoją jednak tygodnie prób, setki powtórzeń tej samej kwestii i ciało wytrenowane jak u sportowca. Aktor jest rzemieślnikiem emocji — pracuje głosem, ruchem i wyobraźnią, aby widz uwierzył w człowieka, który nie istnieje. Gra w teatrze, filmie, serialu, radiu i dubbingu, a każde z tych miejsc wymaga nieco innego warsztatu. To zawód pełen satysfakcji, ale też niepewności, odrzuceń i nieustannej pracy nad sobą.

Uprawia zawodowo sztukę poruszania lalkami (np. marionetkami, pacynkami itp.) i przedstawiania za ich pomocą treści sztuki; użycza lalce głosu.

Opracowuje wzory i podstawy matematyczne kalkulacji składek, opiniuje projekty taryf i zasady techniczne wszystkich rodzajów ubezpieczeń.

Akupunkturzysta ocenia stan bioenergetyczny organizmu człowieka oraz eliminuje jego zaburzenia.
Akupunkturzysta jest zawodem o charakterze usługowym. Sferą działania akupunkturzysty są punkty akupunktury, tj. punkty biologicznie aktywne rozmieszczone na powłokach całego ciała. Przed wykonaniem zabiegu akupunkturzysta przeprowadza wywiad z pacjentem uzyskując informacje pozwalające określić przyczynę choroby i jej lokalizację narządowo-energetyczną oraz ustala historię choroby. Określa zaburzenia bioenergetyczne korzystając z tradycyjnych metod diagnozowania, takich jak badanie tętna, oględziny języka, analiza twarzy (układ bruzd, zmarszczek, kształtu, przebarwień, znamion oraz ich lokalizacji), oceny charakteru głosu i zapachu pacjenta. Akupunkturzysta wkłuwa igły w ściśle określone punkty w ciele pacjenta i pozostawia je na 20–40 minut. W celu zwiększenia efektu terapeutycznego stosuje również zabiegi takie, jak: elektroakupunktura, moxa, bańki. Akupunkturzysta informuje pacjenta o możliwości wystąpienia przesilenia chorobowego lub wystąpienia innych objawów w postaci senności i zasinienia w miejscach wykonywania zabiegu.

Pozyskuje nowych klientów i prowadzi bezpośrednią sprzedaż różnego typu towarów i usług konsumentom, zazwyczaj w domu klienta, miejscu pracy lub w biurach, urzędach, na imprezach na wolnym powietrzu, poza stałymi punktami sprzedaży detalicznej;
prowadzi osobistą prezentację produktu i udziela wyjaśnień przy pomocy różnego rodzaju materiałów reklamowych i promocyjnych takich jak: katalogi, próbki oferowanych towarów, ulotki, foldery, gadżety (długopisy, kalendarze, smycze do kluczy, koszulki, czapeczki z nazwą i logo firmy).

Instaluje reklamy i inne urządzenia na wysokich budynkach, kominach, wieżach i masztach , czyści, maluje, uszczelnia, remontuje ich elewacje posługując się specjalistycznym sprzętem będącym w wyposażeniu obiektu lub typowym sprzętem alpinistycznym (liny, haki, wciągarki, raki itp.) w celu poruszania się w pionie lub poziomie.

Gdy dyrektor sprzedaży otwiera rano raport i widzi, że w jednym regionie wyniki spadły, rzadko zastanawia się, skąd wzięły się te liczby. A wzięły się z kilku systemów, które ktoś musiał połączyć, oczyścić i ułożyć tak, by raport mówił prawdę. Analityk baz danych pracuje na styku informatyki i biznesu: projektuje struktury danych, pisze zapytania, buduje i utrzymuje raporty, pilnuje, by dane z różnych źródeł do siebie pasowały. Jest tłumaczem między tym, co zapisane w tabelach, a pytaniami ludzi, którzy podejmują decyzje.

Firma chce „usprawnić sprzedaż” albo „wdrożyć nowy system”, ale nikt nie potrafi dokładnie powiedzieć, co to ma znaczyć. W takim momencie do gry wchodzi analityk biznesowy. Rozmawia z ludźmi z różnych działów, rozkłada procesy na części, szuka w danych miejsc, w których firma traci czas i pieniądze, a potem zamienia ogólne życzenia w konkretne wymagania i rekomendacje. Nie jest ani księgowym, ani programistą — to ktoś, kto widzi organizację jako całość i pomaga jej podejmować decyzje oparte na faktach, a nie na przeczuciach.

Czy firmę stać na nową linię produkcyjną? Który produkt naprawdę zarabia, a który tylko dobrze się sprzedaje? Dlaczego koszty w jednym oddziale rosną szybciej niż przychody? Na takie pytania odpowiada analityk finansowy. Wbrew stereotypowi nie spędza dni na wprowadzaniu faktur — to zadanie księgowości. Analityk finansowy patrzy przede wszystkim w przyszłość: buduje budżety i prognozy, liczy rentowność, sprawdza, czy plan jest realizowany, i przygotowuje dla zarządu warianty decyzji wraz z oceną ich skutków.

Kurs spółki spada tuż po publikacji wyników, choć jej zysk wzrósł. Dlaczego? Bo rynek oczekiwał więcej. Analityk giełdowy codziennie mierzy się z takimi zagadkami. Śledzi notowania, sprawozdania spółek, dane makroekonomiczne i nastroje inwestorów, a potem przekuwa je w raporty i rekomendacje: kupić, trzymać czy sprzedać. Pracuje dla domów maklerskich, banków, funduszy i ubezpieczycieli, a jego wnioski pomagają zarządzającym pieniędzmi podejmować decyzje. To praca dla kogoś, kto lubi szybkie tempo, liczby i dobrze uzasadnioną opinię.

Analityk informacji i raportów medialnych analizuje informacje ze środków masowego przekazu i na ich podstawie przygotowuje raport o przedmiocie analizy.
Celem pracy analityka informacji i raportów medialnych jest zbadanie i ocenienie wizerunku medialnego danego tematu, osób i podmiotów, a także zjawisk, wydarzeń i procesów, w tym również znalezienie odpowiedzi na pytanie, jak są one przedstawiane przez środki masowego przekazu. W tym celu dokonuje selekcji, klasyfikacji i analizy danych z mediów i materiałów opublikowanych w środkach masowego przekazu (np. w artykułach, reklamach) pod kątem wcześniej określonych kategorii oceny. Do jego zadań należy również kontrola gromadzonych danych. Na podstawie wykonanych przez siebie analiz ilościowych i jakościowych analityk informacji i raportów medialnych przygotowuje raporty, które są głównym wytworem jego pracy. Raport jest autorskim opracowaniem wykonanym na podstawie doświadczenia analityka i jego wiedzy na temat specyfiki badanego zjawiska. Zawiera interpretację danych z analizy przekazów i weryfikuje hipotezy postawione na początku badania. Obowiązkiem analityka informacji i raportów medialnych jest rzetelne nakreślenie wizerunku medialnego badanego zjawiska. Dane, prognozy i rekomendacje z raportów są następnie udostępniane osobom odpowiedzialnym za komunikację z mediami, public relations, marketing i reklamę oraz wspomagają proces podejmowania decyzji przez kadrę kierowniczą.

Fundusz rozważa kupno udziałów w rodzinnej firmie produkującej meble. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda świetnie: rosnąca sprzedaż, zadowoleni klienci, ambitne plany. Zanim jednak zapadnie decyzja, analityk inwestycyjny musi sprawdzić, co kryje się pod powierzchnią — w umowach, długach, prognozach i zapowiedziach zarządu. Ten zawód polega na ocenie, czy dane przedsięwzięcie jest warte pieniędzy, oraz na budowaniu strategii inwestycyjnych dla klientów: firm, funduszy i osób prywatnych. Łączy twardą analizę finansową z pracą z ludźmi.

Dla firmy kredyt to szansa na nową halę albo flotę samochodów. Dla banku — ryzyko, że pożyczone pieniądze nie wrócą. Analityk kredytowy stoi dokładnie pośrodku. Czyta sprawozdania finansowe, umowy i biznesplany, sprawdza wnioskodawcę w bazach danych, ocenia zabezpieczenia i odpowiada na pozornie proste pytanie: czy ten klient da radę spłacić dług? Jego rekomendacja przesądza o tym, czy przedsiębiorstwo dostanie finansowanie i na jakich warunkach. To praca dla osób dokładnych, sceptycznych wobec zbyt pięknych liczb i odpornych na presję.

Kiedy w firmie coś nie działa, najłatwiej obwinić ludzi: są za wolni, mało zaangażowani, popełniają błędy. Analityk pracy zaczyna od innego pytania — czy samo stanowisko zostało dobrze zaprojektowane? Obserwuje, mierzy czas, rozmawia z pracownikami, sprawdza narzędzia i otoczenie, a potem opisuje stanowiska, ustala normy i ocenia, ile warta jest dana praca w porównaniu z innymi. Na tej podstawie powstają siatki płac, zmiany organizacyjne i bezpieczniejsze, bardziej ergonomiczne miejsca pracy. To zawód na styku psychologii, inżynierii i zarządzania.

Analityk ruchu na stronach internetowych analizuje ruch w serwisie internetowym i podejmuje działania mające na celu jego optymalizację w zakresie ilościowym i jakościowym.
Analityk ruchu na stronach internetowych jest zawodem o charakterze usługowym, celem jego działania jest zbieranie i analizowanie informacji o ruchu na stronach internetowych. Analityk zbiera i gromadzi informacje o tym, skąd odwiedzający trafili na daną stronę, jak poruszali się po witrynie, które zasoby strony najczęściej odwiedzali, jak dużo czasu spędzali na stronie oraz jakie pliki pobierali. Zgromadzone informacje analityk poddaje analizie i na jej podstawie wnioskuje o modyfikacji serwisu internetowego w zakresie zgromadzonych treści lub technologii wykorzystanych do budowy strony. Na podstawie ciągłej obserwacji ruchu na stronach internetowych dodatkowym efektem pracy analityka jest możliwość prognozowania trendów w zakresie ruchu na stronach. Wykonane analizy oraz wypracowane wnioski analityk przedstawia najczęściej w formie raportów, które są podstawą do: pomiaru efektywności podejmowanych działań marketingowych, identyfikacji najbardziej i najmniej efektywnych obszarów strony, analizy skuteczności wykorzystywanych narzędzi sprzedaży, zdefiniowania najbardziej i najmniej efektywnych odsyłaczy na stronie, dostosowania zawartości strony do określonej grupy docelowej. Analityk ruchu na stronie internetowej bierze również udział w badaniach mających na celu optymalizację wydajności aplikacji internetowych oraz wyglądu strony. Celem tych badań jest pozyskanie jak największej liczby unikalnych użytkowników serwisu internetowego. Efektem tych badań jest poprawienie wyników sprzedaży produktów bądź usług, jak również rozpowszechnienia określonej idei czy popularyzacji wybranych postaw (kampanie społeczne itp.).

Kiedy w firmie wszystko działa, nikt nie myśli o sieci. Poczta dochodzi, drukarka drukuje, system sprzedaży odpowiada w ułamku sekundy. Wystarczy jednak, że jedno łącze się zapcha albo przełącznik zacznie gubić pakiety, a telefony dzwonią na wszystkich piętrach naraz. Analityk sieci komputerowych dba o to, żeby takich dni było jak najmniej: obserwuje ruch, mierzy wydajność, pilnuje adresacji i zabezpieczeń, a z liczb wyciąga wnioski, jak rozbudować sieć, zanim zacznie się dławić. To praca dla kogoś, kto lubi rozumieć, co dzieje się „pod spodem”.

Klient mówi: „chcemy, żeby system był prosty i robił wszystko”. Programista pyta: „ale co dokładnie ma się stać po kliknięciu tego przycisku?”. Pomiędzy nimi stoi analityk systemów teleinformatycznych – tłumacz, który zamienia potrzeby firmy na precyzyjne wymagania, z których da się zbudować oprogramowanie. Rozmawia z ludźmi, rysuje modele procesów, zadaje dziesiątki pytań i spisuje odpowiedzi tak, by nikt nie mógł ich zrozumieć opacznie. Nie musi pisać kodu, ale musi rozumieć, jak powstaje system i co da się w nim zautomatyzować.

Obserwuje istniejące i przewiduje nadchodzące trendy rynkowe w modzie, w stylu życia i kulturze: w muzyce, w filmach, telewizji, w gadżetach elektronicznych;
bada opinie społeczne w odniesieniu do konkretnego produktu: żywności, napojów, alkoholu, papierosów;
analizuje trendy i styl życia osób młodych w wieku 12 - 30 lat, na zlecenie danej firmy produkującej lub dystrybuującej produkt;
pozyskuje opinie klientów o produktach i cechach w naturalnym otoczeniu zbierając informacje w ukryciu i pozostając osobą anonimową.

W szkole uczyć się musi każdy. Dorosły uczy się wtedy, gdy widzi w tym sens – i gdy ktoś mądrze mu w tym pomoże. Magazynier, który po latach ma przejść na obsługę nowego systemu, mama wracająca do pracy po urlopie wychowawczym, senior zapisany na zajęcia z bankowości internetowej: każde z nich potrzebuje innego podejścia niż nastolatek w ławce. Andragog to specjalista od uczenia się dorosłych. Bada, jak dorośli zdobywają wiedzę, diagnozuje ich potrzeby, projektuje szkolenia i kursy, prowadzi zajęcia i pomaga ludziom wziąć naukę we własne ręce.

Wspiera, inicjuje i organizuje zajęcia w czasie wolnym dla młodzieży zagrożonej uzależnieniami, przestępczością, agresją, prostytucją, pozbawionej opieki przez rodziców; prowadzi warsztaty i zajęcia w świetlicach środowiskowych, w klubach, w placówkach edukacji pozaszkolnej i nieformalnej oraz na ulicach; współpracuje ze szkołą i społecznościami lokalnymi; organizuje pomoc i wsparcie przez służby socjalne i placówki opieki zdrowotnej.

Inicjuje i promuje rozwój małych i średnich przedsiębiorstw; pomaga przedsiębiorcom w podejmowaniu lub rozwijaniu działalności gospodarczej.

Inicjuje i promuje rozwój regionalny; pomaga jednostkom administracji terenowej, instytucjom proinnowacyjnym oraz przedsiębiorstwom w podejmowaniu i realizacji inicjatyw związanych z rozwojem społecznym i gospodarczym regionu.

Zajmuje się organizacją czasu wolnego osób (w różnym wieku) przebywających w ośrodkach wczasowych, turystycznych, sanatoryjnych itp., w tym: planowaniem, organizowaniem i prowadzeniem zajęć animacyjnych (sportowych, plastycznych, teatralnych, muzycznych itp.) oraz imprez rekreacyjno-sportowych sprzyjających wypoczynkowi, wzmacnianiu zdrowia i osiąganiu dobrej kondycji psychofizycznej; może podejmować działania w zakresie promocji zdrowego stylu życia w różnych placówkach, środowiskach i społecznościach lokalnych (np. świetlicach środowiskowych, klubach sportowych, domach kultury, centrach odnowy biologicznej itp.).

Przeprowadza wywiady bezpośrednie, telefoniczne, uliczne i grupowe lub ankietowe badania audytoryjne posługując się narzędziami do zbierania danych przygotowanymi przez zespół badawczy realizujący badania opinii społecznej, badania zachowań konsumenckich, odbioru reklamy itp.

Z kilku kości da się odczytać więcej, niż mogłoby się wydawać: ile lat miał człowiek, czy ciężko pracował fizycznie, czy w dzieciństwie głodował, a czasem nawet to, skąd przybył. Antropolog bada człowieka jako istotę biologiczną – to, jak zmieniał się w toku ewolucji, czym różnią się populacje i jak warunki życia odciskają się na wzroście, zdrowiu i budowie ciała. Pracuje ze szczątkami z wykopalisk, z pomiarami tysięcy dzieci i z danymi statystycznymi. Ta sama nazwa obejmuje też antropologię kulturową, która bada człowieka poprzez kulturę.

Zajmuje się skupowaniem oraz sprzedażą przedmiotów sztuki dawnej - antyków, przede wszystkim dzieł rzemiosła artystycznego, mebli, książek itp.

Obsługuje i nadzoruje aparaturę chemiczną o działaniu ciągłym lub okresowym do prowadzenia alkilacji, chlorowania, nitrowania, sulfonowania, kondensacji, polimeryzacji, elektrolizy i innych procesów chemicznych i fizykochemicznych, w celu otrzymania określonych związków chemicznych, przeważnie w wielotonażowej produkcji.

Obsługuje i nadzoruje urządzenia do produkcji drożdży piekarskich oraz prowadzi proces produkcyjny zgodnie z obowiązującymi instrukcjami i procedurami, przestrzegając właściwych warunków higieniczno-sanitarnych, przepisów bhp i ochrony środowiska.

Obsługuje i nadzoruje urządzenia do produkcji octu; prowadzi proces produkcji w oparciu o obowiązującą dokumentację (normy, specyfikacje, procedury, instrukcje), przestrzegając przepisów higieniczno-sanitarnych, bhp i ppoż.

Obsługuje i nadzoruje urządzenia mechaniczne, półautomatyczne i automatyczne do sporządzania mieszanek lateksowych oraz wytwarzania gumowych wyrobów maczanych, np. gumowych rękawic chirurgicznych i technicznych, czepków kąpielowych, balonów, prezerwatyw, dętek do piłek i innych.

Koparka zatrzymuje się na placu budowy nowej obwodnicy, bo w ziemi pojawiły się ciemne plamy i kawałki ceramiki. Kilka dni później pracuje tu już zespół, który centymetr po centymetrze odsłania ślady osady sprzed tysięcy lat. Archeolog nie szuka skarbów – dla niego największą wartość mają skorupy garnków, zwęglone ziarna, ślady słupów i kości, bo opowiadają o codziennym życiu dawnych ludzi. To praca na pograniczu nauki humanistycznej, przyrodniczej i technicznej: w błocie wykopu, w pracowni nad tysiącami zabytków i przy komputerze z mapami.

Zarośnięta działka na skraju miasta, budżet inwestora, miejscowy plan, prawa fizyki i marzenie o domu pełnym światła. Architekt musi to wszystko pogodzić, zanim na papierze pojawi się pierwsza linia. Potem latami prowadzi projekt przez uzgodnienia, poprawki i budowę, aż w końcu może wejść do budynku, który wcześniej istniał tylko w jego głowie. To zawód na styku sztuki, techniki i prawa – wymaga wyobraźni przestrzennej, precyzji, cierpliwości do przepisów i umiejętności przekonywania ludzi. Daje też rzadką satysfakcję: efekt pracy stoi na lata.

Park, w którym chętnie spędzasz popołudnie, nie wziął się z przypadku. Ktoś zaplanował, gdzie poprowadzić alejki, żeby ludzie nie deptali trawników, które drzewa zostawić, jakie posadzić, by za kilkadziesiąt lat dawały cień, i jak zatrzymać wodę po ulewie. Architekt krajobrazu projektuje przestrzeń na zewnątrz budynków: od przydomowego ogrodu, przez skwery i bulwary, po plany ochrony parków krajobrazowych i rekultywację dawnych wyrobisk. Łączy wiedzę o roślinach i przyrodzie z wyczuciem kompozycji i znajomością potrzeb ludzi.

Wchodzisz na stronę sklepu, szukasz informacji o zwrocie towaru i po kilku kliknięciach się poddajesz. Strona może być piękna, ale jeśli nie da się w niej niczego znaleźć, przegrywa. Architekt stron internetowych dba o to, by serwis miał przemyślany szkielet: logiczne menu, sensowną kolejność treści, szybkie działanie na telefonie i komputerze. Planuje strukturę witryny, decyduje o technologii, projektuje ścieżki użytkowników i współpracuje z grafikami, programistami i marketingowcami. To zawód na styku informatyki, projektowania i psychologii użytkownika.

Mieszkanie z katalogu wygląda idealnie, dopóki nie trzeba w nim zmieścić rowerów, biurka do pracy i psa. Architekt wnętrz nie zaczyna od wyboru koloru ścian, tylko od pytań: kto tu będzie mieszkał lub pracował, jak się porusza, skąd pada światło, czego brakuje. Projektuje funkcję i nastrój pomieszczeń – od kawalerki po salę koncertową czy szpital – dobiera materiały, oświetlenie i meble, rozwiązuje problemy akustyki i instalacji, a potem pilnuje, by wykonawcy zrealizowali projekt tak, jak został pomyślany.

Fikus w kącie biura to jeszcze nie projekt. Prawdziwa zieleń we wnętrzu musi przetrwać suche, ogrzewane powietrze, sztuczne światło i ludzi, którzy zapominają o podlewaniu – a przy tym dobrze wyglądać przez cały rok. Architekt zieleni wewnątrz budynków projektuje roślinne aranżacje w biurach, hotelach, galeriach handlowych, restauracjach i domach: od donic przy recepcji, przez ściany z roślin, po ogrody zimowe i zielone tarasy. Dobiera rośliny, oświetlenie i nawadnianie, a potem uczy, jak o nie dbać.

Akt nadania ziemi sprzed kilku stuleci, księga meldunkowa, której szuka ktoś odtwarzający dzieje rodziny, plany kamienicy potrzebne konserwatorowi – wszystko to musi dać się odnaleźć. Archiwista nie jest strażnikiem zakurzonych półek, tylko specjalistą od pamięci instytucji i całego społeczeństwa. Przejmuje dokumenty, ocenia, co ma trwałą wartość, porządkuje je według zasad archiwistyki, opisuje w inwentarzach i bazach danych, a potem pomaga badaczom, urzędom i zwykłym ludziom znaleźć to, czego szukają.

Umowa podpisana elektronicznie, korespondencja z urzędem, skan decyzji sprzed lat – kiedyś trafiłyby do segregatora, dziś lądują na serwerze. Plik też jednak trzeba przechować z głową: tak, by po wielu latach dało się go otworzyć, udowodnić, że nikt go nie zmienił, i szybko odnaleźć. Archiwista dokumentów elektronicznych przejmuje dokumentację zakończonych spraw, klasyfikuje ją, opisuje metadanymi, pilnuje okresów przechowywania i bezpiecznego usuwania, a także przenosi papierowe akta do postaci cyfrowej. Pracuje na styku archiwistyki, biurowości i informatyki.

Archiwum kojarzy się z zakurzonymi teczkami w piwnicy i ciszą, w której nic się nie dzieje. Tymczasem archiwista zakładowy jest strażnikiem pamięci urzędu, szpitala czy firmy: decyduje, które dokumenty trzeba przechowywać przez dziesięciolecia, a które po określonym czasie można zgodnie z przepisami zniszczyć. Pilnuje, by akta trafiały do archiwum uporządkowane, by dało się je odnaleźć w kilka minut i by nikt niepowołany do nich nie zajrzał. Coraz częściej zajmuje się też dokumentacją elektroniczną, a nie tylko papierem.

Wykonuje prace związane ze sznurowaniem mechanizmów żakarda i ustawianiem ich na krosnach.

Czy trzeba umieć ładnie rysować, żeby skorzystać z arteterapii? Wcale nie – i to bywa największym zaskoczeniem. Arteterapeuta nie ocenia prac pod kątem estetyki i nie uczy techniki plastycznej. Wykorzystuje malowanie, lepienie z gliny, muzykę, ruch czy pracę z tekstem jako drogę do emocji, o których trudno opowiedzieć słowami. Pracuje z dziećmi, dorosłymi i seniorami: w szpitalach, ośrodkach terapii, szkołach i domach pomocy. Łączy wiedzę o sztuce z psychologią i pedagogiką, a jego najważniejszym narzędziem jest relacja z drugim człowiekiem.

Prawie każdy nosi w kieszeni aparat, a w sieci codziennie pojawiają się niezliczone zdjęcia. Skoro fotografować może każdy, czym zajmuje się artysta fotografik? Odpowiedź brzmi: świadomym budowaniem obrazu. Fotografik nie tyle „robi zdjęcia”, ile planuje światło, kompozycję i nastrój, wybiera spośród setek klatek tę jedną, a potem łączy pojedyncze ujęcia w spójne serie, wystawy i książki fotograficzne. Często równolegle realizuje własne projekty artystyczne i zlecenia: portrety, sesje reklamowe, reportaże czy dokumentację architektury.

Słowo „grafik” większości osób kojarzy się z komputerem i projektowaniem logotypów. Tymczasem artysta grafik równie dobrze może spędzić dzień przy prasie, wycinając dłutem linoryt albo trawiąc w kwasie miedzianą płytę. Grafika artystyczna to sztuka tworzenia obrazu na matrycy, z której odbija się potem serię odbitek. Wielu artystów łączy ten warsztat z grafiką użytkową: projektuje plakaty, ilustracje, okładki książek i znaki graficzne. W obu światach liczy się to samo – precyzyjna kreska, przemyślana kompozycja i myślenie obrazem.

Wyobrażenie malarza jest często romantyczne: natchnienie, sztaluga przy oknie, obraz powstały w jedną noc. Rzeczywistość jest bardziej rzemieślnicza i znacznie bardziej cierpliwa. Artysta malarz przygotowuje podobrazia, robi szkice i studia kolorystyczne, czeka, aż wyschną kolejne warstwy farby, a często przemalowuje obraz kilka razy. Do tego dochodzi praca, której nie widać na wystawie: dokumentowanie prac, kontakty z galeriami, wnioski o stypendia, zlecenia na murale czy portrety. To zawód dla ludzi, którzy potrafią długo i samodzielnie pracować nad własną wizją.

Rzeźbiarz z dłutem nad blokiem marmuru to obraz piękny, ale bardzo niepełny. Współczesny artysta rzeźbiarz równie często modeluje w glinie, spawa stal, odlewa formy z żywicy albo projektuje instalację, która stanie w parku. Ta praca łączy wyobraźnię przestrzenną z wysiłkiem fizycznym i wiedzą o materiałach: trzeba wiedzieć, jak zachowa się kamień przy uderzeniu, jak skurczy się glina podczas suszenia i czy konstrukcja wytrzyma wiatr. Duże realizacje rzadko powstają w pojedynkę – rzeźbiarz współpracuje z architektami, odlewnikami i zleceniodawcami.

Astrofizyk rzadko spędza noce przy okularze teleskopu. Znacznie częściej siedzi przed komputerem: analizuje dane z obserwatoriów naziemnych i satelitów, pisze programy do symulacji albo zmaga się z równaniem, które ma opisać narodziny gwiazdy. To naukowiec, który za pomocą fizyki i matematyki próbuje zrozumieć zjawiska odległe o miliony lat świetlnych – galaktyki, czarne dziury, wybuchy supernowych – ale też aktywność Słońca, która wpływa na satelity i sieci energetyczne na Ziemi.

Wypowiada się na temat przyszłości ludzi lub przyszłych wydarzeń w oparciu o położenie ciał niebieskich.

Światło, które dziś dociera do teleskopu, wyruszyło z odległej galaktyki, zanim na Ziemi pojawili się ludzie. Astronom patrzy więc nie tylko w dal, ale i w przeszłość – i próbuje z tego słabego sygnału wyczytać, jak rodzą się gwiazdy, skąd biorą się planety i jak zmienia się wszechświat. Wbrew romantycznym wyobrażeniom rzadko spędza noce z okiem przy okularze. Znacznie częściej siedzi przed monitorem, pisze programy, analizuje ogromne zbiory danych i buduje modele matematyczne. To zawód dla osób, które fizykę i matematykę traktują jak język do opisu nieba.

Asystent do spraw księgowości wykonuje proste czynności księgowe wspomagające pracę księgowego.
Asystent do spraw księgowości jest zawodem o charakterze biurowym. Celem pracy jest wykonywanie podstawowych czynności księgowych wspomagających pracę wykwalifikowanego księgowego, zgodnie z przepisami prawa rachunkowego i podatkowego oraz wewnętrznymi procedurami obowiązującymi w danej jednostce organizacyjnej. Asystent do spraw księgowości przyjmuje, gromadzi i segreguje dokumenty pod względem ich rodzaju. Weryfikuje poprawność wystawionych dokumentów. Przygotowuje dowody księgowe do zapłaty oraz wykonuje proste, powtarzalne czynności ujmowania dowodów w księgach rachunkowych. Wprowadza zadekretowane dowody księgowe do systemu finansowo-księgowego. Nanosi numer dowodu księgowego potwierdzający kolejność ujęcia w księgach rachunkowych. Asystent do spraw księgowości sprawdza rozrachunki pod względem zgodności wartości faktury z zapłatą i terminów realizacji oraz wyjaśnia rozbieżności z kontrahentami w zleconym zakresie. Sporządza – przy użyciu programów finansowo-księgowych i arkuszy kalkulacyjnych – raporty, zestawienia oraz wypełnia formularze na podstawie informacji pochodzących z ksiąg rachunkowych. Przygotowuje dokumentację niezbędną do prowadzenia korespondencji z kontrahentami, urzędami i bankami w zakresie uzgadniania rozrachunków i innych czynności księgowych.

Gromadzi dane statystyczne o sytuacji ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz inne dane ilościowe; zebrane dane poddaje badaniu i wnioskowaniu statystycznemu.

W wydawnictwach prasowych i książkowych wykonuje czynności związane z planowaniem, organizacją i realizacją procesu wydawniczego, w tym w szczególności z zakresu marketingu i reklamy oraz planowania i organizacji sprzedaży, a także oblicza przychody i dochody z działalności wydawniczej.

Asystent dyrektora zapewnia wsparcie dyrektorowi w zakresie zarządzania organizacją.
Asystent dyrektora jest zawodem o charakterze biurowym. Jego praca polega na organizowaniu i koordynowaniu spraw związanych z administracyjnym i logistycznym funkcjonowaniem stanowiska dyrektora w organizacji. Zadaniem asystenta jest prowadzenie terminarza, organizowanie i uzgadnianie czasu pracy dyrektora oraz przygotowywanie dla niego raportów, prezentacji, analiz i zestawień. Asystent organizuje oraz obsługuje spotkania i konferencje, jak również podróże służbowe dyrektora. Zapewnia i koordynuje przepływ informacji, w tym również telefonicznej i mailowej oraz obieg dokumentów. Dba o wygląd biura i urządzeń biurowych. Współpracuje ze wszystkimi działami firmy w celu realizacji swoich zadań i odpowiada za funkcjonowanie zarządzania projektami prowadzonymi w firmie. Może reprezentować dyrektora wobec współpracowników wewnątrz zakładu pracy, jak i wobec kontrahentów zewnętrznych – na podstawie udzielonego pełnomocnictwa.

Uczestniczy w działaniach na rzecz społeczności romskiej, zmierzających do poprawy stanu ich edukacji poprzez zapewnianie uczącym się dzieciom i młodzieży wszechstronnej opieki i pomocy w szkole i poza szkołą.

Wspiera integrację dzieci cudzoziemców (uchodźców, emigrantów itp.) w szkole;
zapewnia pomoc psychologiczno-pedagogiczną uczniom wymagającym szczególnego wsparcia ze względu na słabą znajomość języka polskiego lub problemy adaptacyjne w środowisku szkolnym a w razie potrzeby - zajęć wyrównawczych z języka polskiego i innych przedmiotów, stosownie do ich potrzeb i możliwości.

Asystent nauczyciela przedszkola pomaga nauczycielowi w realizacji zadań opiekuńczo-wychowawczych i dydaktycznych.
Asystent nauczyciela przedszkola jest zawodem o charakterze usługowym. Swoje zadania zawodowe asystent nauczyciela przedszkola wykonuje w stosunku do dzieci w wieku przedszkolnym. Istotą jego pracy jest pomoc nauczycielowi przedszkola i współpraca z nim w zakresie sprawowania właściwej opieki nad dziećmi przebywającymi w przedszkolu. Pomaga on dzieciom przy spożywaniu posiłków, a także w sprzątaniu po zajęciach. Czynnie uczestniczy w ubieraniu i rozbieraniu dzieci w szatni oraz przed i po leżakowaniu. Opiekuje się dziećmi podczas spacerów, wycieczek, zajęć i zabaw na powietrzu. Wspiera dzieci w czynnościach higieniczno-sanitarnych. Wspólnie z nauczycielem uczy dzieci dbałości o higienę osobistą, czystość i porządek. Uczestniczy w przygotowywaniu zajęć objętych planem pracy przedszkola i wraz z nauczycielem koordynuje ich właściwą realizację.

Wspiera nauczyciela lub wychowawcę świetlicy w prowadzeniu zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych w klasach I – III w szkole podstawowej (w tym specjalnej i integracyjnej), w celu zapewnienia jak najlepszej opieki nad uczniami; opiekuje się dziećmi podczas lekcji, przerw, w trakcie zabaw, spacerów i wycieczek; zapewnia poczucie bezpieczeństwa dzieciom na zajęciach dydaktycznych i wychowawczych.

Wykonuje zlecone przez operatora dźwięku zadania pomocnicze związane z realizacją dźwięku na planie filmowym lub w trakcie udźwiękowienia i zgrania filmu;
zajmuje się akustycznym przygotowaniem miejsc nagrań;
sprawdza wszystkie elementy inscenizacyjne oraz urządzenia mające wpływ na jakość nagrania;
dokonuje wstępnej selekcji materiałów dźwiękowych potrzebnych w okresie realizacji filmu oraz prowadzi dokumentację operatorską nagranych materiałów i sprawuje nad nimi opiekę.

Współpracuje z operatorem obrazu w zakresie założeń technicznych i określenia charakteru zdjęć, planowania kosztów, potrzeb ilościowo-rodzajowych i terminów realizacji; współuczestniczy w organizowaniu planu zdjęciowego; wykonuje zdjęcia z nadaniem im odpowiedniej formy filmowej; współpracuje z laboratorium obróbki taśmy filmowej.

Udziela klientom pomocy w życiu codziennym i w sytuacjach wyjątkowych, w realizacji nietypowych potrzeb i życzeń; dokonuje rezerwacji hoteli, biletów na imprezy kulturalne i sportowe; organizuje transport i usługi kurierskie; planuje i organizuje podróże; dobiera klientowi garderobę; towarzyszy w sytuacjach wymagających pomocy i wsparcia; rezerwuje stolik w restauracji; udziela przydatnych informacji we wszystkich obszarach życia.

Świadczy pomoc w sprawowaniu mandatu posła i senatora w biurze poselskim lub senatorskim;
organizuje i uczestniczy w spotkaniach z wyborcami;
przygotowuje materiały do wystąpień poselskich;
rejestruje, gromadzi i przekazuje do Archiwum Sejmu materiały odzwierciedlające działalność posła w okręgu wyborczym oraz dokumentację spraw interwencyjnych;
organizuje konferencje prasowe;
doradza i reprezentuje posła na spotkaniach z mediami, wyborcami i organizacjami politycznymi i społecznymi.

Prowadzi w zakładzie pracy obsługę prawną zakładu lub poszczególnych komórek organizacyjnych.

Odpowiada za samodzielne wykonywanie czynności administracyjnych związanych z prowadzonym i nadzorowanym przez prokuratora postępowaniem przygotowawczym w sprawach karnych, w tym także przygotowywaniem decyzji kończących prowadzone i nadzorowane postępowanie.

Odpowiada za prawidłowe wprowadzanie, przetwarzanie, przechowywanie i wyprowadzanie danych z wykorzystaniem systemów informatycznych; obsługuje sprzęt komputerowy i eksploatuje oprogramowanie komputerowe w zakresie przetwarzania / zarządzania gromadzonymi danymi.

Wykonuje, pod kierunkiem reżysera, funkcje i zadania pomocniczo-twórcze, tj. przygotowuje materiały do sporządzenia planu generalnego; pełni nadzór nad wykonaniem środków inscenizacyjnych; utrzymuje kontakt z kierownictwem produkcji i kontroluje przebieg poszczególnych prac organizacyjnych pod kątem potrzeb artystycznych; bierze udział w przygotowaniu kolejnych dni zdjęciowych oraz uczestniczy w pracach na planie.

Prowadzi pracę z rodziną w miejscu zamieszkania lub w miejscu wskazanym przez rodzinę; udziela pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w rozwiązywaniu problemów socjalnych, psychologicznych, wychowawczych, w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy przez członków rodziny; wspiera aktywność społeczną rodzin; podejmuje działania interwencyjne i zaradcze w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dzieci i rodzin.

Odpowiada za samodzielne wykonanie czynności administracji sądowej i czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania. Zajmuje się sporządzaniem projektów zarządzeń, orzeczeń lub ich uzasadnień.

Zajmuje się eksploatacją urządzeń fonicznych i łączności w studio i pokoju przegrań; podczas przygotowywania i produkcji programu współpracuje z realizatorem wizji i fonii, obsługując urządzenia techniczne; współdziała z konserwatorami w zakresie profilaktyki i napraw sprzętu oraz urządzeń.

Przygotowuje urządzenia wizyjne, stanowiące wyposażenie studia i pomieszczenia reżyserskiego, wraz z torami kamery oraz mikserem wizji, zapewniając prawidłowe wystrojenie kamer oraz właściwe poziomy wizji w czasie nagrań i emisji; w czasie nieobecności realizatora programu kieruje pracą zespołu w zakresie realizacji technicznej programów w studio, obsługi urządzeń technicznych, spraw porządkowych i podziału zadań.

Obsługuje klientów zlecających usługi pocztowe lub z nich korzystających oraz bezpośrednio świadczy usługi i rozlicza je finansowo.

Obsługuje klientów zlecających usługi telekomunikacyjne lub z nich korzystających oraz bezpośrednio świadczy usługi i rozlicza je finansowo.

Prowadzi kompleksową obsługę administracyjno-organizacyjną członków zarządu;
wspiera pracę i działania członków zarządu;
sporządza na potrzeby członków zarządu niezbędne raporty i zestawienia;
odpowiada za sprawną obsługę spotkań i narad członków zarządu zarówno na poziomie organizacyjnym, jak i merytorycznym.

Udziela kobiecie w okresie ciąży, podczas porodu wsparcia emocjonalnego stwarzającego poczucie bezpieczeństwa. Przygotowuje i pomaga rodzącej w spożywaniu płynów. Masuje rodzącą. Ściśle współpracuje z osobą sprawującą opiekę nad kobietą podczas porodu (położna, lekarz).

Kiedy myślimy o problemach ze słuchem, przychodzi nam do głowy lekarz laryngolog. Tymczasem dużą część pracy diagnostycznej i rehabilitacyjnej wykonuje audiofonolog – specjalista, który bada słuch, mowę i równowagę, a potem pomaga pacjentowi wrócić do świata dźwięków. Wykonuje badania u noworodków, dzieci i seniorów, dobiera i programuje aparaty słuchowe, współpracuje przy implantach ślimakowych i uczy, jak słyszeć na nowo. Łączy wiedzę z akustyki, medycyny i psychologii z cierpliwością w pracy z ludźmi w każdym wieku.

Przygotowuje opracowanie określające zakres oraz parametry techniczne i ekonomiczne przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, ze wskazaniem rozwiązania optymalnego z punktu widzenia kosztów jego realizacji oraz oszczędności energii;
dokonuje oceny stanu ochrony cieplnej budynku, systemu ogrzewania i zaopatrzenia w ciepłą wodę, systemu wentylacji i klimatyzacji, instalacji oświetleniowej budynku z uwzględnieniem wymagań ochrony przeciwpożarowej i akustycznej w celu poprawy standardu energetycznego budynku i zaoszczędzenia na ogrzewaniu budynku.

Audytor środowiskowy weryfikuje spełnienie przez audytowaną instytucję przyjętych kryteriów audytu ekologicznego.
Audytor środowiskowy jest zawodem o charakterze eksperckim. Audytor środowiskowy wykonuje audyty środowiskowe (ekologiczne) na podstawie normy ISO 19011 (a w przypadku jednostek certyfikujących – również z uwzględnieniem normy ISO 17021) lub innych wytycznych – opracowanych na potrzeby programów i instytucji prowadzących działalność proekologiczną, w których istnieje potrzeba prowadzenia audytów ekologicznych. Kryterium audytu stanowi spełnienie określonych wymagań ustalonych przez zamawiającego audyt, np. wymagań prawnych dotyczących ochrony środowiska, standardów dotyczących systemów zarządzania środowiskowego (np. ISO 14001) lub innych wytycznych dotyczących zarządzania środowiskowego. Audytor potwierdza swoje spostrzeżenia możliwymi do zweryfikowania dowodami, zebranymi metodą wywiadów, obserwacji, analizy dokumentów. Stosownie do posiadanych kompetencji, a w niektórych przypadkach również do wymaganych uprawnień; audytor środowiskowy może prowadzić audyty wewnętrzne (na wewnętrzne potrzeby danej organizacji) lub zewnętrzne (np. na zlecenie kontrahenta lub na potrzeby certyfikacji systemów). Audyt może być wykonywany przez:
zespół audytorski (w skład, którego wchodzi audytor wiodący – koordynujący audyt, inni audytorzy oraz ewentualnie eksperci techniczni zapewniający kompetencje branżowe zespołu) lub
jednego audytora, który w takim przypadku wykonuje wszystkie mające zastosowanie obowiązki audytora wiodącego.
Efektem pracy audytora środowiskowy jest najczęściej raport dla zamawiającego audyt.

Jako pracownik jednostki poddawanej audytowi (audytor wewnętrzny) lub innej uprawnionej instytucji, niezależnej od kierownictwa tej jednostki (audytor zewnętrzny), na podstawie imiennego upoważnienia dokonuje obiektywnej i niezależnej oceny zadanych obszarów działalności jednostki i zachodzących w nich procesów celem ustalenia czy zadania jednostki zostały osiągnięte; sprawdza czy prowadzona działalność jest zgodna z przepisami prawa i standardami wewnętrznej kontroli, w szczególności finansowej, zwłaszcza pod względem gospodarności, celowości, rzetelności, dokładności, kompletności, przejrzystości, efektywności i terminowości.

Samodzielnie prowadzi prace związane z montażem i eksploatacją urządzeń sterowania ruchem kolejowym oraz urządzeń sygnalizacji na przejazdach kolejowych.

Autor tekstów i sloganów reklamowych (copywriter) opracowuje teksty, slogany reklamowe lub koncepcję reklamy.
Celem pracy autora tekstów i sloganów reklamowych (copywritera) jest opracowanie tekstów, sloganów lub koncepcji reklamy. Produkty te powstają na podstawie briefu – dokumentu zawierającego zestaw informacji od zamawiającego, użytecznych w procesie opracowywania tekstu, sloganu lub koncepcji reklamy oraz dodatkowo na podstawie wyników analiz rynkowych dotyczących między innymi głównych konkurentów firmy, zainteresowań, upodobań i przyzwyczajeń klientów, a także wielkości popytu na produkt lub usługę. W wielu przypadkach autor tekstów i sloganów reklamowych (copywriter) musi sam wyszukiwać informacje niezbędne do właściwego przygotowania komunikatu w formie tekstu lub sloganu reklamowego. Do jego zadań należy znalezienie takiej formy komunikatu, która możliwie najlepiej zrealizuje cele wynikające z briefu lub opisu oczekiwań klienta. Obowiązkiem autora tekstów i sloganów reklamowych (copywritera) jest oddanie pracy zgodnej z założeniami zlecającego i we właściwym terminie. W zależności m.in. od struktury organizacyjnej, wielkości czy oferty instytucji, zakres pracy autora tekstów i sloganów reklamowych (copywritera) może obejmować również tworzenie nazw, tekstów na strony internetowe, scenariuszy spotów telewizyjnych i radiowych, scenariuszy i pomysłów na wydarzenia zaplanowane i organizowane pod kątem ściśle określonego celu (eventy), działania związane z mediami społecznościowymi (social media), m.in.: blogi, zakładki, serwisy społecznościowe.

Baca organizuje i zarządza wypasem zwierząt gospodarczych, głównie owiec w górach, oraz pozyskiwaniem mleka i produkcją serów tradycyjnych.
Baca jest zawodem o charakterze usługowo-handlowo-produkcyjnym. Celem jego pracy jest organizowanie i zarządzanie wypasem zwierząt takich, jak owce, bydło, kozy i konie, pozyskiwanie mleka, wyrób tradycyjnych serów i ich bezpośrednia sprzedaż. Baca w negocjacjach z hodowcami umawia wynajem i liczbę planowanych do wypasu zwierząt, określa powierzchnię i miejsce wypasu. Następnie dzierżawi lub wynajmuje tereny wypasowe, a także organizuje obsługę wypasu, zatrudniając do pracy juhasów. Baca dba o infrastrukturę pasterską, narzędzia oraz o stan ekologiczny pastwiska, prowadząc wypas ekstensywny, usuwa niepożądane rośliny. Przestrzega zasad organizacji pracy wypasu (pojenie, wypas, wyrób serów), a także zasad BHP oraz dobrostanu zwierząt. Organizuje sprzedaż bezpośrednią własnych produktów wytwarzanych w czasie wypasu. Baca funkcjonuje w specyfice kulturowej, zachowując obrzędy i zwyczaje regionu.

Zajmuje się przenoszeniem i dostarczaniem bagaży w hotelach, na dworcach i lotniskach oraz w obrębie podobnych obiektów.

Wykonuje prace związane z wytwarzaniem części skórzanych, tekstylnych i pasmanteryjnych do protez kończyn dolnych i górnych oraz elementów do aparatów, gorsetów i innych wyrobów ortopedycznych: naprawia protezy, aparaty i gorsety ortopedyczne; posługuje się maszynami, takimi jak: ścieniarki, klejarki, dziurkarki, wycinarki, maszyny szwalnicze.

Barista wybiera, parzy i serwuje kawę oraz sporządza napoje kawowe.
Barista jest zawodem o charakterze produkcyjnym, usługowym oraz artystycznym. Celem pracy baristy jest parzenie i podawanie kawy oraz sporządzanie napojów kawowych. Barista dobiera właściwy gatunek kawy oraz odpowiednie proporcje składników i metodę parzenia kawy – według wymagań gościa lokalu. Przygotowuje kawy artystyczne, które poza walorami smakowymi wyróżniają się także efektem wizualnym. Są to kawy wielowarstwowe, z dodatkami lub przygotowane techniką Latte Art. Barista przygotowuje i sprzedaje również wszystkie pozostałe pozycje występujące w menu lokalu. Barista zajmuje się obsługą klienta, doradza, udziela informacji. Jego obowiązkiem jest zachowanie technologii i przestrzeganie norm jakościowych, w tym ocena organoleptyczna finalnego produktu. Jest odpowiedzialny za sprzęt i maszyny używane w pracy, utrzymywanie czystości i porządku, jak również dbanie o dobry wizerunek lokalu, w którym pracuje. Do jego zadań należy również przyjmowanie dostaw oraz wypełnianie dokumentacji wewnętrznej.

Przygotowuje, eksponuje, wydaje (sprzedaje) oraz serwuje konsumentom towary handlowe, wyroby kulinarne i napoje w różnego typu bufetach i barach otwartej i zamkniętej sieci placówek gastronomicznych.

Wykonuje i naprawia beczki drewniane grubo- i cienkościenne oraz kadzie przeznaczone do przechowywania takich płynów, jak piwo, wino lub spirytus; beczki do roztworów wodnych, w których są transportowane śledzie, pulpy czy kiszone ogórki, oraz beczki do przechowywania tłuszczów jadalnych i niekiedy technicznych.