Zawody po studiach, zawodowe i ogólne

Betoniarz przygotowuje, układa, zagęszcza mieszanki betonowe i pielęgnuje świeży beton.
Betoniarz realizuje zadania związane z budową obiektów inżynierii lądowej i wodnej, wykonywaniem betonowych nawierzchni drogowych, chodników, placów i lotnisk oraz produkcją wyrobów i prefabrykatów betonowych. Do zadań betoniarza należy również przygotowywanie mieszanek betonowych oraz zapraw budowlanych, a także wykonywanie czynności związanych z transportem mieszanki betonowej, układaniem jej w formach lub w deskowaniach oraz zagęszczaniem. Betoniarz wykonuje także prace związane z pielęgnacją świeżego betonu oraz naprawą elementów betonowych i żelbetowych. W zależności od wielkości produkcji oraz przeznaczenia betonu, prace te wykonuje ręcznie lub mechanicznie z zastosowaniem odpowiednich narzędzi i urządzeń. Betoniarz w trakcie wykonywania pracy zobowiązany jest do przestrzegania norm ilościowych i jakościowych oraz kontroli procesu technologicznego.

Biblioteka jako ciche miejsce, gdzie ktoś wypożycza książki i ucisza czytelników? To obraz mocno nieaktualny. Bibliotekoznawca jest specjalistą od organizowania wiedzy: decyduje, jakie zbiory warto gromadzić, opisuje je tak, by dało się je odnaleźć w katalogu, buduje biblioteki cyfrowe i repozytoria publikacji, uczy korzystania z baz danych i doradza naukowcom w sprawach otwartego dostępu. A przy tym wciąż potrafi polecić dobrą książkę dziesięciolatkowi i zorganizować spotkanie autorskie dla całej dzielnicy.

Kiedy duża spółka publikuje sprawozdanie finansowe, akcjonariusze, banki i inwestorzy chcą mieć pewność, że liczby mówią prawdę. Tę pewność daje opinia biegłego rewidenta. To nie księgowy, który sprawdza faktury, ale niezależny ekspert od rachunkowości i ryzyka: ocenia, czy sprawozdanie rzetelnie pokazuje sytuację firmy, czy kontrola wewnętrzna działa i gdzie mogą kryć się błędy lub nadużycia. To zawód zaufania publicznego, który wymaga lat nauki, wielu egzaminów i ogromnej odpowiedzialności za każdy podpis.

Bieliźniarz wytwarza bieliznę osobistą (damską, męską i dziecięcą), bieliznę pościelową i stołową z różnych materiałów włókienniczych.
Bieliźniarz jest zawodem o charakterze produkcyjno-usługowym. Celem pracy bieliźniarza jest wytworzenie w procesie produkcyjnym wyrobów bieliźniarskich z gotowych materiałów (tkanin lub dzianin). Bieliźniarz opracowuje dokumentację techniczno-technologiczną, przygotowuje szablon wyrobu bieliźniarskiego, kroi materiały, następnie je zszywa przy użyciu maszyn szwalniczych. Wykonane produkty bieliźniarz kwalifikuje do odpowiedniego gatunku według norm jakości przyjętych w danym zakładzie. Odpowiedzialny jest za właściwe wykorzystanie surowców i maszyn oraz za wytworzenie wyrobu o jak najwyższej jakości.

Wykonuje kołdry, poduszki, pierzyny oraz bieliznę stołową i pościelową z typowych tworzyw bieliźniarskich, stosując obróbkę w zależności od cech fizycznych, chemicznych oraz użytkowych wyrobu.

Kontroluje ważność biletów przy wejściu w instytucjach użyteczności publicznej oraz w komunikacji.

Dlaczego jedni źle znoszą mleko, a inni nie? Skąd komórka nowotworowa bierze energię, by rosnąć szybciej niż zdrowa? Odpowiedzi kryją się w reakcjach chemicznych, które bez przerwy zachodzą w każdym żywym organizmie. Biochemik bada te reakcje: białka, enzymy, kwasy nukleinowe i szlaki metaboliczne. Większość czasu spędza w laboratorium, ale jego praca nie kończy się na pipecie – wyniki trzeba przemyśleć, opisać i przełożyć na coś użytecznego: nowy lek, test diagnostyczny, lepszy proces w zakładzie spożywczym albo bezpieczniejszy kosmetyk.

Bioenergoterapeuta ocenia stan energetyczny organizmu człowieka oraz eliminuje jego zaburzenia.
Bioenergoterapeuta jest zawodem o charakterze usługowym. Sferą działania bioenergoterapeuty jest biopole pacjenta. Bioenergoterapeuta diagnozując biopole, przeprowadza wywiad z pacjentem, w trakcie którego ustala historię choroby, jak również uzyskuje informacje dotyczące warunków socjalnych i relacji rodzinnych oraz określa zaburzenia energetyczne. Przed przystąpieniem do zabiegu wykonuje techniki zabezpieczające własne biopole i miejsce pracy. Wykonując zabieg energetyczny monitoruje stan pacjenta. Po jego zakończeniu dokonuje zamknięcia i zabezpieczenia biopola chorego i udziela zaleceń odnośnie zdrowego stylu życia. Bioenergoterapeuta informuje pacjenta o możliwości wystąpienia skutków ubocznych zabiegu w postaci przesilenia, poprzedzającego powrót do zdrowia i udziela informacji, jak powinien postępować. Po rozpoznaniu zmian biopola bioenergoterapeuta usuwa zastane blokady, stymuluje energię organizmu, przywraca jej swobodny przepływ. Harmonizuje organizm, wzmacnia jego system immunologiczny, pobudza procesy regeneracyjne.

Jak to możliwe, że światło padające na liść zamienia się w energię chemiczną? Dlaczego impuls nerwowy biegnie wzdłuż włókna z określoną szybkością, a białko zwija się zawsze w ten sam kształt? Biofizyk szuka odpowiedzi językiem fizyki: mierzy, modeluje i liczy tam, gdzie biolog zwykle opisuje. Pracuje z aparaturą, która pozwala zajrzeć w pojedyncze cząsteczki – od spektrometrów po mikroskopy fluorescencyjne – i z komputerem, na którym symuluje zachowanie białek czy błon komórkowych. To zawód dla kogoś, kogo fascynuje zarówno życie, jak i równania.

Jeden odczyt ludzkiego genomu to miliardy liter, a laboratorium może ich wygenerować dziesiątki w ciągu tygodnia. Żaden biolog nie przeczyta tego z kartki. Tu wkracza bioinformatyk – specjalista, który pisze programy i używa metod statystycznych, by w gąszczu sekwencji znaleźć mutację odpowiedzialną za chorobę, przewidzieć kształt białka albo prześledzić, jak zmienia się wirus. Łączy biologię, informatykę i matematykę, a jego wyniki pomagają lekarzom, genetykom i twórcom leków. To zawód dla osób, które w przyrodzie widzą wzory, a w kodzie – narzędzie do ich odczytania.

Kultura bakterii, która w laboratorium rośnie w kolbie wielkości dłoni, w zakładzie musi wypełnić zbiornik większy od pokoju – i wciąż zachowywać się tak samo. Jak to zrobić? Tym zajmuje się bioinżynier. Łączy wiedzę o żywych komórkach z inżynierią procesową: projektuje i nadzoruje procesy, w których drobnoustroje, enzymy czy hodowle komórek wytwarzają leki, enzymy do proszków, biopaliwa albo oczyszczają ścieki. To zawód dla kogoś, kto lubi biologię, ale chce, by z jego pracy powstawał konkretny produkt.

Jeden biolog przez cały dzień nie wychodzi z laboratorium, gdzie pod mikroskopem obserwuje dzielące się komórki. Inny o świcie brodzi w rzece, licząc larwy owadów, albo nasłuchuje w lesie głosów ptaków. Obaj wykonują ten sam zawód. Biologia to nauka o życiu we wszystkich jego skalach – od cząsteczek DNA po całe ekosystemy – a biolog wykorzystuje tę wiedzę w medycynie, rolnictwie, przemyśle spożywczym i ochronie przyrody. To ścieżka dla osób ciekawych świata, cierpliwych i dokładnych, które lubią zadawać pytania i sprawdzać odpowiedzi eksperymentem.

Biomasażysta wykonuje zabiegi masażu energetycznego w celu relaksacyjnym, profilaktycznym i poprawy ogólnego stanu zdrowia pacjenta.
Zawód biomasażysty ma charakter usługowy. Biomasażysta wykorzystuje naturalne metody terapii. Sferą działania biomasażysty jest ciało człowieka zarówno od strony fizycznej jak i energetycznej. Biomasażysta, bazując na wiedzy z zakresu anatomii i fizjologii oraz medycyny wschodniej, ustala zaburzenia w funkcjonowaniu psychofizycznym człowieka. Przed przystąpieniem do zabiegu przygotowuje swoje miejsce pracy oraz dobiera odpowiedni rodzaj terapii i narzędzi. Wykonuje biomasaż normalizując krążenie energii i procesy fizjologiczne w organizmie człowieka, co wpływa na likwidowanie objawów stresu i przemęczenia, relaksuje przywracając wewnętrzny spokój i regenerując siły. Biomasażysta informuje pacjenta o możliwości wystąpienia po zabiegu objawów przesilenia poprzedzających powrót do równowagi oraz udziela informacji, jak w takiej sytuacji postępować. Wśród swoich pacjentów propaguje zdrowy tryb życia (ćwiczenia fizyczne, oddechowe, zasady odpowiedniego odżywiania i relaksacji) dla poprawy stanu zdrowia i wzmocnienia sił witalnych.

Insulina produkowana przez bakterie, szczepionka opracowana w rekordowo krótkim czasie, odmiana rośliny odporna na suszę, test, który z kropli krwi wykrywa wirusa – za każdym z tych osiągnięć stoją biotechnolodzy. Ich praca polega na wykorzystaniu żywych organizmów i ich składników – komórek, enzymów, DNA – do wytwarzania rzeczy, których potrzebują ludzie. Biotechnolog bywa badaczem przy stole laboratoryjnym, technologiem w zakładzie produkcyjnym albo specjalistą od jakości. Łączy go jedno: rozumie życie na poziomie cząsteczek i umie zaprząc je do pracy.

Blacharz budowlany wykonuje operacje blacharskie polegające na obróbce i kształtowaniu elementów z blach.
Blacharz budowlany jest zawodem o charakterze usługowym. Celem pracy blacharza budowlanego jest wykonanie pokryć dachowych z blachy oraz ich naprawa i konserwacja. Blacharz budowlany montuje urządzenia do odprowadzania wody, instalacje z blach stalowych, aluminiowych, miedzianych oraz elementy pokryć i instalacji z blachy. Demontuje, montuje i naprawia elementy pokryć blacharskich o charakterze zabytkowym i artystycznym. Głównym wytworem jego pracy są pokrycia dachowe oraz opierzenia i instalacje. Do jego zadań należy czytanie planów technicznych, wykonywanie pomiarów, sprawdzanie jakości materiałów, obróbka i kształtowanie elementów z blach i profili (cięcie, kształtowanie), łączenie (nitowanie, klejenie, połączenia śrubowe i za pomocą zamków) oraz demontaż i montaż elementów z blachy.

Wykonuje prace produkcyjne, remontowo-modernizacyjne oraz prototypowe w zakresie obróbki i kształtowania elementów z blach i profili kształtowych na potrzeby lotnictwa, przy użyciu maszyn i specjalistycznych urządzeń oraz narzędzi ślusarskich i monterskich ręcznych i z napędem mechanicznym, z wykorzystaniem przyrządów kontrolno-pomiarowych.

Wykonuje prace produkcyjne, remontowo-modernizacyjne oraz prototypowe w zakresie obróbki i kształtowania elementów z blach i profili kształtowych do wyposażenia statków, przy użyciu maszyn i specjalistycznych urządzeń oraz narzędzi ślusarskich i monterskich ręcznych i z napędem mechanicznym, z wykorzystaniem przyrządów kontrolno-pomiarowych.

Zajmuje się prowadzeniem platformy blogowej; podejmuje działania marketingowe na prowadzonej platformie blogowej; odpowiada za efektywność prowadzonej platformy blogowej, aktualizację treści, obrazów i filmów tematycznie związanych z prowadzonym blogiem; nawiązuje i utrzymuje kontakty w ramach społeczności interaktywnych.

Nadzoruje cumowanie i odcumowywania wybranych statków w celu zapewnienia bezpieczeństwa manewrów;
przeprowadza kontrolę zacumowania i dozorowania jednostek w celu zapewnienia bezpieczeństwa postoju;
odpowiada za stan techniczny i bezpieczeństwo portu, jednego basenu portowego lub zespołu nabrzeży i znajdującego się w nim sprzętu pływającego.

Odpowiada za utrzymanie w czystości i porządku obiektu pływającego po wodach śródlądowych (statku wycieczkowego, transportowego, połowowego, statku eksploatującego kruszywo, tramwaju wodnego, jachtu); dokonuje podziału zadań pomiędzy członków załogi statku; sprawuje nadzór nad pracami przeładunkowymi.

Pomaga personelowi hotelu w obsłudze gości hotelowych podczas ich przyjazdu, wyjazdu i pobytu w hotelu; wykonuje drobne zlecenia gości hotelu; współpracuje z recepcją oraz innymi oddziałami hotelu; wykonuje drobne prace porządkowe w hotelu.

Brązownik wykonuje z brązu i/lub mosiądzu przedmioty użytkowe, dekoracyjne i artystyczne.
Brązownik jest zawodem o charakterze produkcyjnym i usługowym. Przedmiotem pracy brązownika jest obróbka ręczna (cyzelowanie) i mechaniczna (frezowanie, szlifowanie i polerowanie) odlewów z brązu i/lub mosiądzu oraz wytwarzanie wyrobów z blachy miedzianej, mosiężnej przez jej kucie, wyoblanie (mechaniczne kształtowanie blach na zimno), wytłaczanie, repusowanie (ręczne kształtowanie blach na zimno). Brązownik przygotowuje model lub formę odlewniczą i zleca wykonanie odlewu w odlewni metali kolorowych. Obrobione mechanicznie powierzchnie barwi i pokrywa chemicznie (patynowanie) lub galwanicznie (np. srebrzenie). Wykonuje również prace montażowe stosując połączenia gwintowe, nitowane, lutowane i spawane. Brązownik wytwarza okucia meblowe, żyrandole, świeczniki i lampy, obudowy zegarów, figury, popiersia, medaliony i medale, ryngrafy, insygnia urzędowe, patery, szkatułki, puchary. Zawód brązownika jest rzemiosłem artystycznym. Wysoko ceni się w nim dobrą robotę cyzelerską, opanowanie różnych technik obróbki i wrażliwość estetyczną. Niektórzy, najbardziej uzdolnieni artystycznie brązownicy samodzielnie opracowują projekty artystyczne i przygotowują rzeźbiarskie modele odlewnicze.

Broker edukacyjny pośredniczy między klientem a rynkiem szkoleniowym. Wyszukuje i selekcjonuje oferty szkoleniowe, diagnozuje potrzeby i doradza klientom, planuje ścieżki kariery współpracując z doradcą zawodowym.
Głównym celem pracy brokera edukacyjnego jest skojarzenie oczekiwań i możliwości klienta z ofertą szkoleniową oraz zapotrzebowaniem rynku na osoby o danych kwalifikacjach. Broker edukacyjny analizuje, monitoruje rynek usług edukacyjnych, tworząc bazę informacji edukacyjnej. Dokonuje selekcji i wyboru, opracowuje specyfikacje oraz kryteria doboru ofert szkoleniowych. Analizuje programy szkoleniowe, kadrę wykładowców/trenerów, certyfikację szkoleń pod kątem potrzeb klienta i oczekiwań rynku. Identyfikuje oczekiwania klientów z uwzględnieniem ich możliwości zawodowych, psychofizycznych, ekonomicznych oraz aktualnych potrzeb rynku pracy. Monitoruje realizację przebiegu zlecenia – weryfikuje opinie klienta i oferenta szkoleń. Pośredniczy między klientem a rynkiem usług edukacyjnych. Udziela konsultacji i porad w wyborze ścieżki edukacyjnej, planowania kariery, podnoszenia lub zmiany kwalifikacji. Współpracuje z klientem indywidualnym, grupowym, instytucjami szkoleniowymi, instytucjami rynku pracy, doradcą zawodowym. Efektem jego działań jest zawarcie umowy szkoleniowej. Prowadzi i przechowuje niezbędną dokumentację. Broker edukacyjny pracuje samodzielnie, ale jego praca wymaga ścisłej współpracy z innymi. Musi wykazać się kreatywnością, komunikatywnością, dobrą organizacją pracy, umiejętnościami analitycznego myślenia i nieschematycznego działania.

Broker informacji (researcher) zajmuje się pozyskiwaniem, oceną, analizą i dostarczaniem różnego typu informacji na zlecenie.
Broker informacji (researcher) jest zawodem o charakterze usługowym, polegającym na wyszukiwaniu, analizie i udostępnianiu informacji na zlecenie. Pełni on rolę pośrednika pomiędzy poszukującymi informacji a zasobami informacyjnymi (media, biblioteki, zasoby internetowe itp.). Dostarczone przez brokera informacje muszą odnosić się do przedmiotu zlecenia i cechować się wysoką jakością, popartą wiarygodnymi oraz odpowiednimi źródłami. Broker informacji (researcher) dysponuje wiedzą z zakresu sposobów pozyskiwania informacji oraz oceny jej wartości. W swojej pracy kieruje się zasadami etyki zawodowej i korzysta jedynie z legalnych źródeł informacji. W tej profesji występować może specjalizacja w zależności od rodzaju dostarczanej informacji, np. broker informacji biznesowej lub informacji prawniczej. Wymiennie do nazwy broker informacji stosowany jest termin infobroker. Brokerzy informacji coraz częściej pracują w różnego rodzaju instytucjach, fundacjach, stowarzyszeniach i prywatnych przedsiębiorstwach, gdzie informacja odgrywa ważną rolę, mimo że firmy te nie są określone jako infobrokerskie. Informacje dostarczana przez brokera informacji są wykorzystywane bezpośrednio przez zamawiającego lub mogą być poddawane dalszemu opracowaniu. Efekty pracy przedstawiane są w formie raportów, baz danych lub innych opracowań infobrokerskich.

W imieniu i na rachunek ubezpieczyciela (towarzystw reasekuracyjnych) pośredniczy w zawieraniu umów reasekuracyjnych z firmami ubezpieczeniowymi, których celem jest podział i wzajemna wymiana ryzyka, eliminująca niebezpieczeństwo strat przekraczających własne fundusze.

W imieniu i na rachunek klienta pośredniczy w zawieraniu umów ubezpieczeń majątkowych i osobowych.

Brukarz układa, naprawia, rozbiera i wykańcza nawierzchnie brukowe ulic i ciągów pieszych.
Brukarz jest zawodem o charakterze usługowym. Do jego zadań należy układanie, naprawianie, rozbieranie, wykańczanie nawierzchni brukowej ulic i ciągów pieszych na podstawie dokumentacji technicznej. W swojej pracy brukarz określa wymagania ilościowe i jakościowe materiałów do wykonania pracy. Przy wyborze materiału brukarz uwzględnia takie cechy, jak łupliwość, ścieralność i ciężar właściwy. Wybrany materiał sortuje i układa w pryzmy, w ustalonym miejscu. Oznacza linie ograniczające miejsca przebiegu nawierzchni. Brukarz ustawia bloki betonowe lub kamienne obramowujące nawierzchnię. Wykonuje podbudowę, odwodnienie i układa nawierzchnię z różnych materiałów, a także wykańcza ich powierzchnie. Oprócz właściwych robót drogowych brukarz zajmuje się konserwacją używanego sprzętu.

Wykonuje wieńce, kosze, wiązanki oraz dekoracje okolicznościowe z kwiatów i roślin świeżych, preparowanych i sztucznych.

NazwaProwadzi zakłady sportowe, ocenia szansę zawodników i zespołów sportowych, wyścigów konnych oraz prawdopodobieństwo spełnienia innych zdarzeń (np. politycznych); analizuje wyniki sportowe rozgrywek polskich i międzynarodowych; ustala kursy i zawiera zakłady z graczami; wypłaca graczom wygrane.

Bursztyniarz wykonuje przedmioty użytkowe i artystyczne z bursztynu.
Bursztyniarz jest zawodem o charakterze produkcyjnym i usługowym. Celem jego pracy jest zaprojektowanie i wykonanie przedmiotów ozdobnych bądź artystycznych z bursztynu, w tym biżuterii. Bursztyniarz ocenia, klasyfikuje i przygotowuje bursztyn do produkcji ręcznej lub mechanicznej. Jest odpowiedzialny za właściwe i optymalne wykorzystanie bursztynu. W pracowniach produkcyjnych obsługuje maszyny i urządzenia do obróbki bursztynu.

Cechuje pomiarowe wyroby szklane oraz wyroby z metali przez trwałe oznaczenie pojemności, temperatury, gęstości cieczy za pomocą podziałek, skal, cyfr i znaków normalizacyjnych, a także znakuje wyroby szklane przez wykonanie na ich powierzchni trwałego znaku w postaci kresek, liczb, napisów lub rysunków.

Ręcznie lub mechanicznie umieszcza cechy probiercze na wyrobach jubilerskich z metali szlachetnych przeznaczonych do obrotu handlowego, na zlecenie wytwórców, importerów i osób prywatnych.

Ręcznie formuje półfabrykaty wyrobów nietypowych ceramiki budowlanej, jak cegły, dachówki, kafle itp., przeznaczonych w szczególności do konserwacji zabytków; suszy, wykańcza, szkliwi i wypala wyroby; czyści i konserwuje podstawowe narzędzia pracy.

Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych wytwarza ceramiczne wyroby użytkowe i ozdobne.
Ceramik wyrobów użytkowych i ozdobnych jest zawodem o charakterze wytwórczym. Wykonuje wyroby użytkowe i ozdobne z porcelany, porcelitu, fajansu, kamionki, terakoty, majoliki. Ceramicy są zatrudniani w małych pracowniach artystycznych i zakładach rzemieślniczych oraz w dużych zakładach produkcyjnych. O zadaniach i czynnościach ceramika decyduje poziom technologiczno-organizacyjny i profil technologiczny produkcji. Ceramik wyrobów użytkowych i artystycznych przygotowuje surowce i masy, formuje wyroby ceramiczne (ręcznie lub maszynowo), suszy i wypala wyroby w piecach; obsługuje maszyny i urządzenia. Do jego zadań należy szkliwienie i zdobienie wyrobów ceramicznych, wykonywanie podstawowych form gipsowych jedno- i wieloelementowych, przestrzeganie norm jakościowych i ocena jakościowa wytworzonych wyrobów.

Charakteryzuje aktorów, tj. zmienia ich wygląd przez malowanie twarzy i części ciała, przylepianie naklejanie charakteryzatorskich, wykonywanie peruk, zarostów, tres, warkoczy oraz ich zakładanie, czesanie włosów.

Tabletka przeciwbólowa, farba, która nie blaknie na słońcu, płyn do soczewek, bateria w telefonie i test sprawdzający, czy woda w kranie jest czysta. Za każdą z tych rzeczy stoi praca chemika. Wbrew filmowym kliszom nie polega ona na efektownych wybuchach, tylko na cierpliwym projektowaniu cząsteczek, sprawdzaniu składu substancji i ulepszaniu procesów tak, by były wydajne i bezpieczne. Chemik pracuje w laboratorium, przy produkcji, w kontroli jakości albo w nauce. To zawód dla osób dokładnych, ciekawych tego, z czego zbudowany jest świat, i lubiących dochodzić do wyniku krok po kroku.

Reakcja, która w laboratorium daje kilka gramów czystego produktu, w zakładzie ma dawać tony – taniej, bezpieczniej i z mniejszą ilością odpadów. Między tymi dwiema skalami stoi chemik technolog. Zajmuje się tym, jak przeprowadzać reakcje i operacje, takie jak destylacja, filtracja czy krystalizacja, by z surowców powstawały tworzywa, nawozy, farby, paliwa czy substancje do leków. Bada procesy, wymyśla ulepszenia i pomaga wprowadzać je do produkcji. To zawód dla osób, które lubią chemię, ale chcą widzieć jej efekty w realnym świecie, a nie tylko w probówce.

Udziela świadczeń prozdrowotnych w zakresie analizy, neuroaktywacji, mobilizacji, manipulacji i usprawniania aparatu ruchu oraz jego profilaktyki stosując dłonie (terapię manualną), które analizują i usprawniają biomechanikę aparatu ruchu polegającą na korygowaniu ułożenia kręgów i stawów międzykręgowych przy zastosowaniu specjalistycznego oprzyrządowania oraz zdjęć rentgenowskich.

Prowadzi i wykonuje prace związane z leczeniem i pielęgnowaniem starszych drzew i krzewów oraz ich przesadzaniem i wycinką.

Cholewkarz wykonuje górną część obuwia, zwaną cholewką.
Cholewkarz jest zawodem o charakterze produkcyjnym, związanym z branżą obuwniczą. Celem pracy cholewkarza jest wykonanie wzorników górnej części obuwia, tzw. cholewki oraz uszycie jej ze skóry, tkaniny, dzianiny i innych materiałów. Cholewkarz przyjmuje i ocenia jakość materiałów, dokonuje rozkroju, uwzględniając dopuszczalne kierunki ciągliwości w wykrawanych elementach oraz topografię skóry naturalnej, dobiera elementy w pary, wykonuje operacje pomocnicze (ścienia, tłoczy, perforuje, podkleja wzmocnienia, barwi brzegi itp.), łączy elementy ze sobą, naszywa ozdoby i zapięcia, zawija brzegi, nakleja tasiemki wzmacniające, podszewki, wybija dziurki i sznuruje. Cholewkarz odpowiedzialny jest za czyszczenie i drobne regulacje maszyn szyjących.

Zajmuje się tworzeniem układów tanecznych i ruchowych do wykonywania przez tancerzy solistów oraz zespoły tancerzy podczas występów artystycznych, a także sportowców niektórych dyscyplin podczas zawodów sportowych.

Prowadzi procesy ciągnienia rur stalowych na ciągarkach na gorąco lub zimno w celu zmniejszenia średnicy rur i grubości ich ścianek.

Cieśla szalunkowy montuje szalunki systemowe oraz wykonuje deskowania indywidualne.
Cieśla szalunkowy jest zawodem budowlanym. Celem pracy cieśli szalunkowego jest montaż i demontaż szalunków systemowych oraz przygotowanie konstrukcji deskowań indywidualnych wykorzystywanych jako formy do nadawania kształtu przy wylewaniu betonu lub jako szablonu w robotach murarskich. Do jego zadań należy dobór rodzaju drewna, sposobu obróbki przy użyciu narzędzi, urządzeń i maszyn do prac ciesielskich. Cieśla szalunkowy zajmuje się ręcznym i mechanicznym transportowaniem elementów deskowania systemowego i indywidualnego. Odpowiedzialny jest za właściwe wykorzystanie materiałów i narzędzi.

Szlifuje bezpyłowo parkiety, podłogi i schody nowe i stare z różnego rodzaju drewna stosując różnego rodzaju maszyny (cykliniarki taśmowe i rantowe), materiały ścierne o różnej ziarnistości, krążki, siatki, pady;
usuwa lakiery, farby i inne zanieczyszczenia;
poleruje i wygładza wycyklinowane powierzchnie;
usuwa ślady przejścia cykliniarki;
uzupełnia ubytki w cyklinowanych powierzchniach;
czyści, montuje lub wymienia listwy przypodłogowe;
barwi (bejcuje), lakieruje, woskuje, olejuje, pastuje i froteruje wycyklinowane powierzchnie.

Czyści baseny pływackie z wykorzystaniem automatycznych urządzeń do czyszczenia dna oraz ręcznego sprzętu do usuwania zabrudzeń pływających i mycia ścian pionowych po spuszczeniu wody.

Czyści i poleruje obuwie na nogach klientów lub obuwie dostarczone do czyszczenia.

Pierze i czyści dywany oraz wykładziny podłogowe (u klienta lub w pralni); dobiera odpowiednie środki czyszczące i sposób czyszczenia.

Czyści elewacje budynków hotelowych, handlowych, administracyjno-biurowych i mieszkalnych wykonane z różnych materiałów przy zastosowaniu środków myjących, sprężonego powietrza, materiałów ściernych itp. oraz odpowiednich narzędzi, urządzeń i maszyn.

Czyści ręcznie karoserie i elementy zewnętrzne pojazdów osobowych, dostawczych, ciężarowych i innych.

W imieniu i na rzecz własnego banku lub instytucji finansowej zawiera transakcje na rynku finansowym z bankami centralnymi, komercyjnymi, inwestycyjnymi, instytucjami finansowymi i innymi klientami; zarządza aktywami i pasywami oraz płynnością finansową banku lub instytucji finansowej, w celu zwiększenia dochodu lub w przypadku banku centralnego - realizacji polityki pieniężnej.

Dekorator sklepów odpowiada za aranżację towarów w przestrzeni sklepowej i w witrynie.
Zawód dekoratora sklepów jest polskim odpowiednikiem anglojęzycznego visual merchandisera (VM). Do jego podstawowych obowiązków należy zaplanowanie i zrealizowanie funkcjonalnej, estetycznej, aranżacji towarów w przestrzeni sklepowej, zgodnej z aktualnymi tendencjami ekspozycji towarów, i spójnej z wizerunkiem firmy oraz jej strategią marketingową. Dotyczy to układu półek, regałów, podestów i innych miejsc ekspozycji towarów, a także witryny (okna wystawowego). Do zadań dekoratora należy także zaplanowanie ekspozycji towarów w taki sposób, by wzmacniała ona pozytywny wizerunek firmy i wpływała na wzrost sprzedaży. Dekorator korzysta z wzorców dostarczonych przez centralę firmy albo sam przygotowuje projekt w postaci rysunku lub wizualizacji przestrzennej w formacie 3D. Dekorator przyjmuje zlecenia na wykonanie aranżacji od wielu pracodawców. Może być na stałe zatrudniony przez jeden sklep lub sieć. Wspólnie z menadżerem ustala koncepcję aranżacji towarów, sposób jej realizacji oraz budżet. Decyduje o zastosowaniu adekwatnych rozwiązań plastycznych, samodzielnie realizuje projekt lub sprawuje nadzór wykonawczy.

Projektuje wystrój wnętrz przestrzeni o różnym przeznaczeniu; wspólnie z klientem zatwierdza końcowe projekty; wybiera i pozyskuje materiały niezbędne do aranżacji wnętrz; organizuje pracę fachowców i ekip remontowych podczas realizacji projektów; korzysta ze specjalistycznego oprogramowania do wizualizacji koncepcji projektów; organizuje i/lub nadzoruje sesje zdjęciowe ukończonych projektów aranżacji wnętrz.

Zdobi i dekoruje ciasta, ciastka, desery, torty różnego rodzajami masami, polewami, glazurą, galaretką, cukrem pudrem lub kuwerturą przy użyciu specjalnych maszyn i urządzeń oraz sprzętów;
dba o właściwy dobór barw elementów dekoracyjnych i trafny dobór surowców i półproduktów harmonizujących ze sobą smakowo oraz wizualnie tak, aby dobrze się prezentowały w witrynach cukierniczych.

Prowadzi badania populacji ludzkich, ich rozmiarów, struktury i rozwoju, w powiązaniu z zasadniczymi cechami ogólnymi, rozpatrywanymi głównie z punktu widzenia ilościowego.

Demonstrator wyrobów przekazuje klientom werbalnie i wizualnie informacje o prezentowanych wyrobach.
Demonstrator wyrobów jest zawodem usługowym, wykonywanym najczęściej w systemie pracy zleconej lub umowy o dzieło. Jego zadaniem jest prezentacja wyrobów różnych producentów/dystrybutorów. Demonstrator wyrobów zapoznaje się ze specyfikacją wyrobów, ich budową, działaniem, składem. Konieczne jest posiadanie przez niego znajomości krajowych i międzynarodowych kodów oznakowania wyrobów. Demonstrator wyrobów wykonuje aranżację miejsca i wybiera formy demonstracji lub korzysta ze wskazanego przez zleceniodawcę gotowego stanowiska. Celem demonstracji jest zaprezentowanie wyrobów w sposób przyciągający uwagę klientów. Jej forma musi być dostosowana do specyfiki wyrobów oraz wiedzy o grupie docelowej – potencjalnych odbiorcach wyrobów. Podczas całego procesu pracy demonstrator wyrobów dba o powierzony wyrób. Wykazuje się rzetelnością w informowaniu o jego zaletach. Przestrzega zasad etyki zawodowej, w tym zasad etyki reklamy. Zachowuje higienę oraz przestrzega zasad i przepisów BHP i ochrony ppoż. obowiązujących w miejscu prezentacji. Poprzez miły sposób bycia i stosowną formę zwracania się do słuchaczy stara się stworzyć atmosferę sprzyjającą zainteresowaniu wyrobami. Osoby zdecydowane dokonać zakupu, informuje o sposobie i miejscu dokonania transakcji.

Zajmuje się poszukiwaniem i gromadzeniem informacji na użytek klienta, na podstawie materiałów dowodowych (rzeczowych i osobowych), dotyczących osób prywatnych, przedsiębiorstw itp.; posiada licencję na prowadzenie usług detektywistycznych.

Zajmuje się diagnostyką nawierzchni kolejowej; odpowiada za jakość i terminowość dokonywania przeglądów, badań i ocenę stanu technicznego elementów nawierzchni kolejowej na przydzielonym terenie działania.

Wykonuje (we współpracy z technikiem), za pomocą specjalistycznych metod i aparatury laboratoryjnej, bądź nadzoruje wykonanie badań diagnostycznych z zakresu chemii klinicznej, analityki ogólnej, hematologii, serologii, immunologii i bakteriologii oraz interpretuje i ocenia wyniki badań.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych z zakresu cytomorfologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych lub sanitarno-epidemiologicznych; podejmuje działania zmierzające do ustalenia zgodności tkankowej oraz wykonuje ocenę jakości i wartości diagnostycznej badań oraz laboratoryjnej interpretacji i autoryzacji wyniku badań cytomorfologicznych.

Odpowiada za prowadzenie epidemiologicznych badań laboratoryjnych, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych lub epidemiologicznych; podejmuje działania zapobiegawcze przed wystąpieniem zagrożeń o charakterze epidemii.

Pacjent widzi lekarza, a laboratorium – rzadko kiedy. Tymczasem to właśnie tam, w probówce krwi czy kropli płynu mózgowo-rdzeniowego, często zapada rozstrzygnięcie: infekcja czy białaczka, zawał czy niestrawność. Specjalista laboratoryjnej diagnostyki medycznej to diagnosta laboratoryjny, który po studiach i specjalizacji odpowiada za najszerszy zakres badań – od morfologii z oceną rozmazu po zaawansowane analizy biochemiczne. Ocenia preparaty pod mikroskopem, zatwierdza wyniki, doradza lekarzom i często kieruje pracą całego laboratorium.

Dziecko rozwija się wolniej niż rówieśnicy, a lekarze od miesięcy nie potrafią powiedzieć dlaczego. W rodzinie kilka osób zachorowało na raka w młodym wieku. Przyszli rodzice czekają na wynik badania prenatalnego. W każdej z tych sytuacji odpowiedź może kryć się w DNA – a szuka jej specjalista laboratoryjnej genetyki medycznej. To diagnosta laboratoryjny, który bada chromosomy i geny pacjentów: ocenia chromosomy pod mikroskopem, analizuje wyniki sekwencjonowania i rozstrzyga, czy znaleziona zmiana może tłumaczyć chorobę.

Na rękojeści noża zostało kilka komórek naskórka, na niedopałku – ślad śliny. Dla laika to nic, dla genetyka sądowego może to być najważniejszy dowód w sprawie. Specjalista laboratoryjnej genetyki sądowej to diagnosta laboratoryjny, który z najdrobniejszych śladów biologicznych uzyskuje profile DNA, ustala pokrewieństwo i pomaga identyfikować szczątki ludzkie. Jego praca nie kończy się jednak w laboratorium: wyniki zamienia w opinię dla sądu lub prokuratury, a potem musi umieć ją obronić na sali rozpraw, odpowiadając na pytania stron.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie hematologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; wykonuje za pomocą specjalistycznych metod i aparatury laboratoryjnej, bądź nadzoruje wykonanie badań diagnostycznych z zakresu hematologii medycznej.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie immunologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; zajmuje się rozpoznawaniem środowiskowych i genetycznych czynników ryzyka oraz prowadzeniem profilaktyki chorób o podłożu immunologicznym występujących sporadycznie, uwarunkowanych genetycznie, endemicznie lub epidemicznie, a także wynikających z zagrożenia biologicznego; realizuje wszelkiego typu zadania z zakresu diagnostyki i oceny stanu oraz funkcji układu odpornościowego.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie parazytologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; bierze udział w realizacji zadań dotyczących zapobiegania chorobom powodowanym przez pasożyty.

Na oddział ratunkowy trafia nieprzytomny nastolatek. Nikt nie wie, co zażył – leki z domowej apteczki, alkohol, a może nową substancję kupioną w internecie? Od odpowiedzi zależy wybór odtrutki i dalsze leczenie, a pierwsze wskazówki przychodzą z laboratorium toksykologicznego. Specjalista laboratoryjnej toksykologii medycznej to diagnosta laboratoryjny, który wykrywa i oznacza trucizny, leki i ich metabolity we krwi czy moczu. Pracuje z chromatografami i spektrometrami, a jego wyniki pomagają ratować zatrutych, dobierać dawki leków i chronić zdrowie ludzi narażonych na toksyny w pracy.

W serialach kryminalnych wynik „toksykologii” przychodzi po jednej scenie i od razu wskazuje winnego. W prawdziwym laboratorium na odpowiedź pracuje się dniami, a każda liczba musi wytrzymać pytania obrońcy na sali sądowej. Specjalista laboratoryjnej toksykologii sądowej bada krew, mocz, włosy i tkanki pobrane po wypadkach, przestępstwach i niewyjaśnionych zgonach, a także tabletki, proszki i płyny zabezpieczone jako dowody. Ustala, co zadziałało i w jakim stężeniu, a potem zamienia wynik w opinię dla sądu, prokuratury lub policji.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie transfuzji medycznej, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; podejmuje działania związane z propagowaniem wiedzy o krwiodawstwie oraz prowadzi akcje promujące honorowe krwiodawstwo.

Gorączka, dreszcze, spadające ciśnienie — lekarz podejrzewa sepsę i podaje antybiotyk, zanim wie, z czym walczy. Czy trafił? Odpowiedź przyniesie laboratorium mikrobiologiczne. Specjalista mikrobiologii medycznej hoduje i identyfikuje bakterie, grzyby, wirusy i pasożyty z krwi, moczu, wymazów czy płynu mózgowo-rdzeniowego, sprawdza, na jakie leki są wrażliwe, i podpowiada lekarzom, jak skutecznie leczyć. Jest też strażnikiem szpitala: wyłapuje groźne, oporne szczepy, zanim rozniosą się po oddziałach.

Laboratorium kojarzy się z jedną probówką i jednym pacjentem. A co, jeśli spojrzeć na wyniki tysięcy badań naraz? Wtedy widać, w którym powiecie przybywa zakażeń, czy program wczesnego wykrywania chorób naprawdę działa i gdzie brakuje dostępu do diagnostyki. Diagnosta laboratoryjny ze specjalizacją ze zdrowia publicznego zajmuje się zdrowiem całych społeczności, a nie pojedynczych osób. Łączy wiedzę laboratoryjną z epidemiologią, statystyką i zarządzaniem, a efektem jego pracy są programy zdrowotne, raporty i decyzje, które dotyczą tysięcy ludzi.

Dzieci z jednego osiedla częściej chorują na astmę. Mieszkańcy wsi przy dawnej hucie pytają, czy mogą jeść warzywa z ogródka. Woda w szkolnym kranie ma dziwny posmak. Takimi sprawami zajmuje się diagnosta laboratoryjny ze specjalizacją ze zdrowia środowiskowego. Łączy wyniki badań krwi, moczu, wody, powietrza i gleby z wiedzą o tym, jak zanieczyszczenia działają na organizm, szacuje ryzyko i podpowiada, co zrobić, by je zmniejszyć. Pracuje na styku laboratorium, medycyny i ochrony środowiska.

Odpowiada za wykonywanie badań technicznych pojazdów;
zajmuje się oceną stanu technicznego pojazdów bez ich demontażu lub tylko z demontażem częściowym bez naruszania podstawowego funkcjonowania połączeń elementów.

Pacjent po operacji jelita nie wie, co może zjeść na obiad. Biegaczka przed maratonem traci siły na treningach. Mama kilkulatka z alergią na mleko boi się, że dziecku zabraknie wapnia. Do każdej z tych osób trafia ten sam specjalista – dietetyk. Jego praca to nie modne jadłospisy „na odchudzanie”, tylko układanie żywienia na podstawie wiedzy medycznej, biochemicznej i psychologicznej, dopasowanego do zdrowia, wieku, trybu życia i upodobań konkretnego człowieka. To zawód dla osób, które lubią ludzi, liczby i jedzenie – w tej właśnie kolejności.

Obsługuje docierarki i polerki o różnej konstrukcji i różnym przeznaczeniu; dobiera parametry skrawania, proszki i pasty ścierne, ustawia i przygotowuje docierarki i polerki do pracy, wykonuje operacje docierania i polerowania na częściach maszyn i narzędziach o różnorodnych kształtach i wymiarach.

Doi krowy, kozy i inne zwierzęta ręcznie, mechanicznie lub maszynowo; karmi i oporządza zwierzęta; wykonuje prace porządkowe w halach udojowych, oborach itp.

Zajmuje się nadzorowaniem działalności przedsiębiorstw w zakresie wykonywania procedur służących zachowaniu zgodności z przepisami dotyczącymi identyfikacji przewożonych towarów niebezpiecznych; odpowiada za sprawowanie nadzoru w zakresie uwzględniania wymagań specjalnych związanych z przewożonym towarem w przypadku zakupu środków transportu, uwzględniania przepisów prawnych oraz wymagań specjalnych odnoszących się do przewozu towarów niebezpiecznych przy wyborze podwykonawców; podejmuje działania na rzecz stosowania środków mających na celu zwiększanie wiedzy w zakresie zagrożeń związanych z przewozem, załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych.

Odpowiada za administrowanie procesem transportu towarów niebezpiecznych;
zajmuje się opracowywaniem procedur w zakresie przewożenia towarów niebezpiecznych oraz nadzorowaniem pakowania;
ładowania i rozładowania towarów niebezpiecznych.

Firma transportowa potrzebuje nowych ciągników, piekarnia — pieca, a młoda lekarka — aparatu USG do gabinetu. Nikt z nich nie ma od ręki pełnej kwoty, ale każdy może zacząć korzystać ze sprzętu od razu i spłacać go w ratach. Pomaga w tym doradca do spraw leasingu. To ktoś pomiędzy handlowcem a analitykiem finansowym: zna rynek i ofertę, rozumie finanse firm i potrafi dobrać umowę do budżetu i planów klienta. Jego praca nie kończy się na podpisie — opiekuje się klientem przez cały czas trwania umowy.

Po wypadku samochodowym, upadku na oblodzonym chodniku czy błędzie w leczeniu mało kto ma siłę czytać warunki ubezpieczenia i pisać odwołania. A to od tych dokumentów zależy, czy poszkodowany dostanie pieniądze na rehabilitację, utracone zarobki albo naprawę szkody. Doradca do spraw odszkodowań pomaga przejść tę drogę: ustala, co się wydarzyło, zbiera dokumenty, szacuje roszczenie i prowadzi rozmowy z ubezpieczycielem. To zawód na styku prawa, finansów i rozmowy z ludźmi w bardzo trudnym momencie życia.

Wspomaga osoby i instytucje w procesach decyzyjnych dotyczących oceny ryzyka inwestowania w określone nieruchomości; dokonuje analiz i oceny aktualnego stanu rynku nieruchomości, jego perspektyw rozwojowych oraz sposobu wykorzystania nieruchomości; monitoruje rynek nieruchomości; doradza w zakresie inwestowania i gospodarowania nieruchomościami; aktywnie pozyskuje oferty wynajmu i kupna nieruchomości komercyjnych z segmentu nieruchomości biurowych, handlowo-usługowych oraz magazynowych.

Dobiera książki i kolekcje czytelnicze do potrzeb i osobowości indywidualnego klienta uwzględniając wiek, etap rozwoju emocjonalnego, indywidualną wrażliwość; tworzy i rozbudowuje księgozbiory domowe w oparciu o indywidualne oczekiwania domowników, w tym dzieci; kształtuje i rozbudza zainteresowania czytelnictwem; wyszukuje książki niedostępne w księgarniach; inicjuje lub uczestniczy w kampaniach społecznych promujących czytelnictwo.

Doradca emerytalny sporządza plan emerytalny na podstawie analizy potrzeb i sytuacji klienta i przedstawia mu rekomendacje.
Doradca emerytalny jest zawodem o charakterze analitycznym. Celem pracy doradcy jest analiza potrzeb klienta, sporządzenie dla niego rekomendacji w zakresie odpowiedniego poziomu emerytury oraz sprzedaż planu emerytalnego w zakresie osobistej specjalizacji. Zakres pracy doradcy emerytalnego obejmuje: analizę indywidualnej sytuacji, celów finansowych i możliwości finansowych klienta oraz przygotowanie indywidualnej oferty produktów emerytalnych. Doradca rekomenduje produkty finansowe oferowane na rynku przez instytucje finansowe, łącznie z produktami finansowymi posiadanymi we własnym „portfelu”. Rekomendacje doradcy zawierają wyjaśnienie istoty prezentowanych produktów emerytalnych. Doradcy emerytalny świadcząc swoje usługi utrzymuje bezpośredni kontakt z klientem w celu monitorowania i ewentualnego korygowania planu emerytalnego. Obowiązkiem doradcy emerytalnego jest działanie na rzecz klienta w ramach przepisów prawa, zgodnie z zasadami poufności i etyki. Doradca emerytalny może specjalizować się w wybranym obszarze rynku finansowego, pośrednicząc w sprzedaży produktów emerytalnych w imieniu lub na rzecz instytucji finansowych.

Wykonuje zadania związane z pośrednictwem pracy w ramach sieci EURES na terenie państw UE, EOG i Szwajcarii (zwanych dalej „EOG”) oraz doradztwem w zakresie warunków życia i pracy w EOG; realizuje usługi kojarzenia pasujących ofert pracy i osób poszukujących pracy oraz rekrutacji; przekazuje informacje, wskazówki i pomoc pracodawcom, osobom poszukującym pracy, osobom zmieniającym pracę, pracownikom mobilnym oraz innym osobom i instytucjom zainteresowanym kwestią mobilności geograficznej pracowników; bierze udział w programowaniu prowadzonych działań (planowaniu, monitorowaniu, raportowaniu); realizuje projekty międzynarodowe.

Kredyt na mieszkanie, oszczędzanie na emeryturę, ubezpieczenie rodziny, pierwsza inwestycja – większość ludzi podejmuje takie decyzje kilka razy w życiu i rzadko czuje się przy nich pewnie. Doradca finansowy pomaga je przemyśleć. Nie chodzi o to, by sprzedać klientowi produkt, tylko by zrozumieć jego sytuację, cele i obawy, a potem ułożyć plan, który ma sens na lata. W tej pracy matematyka finansowa spotyka się z psychologią: liczby muszą się zgadzać, ale równie ważne są zaufanie i umiejętność tłumaczenia skomplikowanych spraw prostym językiem.

Filmy o finansach pokazują maklerów krzyczących do słuchawek i fortuny zarabiane w jedno popołudnie. Doradca inwestycyjny pracuje zupełnie inaczej. Zamiast hazardu jest analiza: sprawozdań spółek, sytuacji gospodarczej, stóp procentowych i ryzyka. Na tej podstawie buduje portfele dla klientów i funduszy, przygotowuje rekomendacje i decyduje, co kupić, a co sprzedać — za cudze pieniądze i na cudzy rachunek. To jeden z najbardziej wymagających zawodów rynku finansowego, do którego potrzebna jest licencja zdobywana po trudnym egzaminie.

Doradca klienta rekomenduje klientowi optymalne rozwiązania po analizie jego potrzeb.
Doradca klienta jest zawodem o charakterze usługowym. Jego celem jest wsparcie klienta w wyborze optymalnego dla niego rozwiązania. Doradca klienta ustala i analizuje potrzeby oraz oczekiwania klienta, a następnie na podstawie analizy dostępnych możliwości i rozwiązań, prezentuje klientowi wybrane propozycje produktów, usług lub technologii i doradza mu, którą opcję wybrać. Do zadań doradcy należy nawiązywanie i utrzymywanie długotrwałej i opartej na zaufaniu relacji z klientami oraz budowanie pozytywnego wizerunku firmy, którą reprezentuje.

Prowadzi działalność polegającą na odpłatnym świadczeniu usług w zakresie rozwiązywania problemów wykorzystania zasobów ludzkich, między innymi poszukując konkretnych pracowników (najczęściej wysoko wykwalifikowanych) dla konkretnych pracodawców, z zachowaniem należytej troski o interesy zleceniodawcy i kandydata na pracownika.

Podatki kojarzą się z nudnym wypełnianiem formularzy. Tymczasem doradca podatkowy częściej przypomina stratega i obrońcę niż urzędnika. Pomaga firmie zaplanować inwestycję tak, by nie zapłacić więcej, niż wymaga prawo, wyjaśnia, jak rozliczyć sprzedaż mieszkania czy pracę za granicą, a gdy przychodzi kontrola — staje u boku klienta przed urzędem, a nawet przed sądem administracyjnym. To zawód zaufania publicznego, z własnym samorządem, tajemnicą zawodową i uprawnieniami zdobywanymi po trudnym egzaminie.

Wiosną telefon dzwoni od świtu. Jeden gospodarz pyta, czy to już pora na siew kukurydzy, drugi — dlaczego rzepak żółknie, trzeci nie wie, jak wypełnić wniosek o dopłaty. Doradca rolniczy odpowiada na wszystkie te pytania, a często jedzie na miejsce, by obejrzeć pole czy oborę. Łączy wiedzę o uprawie roślin i chowie zwierząt z ekonomią gospodarstwa i znajomością programów wsparcia. Nie decyduje za rolnika, ale pomaga mu podejmować mądrzejsze decyzje — tak, by gospodarstwo było opłacalne i przyjazne środowisku.

Udziela pomocy młodzieży, bezrobotnym i poszukującym pracy, a także osobom niepełnosprawnym, w planowaniu i rozwoju kariery zawodowej; w wyborze odpowiedniego poziomu i kierunku dalszego kształcenia, odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia, stosując indywidualne i grupowe metody sprzyjające samopoznaniu i nabywaniu wiedzy o świecie zawodów; współpracuje z pracodawcami w doborze kandydatów do pracy, publicznymi służbami zatrudnienia innymi instytucjami rynku pracy oraz organizatorami kształcenia i szkolenia zawodowego; prowadzi odpowiednią dokumentacje osób zgłaszających się po poradę, ocenia jakość i kontroluje skuteczność wykonywanych usług doradczych.

Planuje i realizuje przewozy turystyczne i okolicznościowe dorożką konną; dba o bezpieczeństwo własne i pasażerów; oporządza i pielęgnuje konie zaprzęgowe.

Przyjmuje zamówienia na potrawy i przekazuje je do realizacji; dostarcza potrawy w wyznaczonym rejonie do klientów; przyjmuje płatności od klientów za dostarczone potrawy.

Sprawuje opiekę nad obiektem i mieniem, znajdującym się na jego terenie; dba o estetykę i stan techniczny obiektu, wykonuje codzienne prace konserwatorsko-porządkowe; odpowiada za identyfikację niebezpieczeństw i reagowanie w przypadku potencjalnych zagrożeń dla obiektu, mienia i osób przebywających na jego terenie.

Dokonuje samodzielnie przeglądów bieżących torów, podtorza i budowli inżynierskich dróg kolejowych poprzez oględziny w ramach obchodów oraz wykonuje proste czynności przy ich utrzymaniu.

Wykonuje czynności obsługi i strzeżenia przejazdów kolejowych wyposażonych w rogatki, a także przy ich braku, w celu zagwarantowania bezpieczeństwa ruchu pociągów oraz pojazdów drogowych i osób pieszych, za pomocą urządzeń sygnalizacyjnych i łączności.

Obsługuje maszyny dociskowe, płaskie i rotacyjne do druku sitowego na podłożach płaskich, wklęsłych lub wypukłych, ze szkła, płótna, blachy, tworzyw sztucznych, drewna, skóry i papieru, z formy drukowej wykonanej na sicie metalowym, z tworzywa sztucznego lub tworzywa naturalnego.

Obsługuje drukarki wałowe, filmowe - płaskie i rotacyjne, drukarki do drukowania transferowego na płaskich wyrobach włókienniczych, urządzenia do przygotowywania farb, zagęstników i kąpieli oraz cedzaki, mieszadła, wagi.

Wykonuje prace z zakresu ścinki drzew (na zrębach, trzebieżach, w młodnikach), okrzesywuje i przerzyna obalone drzewa przy użyciu pilarki łańcuchowej.

Organizuje i wykonuje ogół czynności religijnych, zgodnie z pisanym i zwyczajowym prawem religijnym, oraz sprawuje nadzór nad wszystkimi urządzeniami religijnymi, przez co oddaje stosowną cześć Bogu.