szkoła, matura, studia - celem wszystkiego jest jednak praca...
Zajmuje się diagnostyką nawierzchni kolejowej; odpowiada za jakość i terminowość dokonywania przeglądów, badań i ocenę stanu technicznego elementów nawierzchni kolejowej na przydzielonym terenie działania.
Wykonuje (we współpracy z technikiem), za pomocą specjalistycznych metod i aparatury laboratoryjnej, bądź nadzoruje wykonanie badań diagnostycznych z zakresu chemii klinicznej, analityki ogólnej, hematologii, serologii, immunologii i bakteriologii oraz interpretuje i ocenia wyniki badań.
Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych z zakresu cytomorfologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych lub sanitarno-epidemiologicznych; podejmuje działania zmierzające do ustalenia zgodności tkankowej oraz wykonuje ocenę jakości i wartości diagnostycznej badań oraz laboratoryjnej interpretacji i autoryzacji wyniku badań cytomorfologicznych.
Odpowiada za prowadzenie epidemiologicznych badań laboratoryjnych, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych lub epidemiologicznych; podejmuje działania zapobiegawcze przed wystąpieniem zagrożeń o charakterze epidemii.

Pacjent widzi lekarza, a laboratorium – rzadko kiedy. Tymczasem to właśnie tam, w probówce krwi czy kropli płynu mózgowo-rdzeniowego, często zapada rozstrzygnięcie: infekcja czy białaczka, zawał czy niestrawność. Specjalista laboratoryjnej diagnostyki medycznej to diagnosta laboratoryjny, który po studiach i specjalizacji odpowiada za najszerszy zakres badań – od morfologii z oceną rozmazu po zaawansowane analizy biochemiczne. Ocenia preparaty pod mikroskopem, zatwierdza wyniki, doradza lekarzom i często kieruje pracą całego laboratorium.

Dziecko rozwija się wolniej niż rówieśnicy, a lekarze od miesięcy nie potrafią powiedzieć dlaczego. W rodzinie kilka osób zachorowało na raka w młodym wieku. Przyszli rodzice czekają na wynik badania prenatalnego. W każdej z tych sytuacji odpowiedź może kryć się w DNA – a szuka jej specjalista laboratoryjnej genetyki medycznej. To diagnosta laboratoryjny, który bada chromosomy i geny pacjentów: ocenia chromosomy pod mikroskopem, analizuje wyniki sekwencjonowania i rozstrzyga, czy znaleziona zmiana może tłumaczyć chorobę.

Na rękojeści noża zostało kilka komórek naskórka, na niedopałku – ślad śliny. Dla laika to nic, dla genetyka sądowego może to być najważniejszy dowód w sprawie. Specjalista laboratoryjnej genetyki sądowej to diagnosta laboratoryjny, który z najdrobniejszych śladów biologicznych uzyskuje profile DNA, ustala pokrewieństwo i pomaga identyfikować szczątki ludzkie. Jego praca nie kończy się jednak w laboratorium: wyniki zamienia w opinię dla sądu lub prokuratury, a potem musi umieć ją obronić na sali rozpraw, odpowiadając na pytania stron.
Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie hematologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; wykonuje za pomocą specjalistycznych metod i aparatury laboratoryjnej, bądź nadzoruje wykonanie badań diagnostycznych z zakresu hematologii medycznej.
Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie immunologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; zajmuje się rozpoznawaniem środowiskowych i genetycznych czynników ryzyka oraz prowadzeniem profilaktyki chorób o podłożu immunologicznym występujących sporadycznie, uwarunkowanych genetycznie, endemicznie lub epidemicznie, a także wynikających z zagrożenia biologicznego; realizuje wszelkiego typu zadania z zakresu diagnostyki i oceny stanu oraz funkcji układu odpornościowego.
Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie parazytologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; bierze udział w realizacji zadań dotyczących zapobiegania chorobom powodowanym przez pasożyty.

Na oddział ratunkowy trafia nieprzytomny nastolatek. Nikt nie wie, co zażył – leki z domowej apteczki, alkohol, a może nową substancję kupioną w internecie? Od odpowiedzi zależy wybór odtrutki i dalsze leczenie, a pierwsze wskazówki przychodzą z laboratorium toksykologicznego. Specjalista laboratoryjnej toksykologii medycznej to diagnosta laboratoryjny, który wykrywa i oznacza trucizny, leki i ich metabolity we krwi czy moczu. Pracuje z chromatografami i spektrometrami, a jego wyniki pomagają ratować zatrutych, dobierać dawki leków i chronić zdrowie ludzi narażonych na toksyny w pracy.

W serialach kryminalnych wynik „toksykologii” przychodzi po jednej scenie i od razu wskazuje winnego. W prawdziwym laboratorium na odpowiedź pracuje się dniami, a każda liczba musi wytrzymać pytania obrońcy na sali sądowej. Specjalista laboratoryjnej toksykologii sądowej bada krew, mocz, włosy i tkanki pobrane po wypadkach, przestępstwach i niewyjaśnionych zgonach, a także tabletki, proszki i płyny zabezpieczone jako dowody. Ustala, co zadziałało i w jakim stężeniu, a potem zamienia wynik w opinię dla sądu, prokuratury lub policji.
Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie transfuzji medycznej, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; podejmuje działania związane z propagowaniem wiedzy o krwiodawstwie oraz prowadzi akcje promujące honorowe krwiodawstwo.

Gorączka, dreszcze, spadające ciśnienie — lekarz podejrzewa sepsę i podaje antybiotyk, zanim wie, z czym walczy. Czy trafił? Odpowiedź przyniesie laboratorium mikrobiologiczne. Specjalista mikrobiologii medycznej hoduje i identyfikuje bakterie, grzyby, wirusy i pasożyty z krwi, moczu, wymazów czy płynu mózgowo-rdzeniowego, sprawdza, na jakie leki są wrażliwe, i podpowiada lekarzom, jak skutecznie leczyć. Jest też strażnikiem szpitala: wyłapuje groźne, oporne szczepy, zanim rozniosą się po oddziałach.

Laboratorium kojarzy się z jedną probówką i jednym pacjentem. A co, jeśli spojrzeć na wyniki tysięcy badań naraz? Wtedy widać, w którym powiecie przybywa zakażeń, czy program wczesnego wykrywania chorób naprawdę działa i gdzie brakuje dostępu do diagnostyki. Diagnosta laboratoryjny ze specjalizacją ze zdrowia publicznego zajmuje się zdrowiem całych społeczności, a nie pojedynczych osób. Łączy wiedzę laboratoryjną z epidemiologią, statystyką i zarządzaniem, a efektem jego pracy są programy zdrowotne, raporty i decyzje, które dotyczą tysięcy ludzi.

Dzieci z jednego osiedla częściej chorują na astmę. Mieszkańcy wsi przy dawnej hucie pytają, czy mogą jeść warzywa z ogródka. Woda w szkolnym kranie ma dziwny posmak. Takimi sprawami zajmuje się diagnosta laboratoryjny ze specjalizacją ze zdrowia środowiskowego. Łączy wyniki badań krwi, moczu, wody, powietrza i gleby z wiedzą o tym, jak zanieczyszczenia działają na organizm, szacuje ryzyko i podpowiada, co zrobić, by je zmniejszyć. Pracuje na styku laboratorium, medycyny i ochrony środowiska.
Odpowiada za wykonywanie badań technicznych pojazdów;
zajmuje się oceną stanu technicznego pojazdów bez ich demontażu lub tylko z demontażem częściowym bez naruszania podstawowego funkcjonowania połączeń elementów.
źródło: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej