Zawody po studiach, zawodowe i ogólne

Wykonuje proste prace placowe, takie jak: przenoszenie i przemieszczanie towarów, sprzętów i materiałów; dba o porządek, czystość i estetyczny wygląd powierzonego terenu; wykonuje proste prace naprawcze, konserwuje i utrzymuje w należytej sprawności sprzęt wykorzystywany w pracy.

Wykonuje różnorodne prace fizyczne związane z załadowywaniem i rozładowywaniem statków w zależności od charakteru portu, rodzaju przyjmowanych w nim jednostek pływających, czy posiadanych kwalifikacji; organizuje przestrzeń magazynową dla towarów przypływających na statkach.

Transportuje towary na rampie załadowczej, prowadzi załadunek i rozładunek samochodów oraz przekazuje towary do magazynu i odbiera z magazynu przy załadunku.

Robotnik rozbiórki budowli demontuje elementy konstrukcji budowlanych, rozbiera i wyburza obiekty budowlane.
Robotnik rozbiórki budowli jest zawodem budowlanym. Robotnik rozbiórki budowli demontuje i rozbiera obiekty budowlane lub ich części. Przygotowuje miejsce pracy zgodnie z przepisami i zasadami BHP. Zabezpiecza teren, na którym będzie prowadzona rozbiórka. Zabezpiecza obiekty sąsiadujące z obiektem rozbieranym oraz elementy rozbieranych obiektów przed niekontrolowanym zawaleniem. Wykonuje roboty rozbiórkowe w sposób określony w dokumentacji technicznej, przestrzegając zaleceń osoby nadzorującej rozbiórkę. Po zakończeniu robót rozbiórkowych porządkuje teren i segreguje materiały pochodzące z rozbiórki z zachowaniem przepisów ochrony środowiska. Robotnik rozbiórki budowli odzyskuje elementy i materiały nadające się do ponownego wykorzystania oraz segreguje materiały wyodrębniając spośród nich te, które będą podlegać recyklingowi oraz te, które jako odpady niebezpieczne muszą być poddane specjalistycznej utylizacji.

Sprawuje okresową opiekę wychowawczą zwaną rodzinną pieczą zastępczą nad dzieckiem osieroconym, opuszczonym lub z rodziny pozbawionej (lub o ograniczonej) władzy rodzicielskiej gwarantując mu właściwe warunki wychowania i rozwoju: emocjonalnego, fizycznego i społecznego, właściwej edukacji i rozwoju zainteresowań, wypoczynku i organizacji czasu wolnego.

Kufel piwa zawdzięcza swoją goryczkę i aromat niepozornym zielonym szyszkom, które dojrzewają kilka metrów nad ziemią, na rozpiętych drutach. Zanim trafią do browaru, ktoś musi przez cały sezon prowadzić pędy, pilnować zdrowia roślin, wybrać najlepszy moment zbioru i ostrożnie wysuszyć surowiec. Tym kimś jest rolnik chmielarz. To specjalista od jednej, bardzo wymagającej rośliny, który łączy pracę w polu z obsługą maszyn, znajomością chemii gleby i umiejętnością negocjowania kontraktów z odbiorcami.

Zielona łąka wygląda na coś, co rośnie samo. W rzeczywistości dobre pastwisko i obfite siano to efekt starannie zaplanowanej pracy: regulowania poziomu wody, nawożenia, podsiewania wartościowych traw i takiego prowadzenia wypasu, by bydło miało co jeść od wiosny do jesieni. Rolnik łąkarz zajmuje się właśnie użytkami zielonymi – łąkami i pastwiskami. Produkuje paszę, zbiera i konserwuje siano oraz kiszonki, organizuje wypas i dba o urządzenia melioracyjne. To zawód na styku uprawy roślin, hodowli zwierząt i gospodarki wodnej.

Każde pole pszenicy czy ziemniaków zaczyna się od worka nasion albo skrzynki sadzeniaków. Rolnik, który je kupuje, oczekuje, że wykiełkują równo, będą zdrowe i dadzą dokładnie tę odmianę, którą wybrał. Za tę pewność odpowiada producent kwalifikowanych nasion. Rozmnaża zboża, rośliny okopowe, pastewne i przemysłowe według ściśle określonych zasad, a jego plantacje i plony przechodzą kontrolę inspektorów i laboratoriów. To uprawa z najwyższej półki, w której liczy się każdy szczegół: od izolacji pola po czystość ziarna w worku.

Uprawia i zbiera zboża, warzywa i owoce głównie na potrzeby własne i inwentarza; zbiera dzikie owoce, rośliny lecznicze lub inne rośliny; hoduje zwierzęta i drób oraz/lub łowi ryby i zbiera różne formy organizmów wodnych w celu zapewnienia sobie i swojemu gospodarstwu domowemu żywności, miejsca zamieszkania i dochodów.

Uprawia i zbiera, głównie na potrzeby własne, warzywa i owoce z pól lub sadów, w celu zapewnienia sobie i swojemu gospodarstwu domowemu żywności, miejsca zamieszkania i dochodów.

Jedno gospodarstwo, a w nim pole zboża, kilka tuneli z pomidorami, rząd jabłoni i grządki z rozsadą na sprzedaż. Dla jednych to chaos, dla innych przemyślany sposób na rolnictwo. Rolnik upraw mieszanych łączy uprawy polowe, warzywnicze i sadownicze, a czasem także produkcję sadzonek czy kwiatów. Musi znać potrzeby wielu roślin naraz, zaplanować pracę tak, by sezony się uzupełniały, i umieć sprzedać różnorodne plony. To zawód dla osób wszechstronnych, które lubią, gdy każdy tydzień przynosi coś innego.

Z okna samochodu pole pszenicy wygląda jednakowo od miedzy do miedzy. Rolnik widzi na nim co innego: miejsca, gdzie gleba jest cięższa, fragment, na którym zeszłej wiosny stała woda, i pas, na którym trzeba dać więcej nawozu. Rolnik upraw polowych prowadzi produkcję zbóż, rzepaku, kukurydzy, buraków czy ziemniaków – od przygotowania gleby, przez siew i pielęgnację, po zbiór i przechowanie plonów. To praca, w której łączą się wiedza o roślinach, obsługa nowoczesnych maszyn i ciągłe decyzje podejmowane razem z pogodą.

Wykonuje czynności związane z rozbiorem na części zasadnicze półtusz wieprzowych, ćwierćtusz wołowych, tusz cielęcych i baranich wg wymagań rynku krajowego lub zagranicznego oraz dokonuje wykrawania elementów zasadniczych na mięsa drobne oraz elementy handlowe z zachowaniem przepisów sanitarno-higienicznych oraz bhp.

Rozlepia (eksponuje) afisze w miejscach do tego przeznaczonych.

Rusznikarz zajmuje się wytwarzaniem, naprawą, renowacją i przygotowaniem do użytku broni i amunicji.
Rusznikarz jest zawodem o charakterze usługowo-produkcyjnym. Celem pracy rusznikarza jest konstruowanie oraz wykonywanie broni palnej lub jej części na podstawie dokumentacji, z wykorzystaniem narzędzi i urządzeń rusznikarskich. Zajmuje się on również naprawą, konserwacją i przeglądami broni w celu zapewnienia jej niezawodnego i bezpiecznego działania oraz montażem dodatkowych urządzeń, np. optycznych. Usługi świadczone przez rusznikarza głównie skierowane są do klientów indywidualnych. Do zadań rusznikarza należy także prowadzenie badań i wykonywanie odpowiednich ekspertyz broni i amunicji na potrzeby zainteresowanych instytucji.

Łowi i hoduje ryby i inne stworzenia wodne dla zaspokojenia potrzeb własnych i rodziny, często uprawia rolniczo niewielki obszar oraz hoduje inwentarz żywy dla uzyskania podstawowych produktów żywnościowych, jak: zboże, ziemniaki, warzywa, owoce, mleko; prowadzi zbiory runa leśnego lub dzikich ziół leczniczych; nadwyżki produkcji sprzedaje na lokalnym rynku lub sąsiadom dla zaspokojenia potrzeb własnych i domowników w artykuły przemysłowe i żywność kupną oraz dla uzyskania niezbędnych środków pieniężnych.

Kiedy większość ludzi jeszcze śpi, kuter wychodzi z portu w ciemność. Kilka godzin później na pokładzie lądują pierwsze sieci pełne śledzi albo flądry, a załoga zaczyna wyścig z czasem, żeby ryba trafiła na brzeg świeża. Rybak rybołówstwa morskiego łowi ryby na morzu, jako członek załogi niewielkiego kutra albo dużego statku połowowego. Przygotowuje i naprawia sprzęt, stawia i wybiera sieci, obrabia złowione ryby i dostarcza je do odbiorców. To ciężka praca fizyczna w zmiennej pogodzie, ale też zawód z wielowiekową tradycją.

Planuje i realizuje przewozy turystyczne i okolicznościowe rykszą rowerową; dba o bezpieczeństwo własne i pasażerów.

Rymarz wytwarza i naprawia wyroby ze skóry naturalnej, głównie uprzęże dla koni, artykuły jeździeckie, myśliwskie itp.
Rymarz jest zawodem o charakterze usługowo-produkcyjnym. Celem pracy rymarza jest wykonanie lub naprawienie wyrobu rymarskiego. Do typowych wyrobów rymarskich należą: uprzęże, siodła, sprzęt jeździecki, sprzęt myśliwski, artykuły sportowe i turystyczne, artykuły ochronne, artykuły techniczne, pasy i paski, kabury na broń, futerały na instrumenty, galanteria dla zwierząt, artykuły dla wojska oraz repliki historyczne. Podstawowym materiałem w rymarstwie jest skóra naturalna. Rymarz przygotowuje wzorniki do wykonania wyrobu, dobiera skóry i materiały pomocnicze, przyjmuje i ocenia jakość materiałów, wykonuje rozkrój, uwzględniając dopuszczalne kierunki ciągliwości w wykrawanych elementach oraz topografię skóry naturalnej, wykonuje operacje pomocnicze (ścienia elementy, podkleja wzmocnienia, barwi brzegi), przygotowuje do zszycia, szyje, montuje okucia i wykańcza oraz naprawia wyroby rymarskie. Odpowiedzialny jest za właściwe wykorzystanie materiałów, jakość wykonania wyrobów rymarskich oraz prawidłowe eksploatowanie maszyn i urządzeń.

Wykonuje rysunki geodezyjne, a w tym: szkice, szkice polowe, opisy topograficzne punktów osnów geodezyjnych, mapy, matryce, negatywy, wtórniki, odrysy, wyrysy i diapozytywy.

Wykonuje rysunki kartograficzne, a w tym: oryginały, oryginały autorskie, pierworysy, czystorysy, oryginały wydawnicze map.

Wykonuje prace litograficzne jedno- i wielokolorowe na płytach litograficznych przeznaczonych do drukowania, za pomocą piórka, grafionu, prószu, kredki i tanżeru.

Wykonuje ryty (kreski i punkty) na płytach stalowych lub miedzianych, wg projektu, do druku znaków na papierach wartościowych (banknoty), znaczków (pocztowych, skarbowych, sądowych), portretów, zdobników i innych rysunków.

Wykorzystując wiedzę i umiejętności dokonuje w swojej specjalności fachowej oceny rzeczy, zjawisk, zachowań, zdarzeń, przy użyciu różnorodnych metod i dostępnego sprzętu, w formie ekspertyz umożliwiających zleceniodawcom (osobom fizycznym i prawnym, takim jak: zakład ubezpieczeń, sąd, organizacja konsumencka, przedsiębiorstwo handlowe, przewoźnik, cech rzemieślniczy) podjęcie właściwych decyzji.

Dokonuje oceny systemu technicznego budynków i obiektów budowlanych, zarówno nowych, jak i eksploatowanych lub wyeksploatowanych; ocenia proces budowy z punktu widzenia sztuki budowlanej i zasad bezpieczeństwa publicznego; wydaje opinie o użytych do budowy materiałach; określa ewentualne przyczyny katastrof budowlanych.

Odpowiada za spełnienie wymogów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii w nowo budowanych lub przebudowywanych obiektach oraz w procesach technologicznych; dokonuje oceny projektu architektonicznego lub procesu technologicznego dla przemysłu; wydaje opinię o analizowanym projekcie.

Na zlecenie zainteresowanych przedsiębiorców, zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, pobiera próbki artykułów rolno-spożywczych do badań i/lub ustala klasy jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, świeżych ryb i tusz zwierząt rzeźnych w oparciu o wymagania, zasady i metody określone w przepisach krajowych i unijnych oraz w normach.

Rzeczoznawca majątkowy określa wartość nieruchomości oraz wartość maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością.
Rzeczoznawca majątkowy jest zawodem o charakterze usługowym. Celem pracy rzeczoznawcy majątkowego jest określanie wartości nieruchomości wszędzie tam, gdzie występuje taka potrzeba, a także wyceny maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością. Sporządzana wycena ma formę operatu szacunkowego, który jest opinią rzeczoznawcy majątkowego o wartości nieruchomości. Rzeczoznawca majątkowy może ponadto wydawać opinie w zakresie: skutków finansowych uchwalania lub zmiany planów miejscowych, oznaczania przedmiotu odrębnej własności lokali, określania bankowo-hipotecznej wartości nieruchomości, określania wartości nieruchomości na potrzeby indywidualnego inwestora, wyceny nieruchomości jako środków trwałych jednostek w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Rzeczoznawca majątkowy może prowadzić profesjonalne doradztwo w zakresie inwestowania w nieruchomości. Biegłych sądowych z zakresu rzeczoznawstwa majątkowego powołuje się spośród osób posiadających uprawnienia z zakresu rzeczoznawstwa majątkowego. Rzeczoznawca majątkowy nie może odmówić pełnienia tej funkcji. Rzeczoznawca majątkowy wykonuje zawód, prowadząc we własnym imieniu działalność gospodarczą jednoosobowo, w ramach spółki osobowej lub w ramach stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie szacowania nieruchomości.

W zakresie swojej specjalności opracowuje operaty, ekspertyzy, opinie i projekty na potrzeby osób fizycznych, instytucji publicznych, przedsiębiorstw i organizacji, dotyczące rozwiązywania problemów technicznych, technologicznych, ekonomicznych w obszarze zrównoważonego rolnictwa (produkcja roślinna, zwierzęca w tym standardy utrzymania zwierząt) i ogrodnictwa, a także szerokorozumianej rolniczej przestrzeni produkcyjnej obejmującej środowisko naturalne (gleby, powietrze, wody) i jego ochronę, infrastrukturę techniczną, konstrukcje i budowle, maszyny i urządzenia, zasoby ludzkie, przechowywanie, przetwarzanie i zbyt surowców pochodzenia rolniczego, pozażywnościowe wykorzystanie surowców rolnych i potencjału obszarów wiejskich. Uczestniczy w rozwiązywaniu sporów między podmiotami w obszarze zagadnień rolniczych i pokrewnych opracowując specjalistyczne ekspertyzy, opinie i oceny przy wykorzystaniu własnej wiedzy i doświadczenia zawodowego. Pracuje indywidualnie lub w zespołach interdyscyplinarnych.

Na zlecenie, zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, przeprowadza ocenę stanu technicznego pojazdów, określa ich wartość i wykonuje kosztorysy napraw pojazdów w oparciu o wymagania, zasady i metody określone w przepisach krajowych i unijnych oraz w normach.

Wykonuje w szkle wyżłobienia ułożone w określonym porządku, stanowiące kompozycje plastyczne; dobiera ściernice tarczowe do wykonywanych żłobin i kształtu rzeźbionych wyrobów.

Rzeźbiarz w drewnie wykonuje przestrzenne obiekty w drewnie, m.in. rzeźby, przedmioty użytkowe itp.
Rzeźbiarz w drewnie jest zawodem o charakterze artystycznym, wymagającym znajomości rzemiosła. Celem pracy rzeźbiarza w drewnie jest wytwarzanie obiektów bądź elementów z drewna na podstawie własnej wyobraźni i inwencji twórczej, rysunków koncepcyjnych, projektów, rysunków technicznych, opisu słownego bądź fotografii czy rysunku odręcznego zamawiającego. Rzeźbiarz w drewnie przenosi projekt, z zachowaniem proporcji i skali, na materiał oraz wykonuje model stanowiący element pomocniczy w pracy rzeźbiarskiej. Wybiera drewno w zależności od przeznaczenia przygotowywanego wyrobu i dokonuje jego obróbki ręcznie lub mechanicznie. Wykańcza powierzchnię wyrobu poprzez szlifowanie, polerowanie, malowanie, patynowanie, lakierowanie. Rzeźbiarz w drewnie pracuje zazwyczaj samodzielnie w pracowni artystycznej lub w zakładzie rzemieślniczym, wykonując rzeźby, elementy rzeźbione w meblach, drewniane przedmioty użytkowe, elementy wykończenia wnętrz, galanterię artystyczną.

Wykonuje przestrzenne obiekty w owocach i warzywach; dobiera odpowiednie warzywa i owoce oraz narzędzia niezbędne do zrealizowania koncepcji artystycznej.

Dokonuje uboju zwierząt rzeźnych i rozbioru tusz; przygotowuje i przerabia mięso i podroby na wędliny i wyroby wędliniarskie zgodnie z instrukcjami i recepturami, przy zastosowaniu narzędzi ręcznych oraz różnego rodzaju maszyn i urządzeń.

Jabłko w sklepowej skrzynce ma za sobą długą historię. Kilka lat wcześniej ktoś posadził drzewko, potem co roku je przycinał, chronił przed przymrozkami i chorobami, wreszcie zerwał owoc we właściwym dniu i przechował go tak, by po miesiącach wciąż był chrupiący. Sadownik planuje i prowadzi uprawę drzew owocowych, krzewów i roślin jagodowych – od wyboru odmian i założenia sadu, przez pielęgnację, po zbiór, sortowanie i sprzedaż owoców. To zawód, w którym decyzje podejmuje się z myślą o wielu kolejnych sezonach.

Dba o utrzymanie wymaganych warunków sanitarnych i higienicznych w zakładach opieki zdrowotnej oraz zakładach / ośrodkach opiekuńczych.

Udziela pomocy personelowi szpitalnemu w pielęgnowaniu chorych, dba o czystość chorych, pomaga przy ich transporcie, w przygotowaniu do operacji, w jej przeprowadzeniu, utrzymuje w czystości i porządkuje sale chorych oraz inne pomieszczenia szpitalne.

Przygotowuje teksty literackie przedstawiające akcję i dialogi filmu (fabularnego, dokumentalnego, oświatowego, animowanego) - powstałe samodzielnie lub jako adaptacja powieści, opowiadania czy dramatu.

Kiedy w kinie wierzysz, że bohater naprawdę mieszka w ciasnym mieszkaniu z odrapanymi drzwiami, a w teatrze scena w kilka sekund zmienia się z pałacu w las – to zasługa scenografa. To on projektuje przestrzeń, w której rozgrywa się historia: wybiera epokę i kolory, rysuje szkice, buduje makiety, przygotowuje dokumentację dla stolarzy i malarzy, a potem pilnuje, by dekoracje powstały na czas i w budżecie. Łączy wrażliwość malarza z pragmatyzmem inżyniera. Każdy przedmiot w kadrze czy na scenie ma u niego swój powód i coś mówi o postaciach.

Prowadzi sekretariat, organizuje pracę personelu i bierze w niej czynny udział.

Zajmuje się gromadzeniem, segregowaniem i udostępnianiem informacji o stanie zdrowia klienta, pacjenta, środowiska, społeczeństwa - jego potrzebach zdrowotnych oraz o świadczonych usługach; przygotowuje dane do komputerowych baz danych i posługuje się tymi bazami; zbiera, porządkuje i udostępnia materiały szkoleniowe, służące zapobieganiu chorobom i promocji zdrowia.

Wykonuje czynności biurowe w kancelarii notarialnej.

Odpowiada za sprawną obsługę administracyjną sekretariatu kancelarii prawnej;
zapewnia sprawny obieg dokumentów i informacji pomiędzy prawnikami kancelarii oraz odpowiada za wspieranie pracy prawników w czynnościach administracyjnych.

Wykonuje czynności konsularne powierzone przez konsula w zakresie opieki prawnej w sprawach paszportowych, wizowych, obywatelskich, spadkowych, legalizacji dokumentów itp., w celu ochrony praw i interesów Rzeczypospolitej Polskiej oraz jej obywateli za granicą.

Prowadzi szczegółowe notatki z działań na planie oraz sporządza ""raport z planu"" wspólnie z kierownictwem planu zdjęciowego; zgłasza kierownikowi produkcji filmu wszystkie okoliczności zakłócające prawidłowy przebieg produkcji oraz proponuje rozwiązania zmierzające do usunięcia tych trudności; uczestniczy w pracach pomocniczych w grupie zdjęciowej, zgodnie z dyspozycjami kierownika produkcji.

Wykonuje w sądzie czynności administracyjne związane z biegiem sprawy sądowej.

Prowadzi procesy wytwarzania różnego typu serów podpuszczkowych dojrzewających oraz różnego rodzaju twarogów i serków twarogowych.

Odpowiada za konfigurację sprzętu komputerowego zgodnie z potrzebami użytkowania;
diagnozuje i usuwa awarie sprzętu komputerowego;
zajmuje się instalowaniem urządzeń peryferyjnych, programów systemowych i użytkowych.

Odpowiada za wykonywanie napraw wyposażenia i urządzeń medycznych;
zajmuje się prowadzeniem konserwacji i kontrolowaniem sprawności technicznej urządzeń medycznych.

Z upoważnienia odpowiednich władz sportowych nadzoruje zawody sportowe zgodnie z obowiązującym regulaminem oraz orzeka o wyniku współ- zawodnictwa sportowego.

Utrzymuje codzienny kontakt ze środowiskiem: dba o stan zdrowia i zaspokajanie podstawowych potrzeb chorych, niepełnosprawnych, samotnych i niezaradnych, dotkniętych wypadkami losowymi; wykonuje czynności pielęgnacyjne, gospodarcze, opiekuńcze i załatwia inne sprawy związane z bytem podopiecznych.

Projektuje lub wykonuje wzory wyrobów plecionkarskich, proponuje i wprowadza zmiany do wyrobów już wytwarzanych.

Zajmuje się odpowiednim wyposażeniem skarbca, przechowywaniem w nim właściwie zabezpieczonych wartości; wykonuje czynności kontrolne oraz czynności związane z przyjmowaniem i wydawaniem wartości kasjerom oraz niektórym klientom.

Kompletuje części składowe spadochronu zgodnie z dokumentacją techniczną; montuje spadochrony plecowe, piersiowe i siedzeniowe, kamizelki ratunkowe i urządzenia katapultowe; składa sprzęt spadochronowy w sposób gwarantujący prawidłowe otwarcie w powietrzu.

Zgodnie z posiadanymi uprawnieniami prowadzi teoretyczne i praktyczne szkolenia uczniów skoczków i skoczków w zakresie wykonywania określonego rodzaju skoków spadochronowych, szkolenia skoczków ubiegających się o uprawnienia instruktorskie oraz wykonuje usługowo skoki spadochronowe z zakresu swoich uprawnień: skoki SL, AFF, IAD, skoki z pasażerem (TANDEM) oraz skoki z kamerą w celu wykonania dla pasażera usługi wideofilmowania skoku spadochronowego typu tandem.

Dlaczego z jednego miasta młodzi ludzie wyjeżdżają zaraz po maturze, a do drugiego chętnie się przeprowadzają? Czemu w jednym bloku sąsiedzi nie znają swoich imion, a w innym wspólnie zakładają ogródek? Socjolog nie zgaduje odpowiedzi na takie pytania – sprawdza je. Projektuje badania, prowadzi wywiady, analizuje ankiety i dane, a potem tłumaczy, co z nich wynika. Jego wnioski trafiają do samorządów, firm, organizacji społecznych i mediów, pomagając podejmować decyzje oparte na wiedzy o ludziach, a nie na przeczuciach.

Sommelier selekcjonuje i serwuje wina i inne alkohole, wody gastronomiczne oraz cygara.
Sommelier jest zawodem o charakterze usługowym. Celem pracy sommeliera jest obsługa gościa w lokalu gastronomicznym, ze szczególnym uwzględnieniem doradzania przy wyborze wina oraz jego serwowanie. Sommelier powinien posiadać umiejętności degustatorskie, znać gatunki win, ich pochodzenie, wiek i dojrzałość oraz inne alkohole i trunki znajdujące się w menu lokalu. Obowiązkiem sommeliera jest przestrzeganie norm jakościowych, w tym ocena organoleptyczna serwowanych win, jak również posługiwanie się techniką dekantacji. Sommelier zajmuje się wyborem win, przechowywaniem ich w odpowiednich warunkach, doborem win do potraw, prowadzeniem ewidencji, tworzeniem karty win, negocjacjami z dostawcami, sprzedażą win, alkoholi, wód gastronomicznych oraz cygar, a także szkoleniem personelu w dziedzinie winiarstwa. Jest odpowiedzialny za sprzęt i urządzenia używane w pracy, utrzymywanie czystości i porządku, dbanie o dobry wizerunek lokalu, w którym pracuje oraz wyszukiwanie nowych trendów w dziedzinie winiarstwa.

Zajmuje się sortowaniem materiałów i produktów; odpowiada za prawidłowe wyodrębnianie rodzajów materiałów i produktów.

Przeprowadza sortowanie pod względem przydatności do produkcji i klas jakości półfabrykatów oraz materiałów drzewnych.

Zajmuje się odbiorem oraz sortowaniem opadów komunalnych; odpowiada za prawidłowe wyodrębnianie rodzajów odpadów, w tym elektrośmieci i innych odpadów niebezpiecznych znajdujących się w odpadach komunalnych.

Zajmuje się odbiorem oraz sortowaniem surowców wtórnych; odpowiada za prawidłowe wyodrębnianie rodzajów odpadów, w tym elektrośmieci i innych odpadów niebezpiecznych.

Ocenia jakość półfabrykatów w ramach kontroli międzyoperacyjnej na podstawie wad określonych w normach lub w warunkach technicznych za pomocą określonych przyrządów; sortuje wyroby ceramiczne - porcelanowe, porcelitowe, fajansowe, kamionkowe, cersanitowe itp. według gatunków na podstawie norm.

Wykonuje prace związane z segregowaniem (brakowaniem) półfabrykatów na podstawie wymogów zawartych w normach międzyoperacyjnych lub w warunkach technicznych; sortuje wyroby gotowe ze szkła budowlanego, gospodarczego, kryształowego, opakowaniowego, technicznego według gatunków, na podstawie norm przedmiotowych lub warunków technicznych.

Łączy części i elementy konstrukcyjne wykonane ze stali, żeliwa, metali nieżelaznych i ich stopów poprzez spawanie elektrodą topliwą w osłonie gazów chemicznie obojętnych (argon, hel) lub mieszanek gazowych (dwutlenek węgla lub jego mieszaniny z argonem) przez spawanie automatyczne lub spawanie gazowe ręczne oraz spawanie łukiem elektrycznym.

Wniosek o dopłatę do wymiany pieca, skarga na hałas z budowy za oknem, pytanie przedsiębiorcy o zezwolenie, projekt uchwały na najbliższą sesję rady – wszystko to trafia na biurka urzędników, zanim stanie się decyzją, przelewem albo nowym przepisem lokalnym. Specjalista administracji publicznej pracuje w urzędzie gminy, starostwie, urzędzie wojewódzkim czy ministerstwie i sprawia, że państwo działa w praktyce: rozpatruje sprawy mieszkańców, przygotowuje rozstrzygnięcia, pisze analizy i plany. To praca z prawem, ale przede wszystkim z ludźmi i ich codziennymi sprawami.

Dlaczego nowy jogurt świetnie sprzedaje się w dużych miastach, a w mniejszych leży na półkach? Czy warto otwierać sklep internetowy dla rowerzystów, skoro takich sklepów jest już sporo? Na takie pytania odpowiada specjalista analizy i rozwoju rynku. Zbiera dane o klientach, konkurencji i trendach, projektuje badania, liczy, porównuje i wyciąga wnioski, a potem zamienia je w konkretne rekomendacje dla zarządu, działu marketingu czy sprzedaży. Dzięki jego pracy decyzje biznesowe opierają się na faktach, a nie na przeczuciach.

Młode małżeństwo składa wniosek o kredyt na pierwsze mieszkanie, a lokalna stolarnia prosi o finansowanie nowej maszyny. Po drugiej stronie biurka ktoś musi odpowiedzieć na trudne pytanie: czy te pieniądze wrócą? Specjalista bankowości zna działanie banku od środka. Analizuje zdolność kredytową, ocenia ryzyko, przygotowuje oferty i pilnuje, by każda operacja była zgodna z przepisami. Pracuje z liczbami, dokumentami i ludźmi, a od jego rzetelności zależą zarówno oszczędności klientów, jak i bezpieczeństwo samego banku.

Osłona na prasie zdjęta, „bo spowalniała pracę”. Hala, w której hałas przekracza normy, a ochronniki słuchu leżą w szafce. Nowy pracownik, który w pierwszym tygodniu wchodzi na drabinę bez asekuracji. Specjalista bezpieczeństwa i higieny pracy zauważa takie rzeczy, zanim dojdzie do wypadku. Ocenia ryzyko na stanowiskach, prowadzi szkolenia, kontroluje warunki pracy i opiniuje projekty nowych linii czy hal, a gdy wypadek jednak się zdarzy – ustala jego przyczyny, żeby się nie powtórzył. Pracuje w fabrykach, na budowach, w szpitalach, biurach i urzędach.

Jedno źle zabezpieczone pole formularza w sklepie internetowym wystarczy, by ktoś z zewnątrz wyciągnął dane tysięcy klientów. Jedna przestarzała biblioteka w aplikacji bankowej – i drobna luka staje się otwartymi drzwiami. Specjalista bezpieczeństwa oprogramowania szuka takich miejsc, zanim zrobią to przestępcy. Analizuje kod i architekturę systemów, przeprowadza testy bezpieczeństwa, ustala zasady, według których programiści piszą aplikacje, i pilnuje, by poprawki trafiły tam, gdzie trzeba. To praca na styku programowania, testowania i myślenia jak atakujący.

Trzecia w nocy, a system monitorujący zgłasza, że z serwera działu księgowości płyną duże ilości danych na nieznany adres za granicą. Awaria, błąd konfiguracji czy początek ataku? Specjalista bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych musi to ustalić szybko i bez paniki. Na co dzień dba o to, by sieci, serwery, poczta i komputery pracowników były dobrze chronione: konfiguruje zabezpieczenia, analizuje dzienniki zdarzeń, przeprowadza audyty, pisze procedury i ćwiczy z zespołem reagowanie na incydenty.

Prowadzi procedurę przysposobienia oraz przygotowania osób zgłaszających gotowość do przysposobienia dziecka; współpracuje ze środowiskiem lokalnym w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej; dokonuje doboru rodziny przysposabiającej; gromadzi informacje o dzieciach, które mogą być przysposobione; organizuje szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka, zapewnia pomoc psychologiczną kobietom w ciąży oraz pacjentkom oddziałów ginekologiczno-położniczych, które sygnalizują zamiar pozostawienia dziecka bezpośrednio po urodzeniu.

Specjalista do spraw animacji multimedialnej planuje, projektuje i tworzy animacje przeznaczone do publikacji w szeroko pojętych multimediach.
Specjalista do spraw animacji multimedialnej zajmuje się planowaniem, projektowaniem i tworzeniem audiowizualnego utworu filmowego na potrzeby reklam, prezentacji multimedialnych, gier komputerowych, filmów, stron internetowych i innych szeroko pojętych multimediów. Do jego zadań należy analiza założeń projektowanego utworu w celu dobrania optymalnych środków i działań, przygotowanie wstępnych wariantów projektu oraz realizacja wybranego wariantu audiowizualnego utworu filmowego w postaci końcowego pliku z animacją. Do jego obowiązków należy także weryfikowanie projektu pod kątem zgodności z założeniami na poszczególnych etapach produkcji i wprowadzanie ewentualnych korekt. Specjalista do spraw animacji multimedialnej odpowiedzialny jest za przygotowanie końcowego pliku z animacją zgodnego z parametrami technicznymi obowiązującymi w docelowych kanałach publikacji. Typowym miejscem pracy specjalisty do spraw animacji multimedialnej są: agencje reklamowe, domy mediowe, studia telewizyjne i filmowe, studia projektowania gier komputerowych, pracownie architektoniczne, pracownie projektowania przemysłowego, portale internetowe.

Odpowiada za nadzorowanie systemu zarządzania procesem zabezpieczeń oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;
zajmuje się doradztwem organizacyjno-technicznym w zakresie zabezpieczeń i BHP oraz analizą zagrożeń i ryzyka występującego na stanowiskach pracy.

Specjalista do spraw badań społeczno-ekonomicznych projektuje badania oraz zbiera i analizuje informacje na temat zachowań społeczno-ekonomicznych, postaw, preferencji oraz innych charakterystyk osób i podmiotów gospodarczych.
Praca specjalisty do spraw badań społeczno-ekonomicznych polega na analizie obserwowanych zjawisk, trendów społeczno-ekonomicznych, prowadzeniu badań z zakresu socjologii, psychologii i ekonomii. Celem prowadzonych badań jest opracowywanie raportów opisujących zjawiska społeczno-ekonomiczne oraz prezentacja wyników tych badań. Osoba wykonująca zawód specjalisty do spraw badań społeczno-ekonomicznych określa problemy badawcze, opracowuje metodologię badań oraz konstruuje narzędzia służące realizacji badań (m.in. kwestionariusze). Badania prowadzi samodzielnie lub nadzoruje zespoły ankieterów. Tworzy bazy danych i analizuje je za pomocą specjalistycznych programów komputerowych. Zadaniem specjalisty jest też opracowywanie wyników badań oraz wyciąganie na tej podstawie wniosków, prezentacja wyników badań w przejrzysty i zrozumiały dla odbiorców sposób. Specjalista do spraw badań społeczno-ekonomicznych może kierować zespołami badawczymi poprzez przydział zadań, określanie czasu ich realizacji oraz bieżącą kontrolę pracy członków zespołu. Osoba pracująca w tym zawodzie może być także odpowiedzialna za formalny nadzór nad realizacją projektów badawczych (planowanie i kontrolę realizacji budżetu oraz harmonogramu badań), a także za kontakty z instytucjami zewnętrznymi zlecającymi realizację badań.

Specjalista do spraw controllingu uczestniczy w przygotowywaniu budżetów, planów i prognoz finansowych, kontroluje ich realizację, sporządza raporty i analizy finansowe oraz ekonomiczne, inicjuje działania naprawcze w procesach biznesowych w przedsiębiorstwie.
Specjalista do spraw controllingu jest zawodem o charakterze menedżerskim, w zakresie finansów. Porównuje bieżące efekty działań z działaniami planowanymi. Celem pracy specjalisty do spraw controllingu jest udział w procesie przygotowywania budżetów, planów i prognoz finansowych, kontrolowanie ich realizacji, sporządzanie raportów oraz analiz finansowych i ekonomicznych przedsiębiorstwa, opracowywanie działań naprawczych w procesach biznesowych. Na podstawie ujawnionych odchyleń opracowuje zmiany dla danego obszaru działalności przedsiębiorstwa. Działania specjalisty do spraw controllingu powinny zapewniać integrację informacji ekonomiczno-finansowych z procesami biznesowymi. Obowiązkiem specjalisty do spraw controllingu jest znajomość oraz przestrzeganie zasad ekonomii, rachunkowości i finansów oraz zasad obsługi systemów informatycznych.

Zajmuje się kompleksowym prowadzeniem procesów rekrutacyjnych pracowników tymczasowych; odpowiada za pozyskanie kandydata do pracy tymczasowej zgodnie z oczekiwaniami klienta i uzgodnionym z klientem profilem kompetencyjnym; monitoruje realizację zadań powierzonych pracownikom tymczasowym.

Pacjent po operacji jelit nie może jeść tego co wcześniej, dziecko z alergią reaguje nawet na śladowe ilości orzechów, a szpitalna kuchnia musi codziennie przygotować kilkaset posiłków w kilkunastu różnych dietach. Za tym, żeby każdy dostał właściwy talerz, stoi specjalista do spraw dietetyki. Układa jadłospisy i liczy ich wartość odżywczą, nadzoruje przygotowanie posiłków, pilnuje higieny i rozmawia z pacjentami o tym, jak jeść, żeby wrócić do zdrowia. To zawód na styku medycyny, nauki o żywności i pracy z ludźmi.

Odpowiada za zarządzanie i rozwój aplikacji, w tym opracowywanie usprawnień i utrzymanie działania aplikacji;
zajmuje się opracowywaniem i wdrażaniem usprawnień i projektów technicznych zapewniających wymagany poziom dostępności aplikacji;
zapewnia stabilność aplikacji w systemie informatycznym.

Zamówienie klienta wędruje przez siedem działów i trzy dni czeka na podpisy, choć sama praca nad nim zajmuje godzinę. Magazynierzy codziennie ręcznie przepisują ten sam raport. Klienci skarżą się, że nikt do nich nie oddzwania. Specjalista do spraw doskonalenia organizacji widzi w takich sytuacjach nie pech, lecz proces, który można poprawić. Analizuje wskaźniki, rozmawia z pracownikami, proponuje zmiany, prowadzi projekty usprawnień i sprawdza, czy przyniosły efekt. Pracuje w firmach produkcyjnych i usługowych, w szpitalach i urzędach.

Dlaczego jedne nożyczki leżą w dłoni jak ulał, a po pracy innymi bolą palce? Czemu kierowca starego autobusu po kilku latach skarży się na kręgosłup, a operator nowoczesnej koparki – znacznie rzadziej? Za takimi różnicami stoi ergonomia. Specjalista do spraw ergonomii i projektowania form użytkowych bada, jak ludzie pracują i korzystają z przedmiotów, mierzy obciążenia, ocenia stanowiska pracy i projektuje narzędzia, maszyny, meble czy pojazdy tak, by były wygodne, bezpieczne i łatwe w obsłudze. Łączy wiedzę inżyniera, projektanta i znawcy ludzkiego ciała.

Hurtownia sprzedała towar dużej sieci sklepów, ale zapłatę dostanie dopiero za dwa miesiące. W tym czasie musi opłacić dostawców, pensje i podatki. Skąd wziąć pieniądze? Jednym z rozwiązań jest factoring: firma przekazuje swoje faktury instytucji finansowej i od razu dostaje większość należności. Specjalista do spraw factoringu wyszukuje przedsiębiorstwa, którym taka usługa może pomóc, analizuje ich sytuację finansową, przygotowuje ofertę, negocjuje warunki i prowadzi klienta aż do podpisania umowy. To zawód na styku finansów, doradztwa i sprzedaży.

Uczestniczy w obsłudze procesu integracyjnego, opracowuje ramy strukturalne - prawne i instytucjonalne dla przyszłego funkcjonowania Polski w Unii Europejskiej; uczestniczy w przygotowaniach międzynarodowych projektów i w badaniach dotyczących różnorodnych sfer życia społeczno-gospodarczego; organizuje działania instytucji lub komórki zajmującej się problemami integracji europejskiej; udziela wyspecjalizowanych informacji w określonej dziedzinie; przygotowuje projekty nowych rozwiązań prawnych koniecznych do włączenia Polski do Unii Europejskiej; przygotowuje materiały i uczestniczy oraz prowadzi negocjacje na rzecz integracji europejskiej.

Nowa osoba zaczyna pracę w poniedziałek, a w piątek wciąż nie ma umowy, skierowania na badania ani terminu szkolenia BHP. Ktoś inny pyta, ile zostało mu urlopu, a kierownik zmiany chce wiedzieć, czy może zlecić pracę w sobotę. Wszystkie te sprawy trafiają na jedno biurko – do działu kadr. Specjalista do spraw kadr prowadzi dokumentację pracowniczą od pierwszego dnia zatrudnienia aż po świadectwo pracy, pilnuje czasu pracy, urlopów i terminów badań, a przy tym zna prawo pracy na tyle dobrze, by doradzić zarówno szefowi, jak i pracownikowi.

Odpowiada za pozyskiwanie i bieżącą obsługę najważniejszych i największych klientów firmy;
utrzymuje i rozwija relacje handlowe z kluczowymi klientami firmy;
współtworzy strategię sprzedażową i odpowiada za prowadzenie aktywnych działań sprzedażowych produktów i usług.

Specjalista do spraw komercjalizacji innowacyjnych technologii wspomaga przedsiębiorstwa w unowocześnianiu prowadzonej działalności we współpracy z jednostkami badawczo-rozwojowymi.
Specjalista do spraw komercjalizacji innowacyjnych technologii jest zawodem o charakterze doradczym, wspomagającym procesy zarządzania w przedsiębiorstwach. Specjalista do spraw komercjalizacji innowacyjnych technologii specjalizuje się w transferze (przenoszeniu) wyników badań do praktyki gospodarczej, inicjuje i promuje rozwój technologiczny różnych podmiotów gospodarczych oraz przyczynia się do unowocześniania ich działalności poprzez wdrażanie innowacyjnych rozwiązań produktowych, procesowych i organizacyjnych. Pracownik wykonujący ten zawód jest wnikliwym obserwatorem procesów rynkowych, ekonomicznych i technologicznych. Do jego podstawowych zadań należy analizowanie rynku potencjalnych dostawców i odbiorców innowacyjnych technologii, wyszukiwanie właściwych dla specyfiki danego przedsiębiorstwa nowych technologii oraz planowanie i organizowanie ich wdrażania w ramach prowadzonej działalności. Specjalista w tym zakresie jest również odpowiedzialny za pozyskiwanie i promowanie wiedzy o innowacyjnych rozwiązaniach technologicznych w środowisku przedsiębiorstw, usług i handlu. Identyfikuje kluczowe dla danej branży i potrzeb przedsiębiorstwa technologie we współpracy z ośrodkami naukowymi i badawczo-rozwojowymi. Ponadto uczestniczy w opracowywaniu strategii rozwoju technologicznego przedsiębiorstwa oraz przeprowadza audyty technologiczne. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom rynku poszukuje partnerów biznesowych do realizacji wspólnych przedsięwzięć z zakresu rozwoju technologicznego oraz pomaga im pozyskać źródła finansowania projektów.

Specjalista do spraw konsultingu doradza klientom w obszarach organizacyjnych i gospodarczych.
Celem pracy specjalisty do spraw konsultingu jest usprawnienie i rozwój poszczególnych obszarów działalności podmiotu wewnętrznego lub zewnętrznego, na rzecz którego świadczy usługę poprzez doradzanie oraz inicjowanie odpowiednich działań. W tym celu m.in. analizuje otoczenie wewnętrzne i zewnętrzne podmiotu oraz zachodzące zmiany, dokumenty, raporty i inne dane związane z podmiotem. Sporządza analizy i ekspertyzy, w których opisuje obszary działalności i funkcjonowania podmiotu. Identyfikuje obszary do doskonalenia oraz dobiera i doradza metody, procedury i narzędzia sprzyjające osiągnięciu założonych wyników. Swoje rozwiązania konsultuje z zainteresowanym podmiotem. Na etapie wprowadzania propozycji lub zmian specjalista do spraw konsultingu może uczestniczyć w weryfikowaniu ich zasadności i skuteczności oraz zgłaszać działania korygujące. Po zakończeniu wprowadzenia zmian w organizacji przeprowadza weryfikację końcowych rezultatów. Ze względu na różnorodność tematów będących przedmiotem działalności specjalisty do spraw konsultingu wskazany jest wybór specjalizacji. Wyróżniono dwa główne obszary specjalizacji: organizacja i zarządzanie oraz ekonomia, jednakże spotyka się też specjalistyczne obszary, np. doradztwo w zakresie ochrony, kreowania wizerunku itp. Z usług specjalisty do spraw konsultingu mogą korzystać różnego rodzaju podmioty niezależnie od ich formy własności, prawnej, rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, wielkości itp. Praca specjalisty do spraw konsultingu ma charakter projektowy i jego tematyka uzależniona jest od potrzeb zgłaszającego się podmiotu. Głównymi kryteriami, jakimi powinien kierować się zleceniodawca/pracodawca, wybierając specjalistę do spraw konsultingu powinny być wiedza, umiejętności i doświadczenie zawodowe.

Integruje pracowników firmy;
kształtuje wśród pracowników poczucie tożsamości z organizacją/firmą;
inspiruje i realizuje przedsięwzięcia służące budowaniu więzi wśród pracowników;
przygotowuje pracowników do pożądanej reakcji na zmiany;
zaszczepia wartości firmy i kształtuje jej subkulturę;
opracowuje kodeks postępowania etycznego firmy.

Zamawiasz wieczorem kurtkę, a następnego dnia kurier dzwoni do drzwi. Fabryka samochodów dostaje części dokładnie na godzinę, w której trafiają na linię montażową, a sklep nie zostaje z pustymi półkami przed świętami. To nie przypadek, tylko efekt pracy logistyków. Specjalista do spraw logistyki planuje i koordynuje przepływ towarów oraz informacji – od dostawcy surowca, przez magazyn, po klienta. Liczy koszty, negocjuje z przewoźnikami, analizuje dane i gasi pożary, gdy coś po drodze pójdzie nie tak.

Odpowiada za identyfikowanie potencjalnych odbiorców produktu i docelowego rynku produktu;
prowadzi badania i gromadzi informacje rynkowe;
planuje i wdraża strategie i metody promocji;
zajmuje się organizowaniem i doskonaleniem procesu sprzedaży.

Zajmuje się projektowaniem i prowadzeniem kampanii w mediach interaktywnych; podejmuje działania medialne w serwisach społecznościowych; odpowiada za efektywność prowadzonych kampanii i aktualizację zamieszczanych informacji promujących firmę, markę, produkt, itp.

Realizuje politykę obsługi posprzedażowej wobec klientów krajowych i zagranicznych; buduje relacje biznesowe z lokalnymi jednostkami serwisowymi; nadzoruje reklamacje gwarancyjne i pogwarancyjne; analizuje przyczyny reklamacji i poszukuje rozwiązań w celu poprawy jakości produktów; monitoruje proces napraw; aktualizuje bazę reklamacji, raportów i analiz statystycznych.

Zajmuje się obroną praw autorskich treści dzieł zapisanych na nośnikach cyfrowych i tradycyjnych; zapobiega wykorzystywaniu dzieł w sposób sprzeczny z wolą ich autorów i wydawców; koordynuje system ochrony praw własności intelektualnej na polu prawa autorskiego, prasowego oraz prawa patentowego.

Wspomaga kierownictwo przedsiębiorstwa w procesie organizacji, rozwoju produkcji przemysłowej oraz w procesie opracowywania i wdrażania nowych rozwiązań technologicznych; współpracuje z jednostkami badawczo-rozwojowymi w projektowaniu procesów zarządzania w działach produkcyjnych; uczestniczy w opracowywaniu strategii rozwoju technologicznego przedsiębiorstwa; przeprowadza audyty technologiczne; poszukuje partnerów biznesowych do realizacji przedsięwzięć z zakresu organizacji i rozwoju przemysłu; pomaga w pozyskiwaniu źródeł finansowania projektów inwestycyjnych.

Zajmuje się koordynowaniem procesu sprzedaży produktu lub usługi począwszy od analizy rynku i przygotowania oferty do podpisania z klientem umowy i sprzedaży produktu lub usługi; odpowiada za realizację założonych planów sprzedażowych; podejmuje działania marketingowe w celu zwiększenia sprzedaży produktu lub usługi.

Specjalista do spraw organizacji i rozwoju transportu zajmuje się organizacją procesów transportowych oraz opracowaniem i realizacją strategii rozwoju transportu.
Zasadniczym celem pracy specjalisty do spraw organizacji i rozwoju transportu jest planowanie, koordynowanie i nadzorowanie procesów transportowych. Głównymi jego zadaniami są: dobór środków transportowych do otrzymywanych zleceń i przewożonych towarów pod względem technicznym, ekonomicznym oraz formalnym, przeprowadzanie analiz i wskazywanie rozwiązań o najwyższym poziomie rentowności, monitorowanie kluczowych wskaźników procesu transportu, nadzorowanie realizowanych zleceń transportowych, współpraca z kontrahentami, nadzór nad formalno-prawnymi aspektami dokumentacji transportowej. Innym obszarem pracy w zawodzie specjalisty do spraw organizacji i rozwoju transportu są działania ukierunkowane na rozwój, wzrost efektywności i poprawę konkurencyjności. Zadaniem specjalisty do spraw organizacji i rozwoju transportu jest analizowanie rynku, planowanie inwestycji, wstępna ocena efektywności, współpraca w opracowywaniu strategii rozwoju, a następnie wdrażanie i ocenianie wprowadzonych rozwiązań.

Koordynuje i nadzoruje świadczenie usług turystycznych na zlecenie klienta; zapewnia klientom odpowiedni standard usług zgodnie z obowiązującymi uregulowaniami prawnymi, a także polityką przedsiębiorstwa; podlega bezpośrednio kierownikowi wewnętrznej jednostki działalności podstawowej lub kierownikowi małego przedsiębiorstwa.

Projektuje opakowania o wielorakim przeznaczeniu dla różnych odbiorców; opracowuje technologię produkcji opakowań jednostkowych i zbiorczych, z takich materiałów, jak: szkło, papier, tektura, tworzywa sztuczne, drewno, blacha; projektuje technikę pakowania produktów; organizuje i nadzoruje proces produkcji opakowań; uczestniczy w badaniach, opracowywaniu i wdrażaniu nowych projektów opakowań.

Zapewnia długoterminowy sukces organizacji; wspomaga jego rozwój przez określanie misji, celów, wartości i planów strategicznych organizacji; szacuje zasoby firmy, jej pozycję rynkową; opracowuje i określa program zmian strategii biznesowej; nadzoruje i monitoruje realizację wybranej strategii rozwoju firmy; realizuje strategiczne projekty badawczo-rozwojowe na zlecenie firm.

Specjalista do spraw pozyskiwania funduszy (fundraiser) identyfikuje zewnętrzne źródła finansowania planowanych przedsięwzięć i pozyskuje fundusze z tych źródeł.
Praca specjalisty do spraw pozyskiwania funduszy (fundraisera) jest pracą umysłową. Specjalista do spraw pozyskiwania funduszy (fundraiser) zajmuje się wyszukiwaniem dla przedsiębiorstw, instytucji i innych organizacji krajowych lub zagranicznych zewnętrznych źródeł finansowania planowanych przedsięwzięć. Mogą one dotyczyć różnych obszarów działalności produkcyjnej, usługowej, naukowej, badawczej, edukacyjnej, kulturalnej, społecznej. Celem pracy specjalisty do spraw pozyskiwania funduszy (fundraisera) jest uzyskanie zewnętrznego finansowania dla planowanych przedsięwzięć. Do zadań specjalisty należy diagnozowanie problemów i potrzeb w zakresie pozyskania funduszy, identyfikowanie źródeł finansowania zaplanowanych działań, przeanalizowanie warunków i ocena szans na uzyskanie środków. Następnie opracowuje i przygotowuje dokumentację do złożenia wniosku o środki finansowe zgodnie z założeniami i/lub potrzebami przedstawionymi przez wnioskodawcę. Do zadań specjalisty należy również złożenie pełnego wniosku o dofinansowanie, ewentualne składanie uzupełnień i udzielanie dodatkowych wyjaśnień, odwoływanie się od niekorzystnych decyzji i ocen, przygotowanie pełnej dokumentacji wymaganej do podpisania umowy o dofinansowanie i doprowadzenie do zawarcia umowy. Specjalista stosuje nowoczesne technologie informatyczne do wyszukiwania informacji i opracowania dokumentacji.

Specjalista do spraw public relations kreuje spójny i korzystny wizerunek organizacji, marki lub osoby publicznej.
Specjalista do spraw public relations kształtuje korzystny, spójny wizerunek organizacji, marki lub osoby publicznej. Buduje dobre i trwałe relacje z otoczeniem zewnętrznym, na przykład z mediami, odbiorcami, władzami lokalnymi oraz wewnątrz danej struktury z pracownikami, udziałowcami, radą nadzorczą. Prowadzi z nimi dialog, w którym ważna jest informacja zwrotna. Do jego zadań należy monitorowanie mediów, analiza danych i opinii pod kątem szans lub zagrożeń dla organizacji. Przygotowuje m.in. materiały promocyjno-komunikacyjne, komunikaty prasowe, inicjuje publikacje w mediach, organizuje konferencje prasowe i inne wydarzenia (z ang. eventy), pokazujące organizację, markę lub osobę w dobrym świetle, a przekazywane informacje są prawdziwe, uczciwe i sprawdzalne. Specjalista do spraw public relations zapobiega sytuacjom niekorzystnym dla wizerunku oraz rynkowej i społecznej pozycji organizacji, marki lub osoby publicznej. W sytuacji kryzysowej podejmuje szybkie i skuteczne działania (zarządzanie sytuacją kryzysową), mające na celu utrzymanie lub odbudowanie dobrego wizerunku.