Zawody po studiach, zawodowe i ogólne

W imieniu i na rzecz własnego banku lub instytucji finansowej zawiera transakcje na rynku finansowym z bankami centralnymi, komercyjnymi, inwestycyjnymi, instytucjami finansowymi i innymi klientami; zarządza aktywami i pasywami oraz płynnością finansową banku lub instytucji finansowej, w celu zwiększenia dochodu lub w przypadku banku centralnego - realizacji polityki pieniężnej.

Dekorator sklepów odpowiada za aranżację towarów w przestrzeni sklepowej i w witrynie.
Zawód dekoratora sklepów jest polskim odpowiednikiem anglojęzycznego visual merchandisera (VM). Do jego podstawowych obowiązków należy zaplanowanie i zrealizowanie funkcjonalnej, estetycznej, aranżacji towarów w przestrzeni sklepowej, zgodnej z aktualnymi tendencjami ekspozycji towarów, i spójnej z wizerunkiem firmy oraz jej strategią marketingową. Dotyczy to układu półek, regałów, podestów i innych miejsc ekspozycji towarów, a także witryny (okna wystawowego). Do zadań dekoratora należy także zaplanowanie ekspozycji towarów w taki sposób, by wzmacniała ona pozytywny wizerunek firmy i wpływała na wzrost sprzedaży. Dekorator korzysta z wzorców dostarczonych przez centralę firmy albo sam przygotowuje projekt w postaci rysunku lub wizualizacji przestrzennej w formacie 3D. Dekorator przyjmuje zlecenia na wykonanie aranżacji od wielu pracodawców. Może być na stałe zatrudniony przez jeden sklep lub sieć. Wspólnie z menadżerem ustala koncepcję aranżacji towarów, sposób jej realizacji oraz budżet. Decyduje o zastosowaniu adekwatnych rozwiązań plastycznych, samodzielnie realizuje projekt lub sprawuje nadzór wykonawczy.

Projektuje wystrój wnętrz przestrzeni o różnym przeznaczeniu; wspólnie z klientem zatwierdza końcowe projekty; wybiera i pozyskuje materiały niezbędne do aranżacji wnętrz; organizuje pracę fachowców i ekip remontowych podczas realizacji projektów; korzysta ze specjalistycznego oprogramowania do wizualizacji koncepcji projektów; organizuje i/lub nadzoruje sesje zdjęciowe ukończonych projektów aranżacji wnętrz.

Zdobi i dekoruje ciasta, ciastka, desery, torty różnego rodzajami masami, polewami, glazurą, galaretką, cukrem pudrem lub kuwerturą przy użyciu specjalnych maszyn i urządzeń oraz sprzętów;
dba o właściwy dobór barw elementów dekoracyjnych i trafny dobór surowców i półproduktów harmonizujących ze sobą smakowo oraz wizualnie tak, aby dobrze się prezentowały w witrynach cukierniczych.

Prowadzi badania populacji ludzkich, ich rozmiarów, struktury i rozwoju, w powiązaniu z zasadniczymi cechami ogólnymi, rozpatrywanymi głównie z punktu widzenia ilościowego.

Demonstrator wyrobów przekazuje klientom werbalnie i wizualnie informacje o prezentowanych wyrobach.
Demonstrator wyrobów jest zawodem usługowym, wykonywanym najczęściej w systemie pracy zleconej lub umowy o dzieło. Jego zadaniem jest prezentacja wyrobów różnych producentów/dystrybutorów. Demonstrator wyrobów zapoznaje się ze specyfikacją wyrobów, ich budową, działaniem, składem. Konieczne jest posiadanie przez niego znajomości krajowych i międzynarodowych kodów oznakowania wyrobów. Demonstrator wyrobów wykonuje aranżację miejsca i wybiera formy demonstracji lub korzysta ze wskazanego przez zleceniodawcę gotowego stanowiska. Celem demonstracji jest zaprezentowanie wyrobów w sposób przyciągający uwagę klientów. Jej forma musi być dostosowana do specyfiki wyrobów oraz wiedzy o grupie docelowej – potencjalnych odbiorcach wyrobów. Podczas całego procesu pracy demonstrator wyrobów dba o powierzony wyrób. Wykazuje się rzetelnością w informowaniu o jego zaletach. Przestrzega zasad etyki zawodowej, w tym zasad etyki reklamy. Zachowuje higienę oraz przestrzega zasad i przepisów BHP i ochrony ppoż. obowiązujących w miejscu prezentacji. Poprzez miły sposób bycia i stosowną formę zwracania się do słuchaczy stara się stworzyć atmosferę sprzyjającą zainteresowaniu wyrobami. Osoby zdecydowane dokonać zakupu, informuje o sposobie i miejscu dokonania transakcji.

Zajmuje się poszukiwaniem i gromadzeniem informacji na użytek klienta, na podstawie materiałów dowodowych (rzeczowych i osobowych), dotyczących osób prywatnych, przedsiębiorstw itp.; posiada licencję na prowadzenie usług detektywistycznych.

Zajmuje się diagnostyką nawierzchni kolejowej; odpowiada za jakość i terminowość dokonywania przeglądów, badań i ocenę stanu technicznego elementów nawierzchni kolejowej na przydzielonym terenie działania.

Wykonuje (we współpracy z technikiem), za pomocą specjalistycznych metod i aparatury laboratoryjnej, bądź nadzoruje wykonanie badań diagnostycznych z zakresu chemii klinicznej, analityki ogólnej, hematologii, serologii, immunologii i bakteriologii oraz interpretuje i ocenia wyniki badań.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych z zakresu cytomorfologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych lub sanitarno-epidemiologicznych; podejmuje działania zmierzające do ustalenia zgodności tkankowej oraz wykonuje ocenę jakości i wartości diagnostycznej badań oraz laboratoryjnej interpretacji i autoryzacji wyniku badań cytomorfologicznych.

Odpowiada za prowadzenie epidemiologicznych badań laboratoryjnych, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych lub epidemiologicznych; podejmuje działania zapobiegawcze przed wystąpieniem zagrożeń o charakterze epidemii.

Pacjent widzi lekarza, a laboratorium – rzadko kiedy. Tymczasem to właśnie tam, w probówce krwi czy kropli płynu mózgowo-rdzeniowego, często zapada rozstrzygnięcie: infekcja czy białaczka, zawał czy niestrawność. Specjalista laboratoryjnej diagnostyki medycznej to diagnosta laboratoryjny, który po studiach i specjalizacji odpowiada za najszerszy zakres badań – od morfologii z oceną rozmazu po zaawansowane analizy biochemiczne. Ocenia preparaty pod mikroskopem, zatwierdza wyniki, doradza lekarzom i często kieruje pracą całego laboratorium.

Dziecko rozwija się wolniej niż rówieśnicy, a lekarze od miesięcy nie potrafią powiedzieć dlaczego. W rodzinie kilka osób zachorowało na raka w młodym wieku. Przyszli rodzice czekają na wynik badania prenatalnego. W każdej z tych sytuacji odpowiedź może kryć się w DNA – a szuka jej specjalista laboratoryjnej genetyki medycznej. To diagnosta laboratoryjny, który bada chromosomy i geny pacjentów: ocenia chromosomy pod mikroskopem, analizuje wyniki sekwencjonowania i rozstrzyga, czy znaleziona zmiana może tłumaczyć chorobę.

Na rękojeści noża zostało kilka komórek naskórka, na niedopałku – ślad śliny. Dla laika to nic, dla genetyka sądowego może to być najważniejszy dowód w sprawie. Specjalista laboratoryjnej genetyki sądowej to diagnosta laboratoryjny, który z najdrobniejszych śladów biologicznych uzyskuje profile DNA, ustala pokrewieństwo i pomaga identyfikować szczątki ludzkie. Jego praca nie kończy się jednak w laboratorium: wyniki zamienia w opinię dla sądu lub prokuratury, a potem musi umieć ją obronić na sali rozpraw, odpowiadając na pytania stron.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie hematologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; wykonuje za pomocą specjalistycznych metod i aparatury laboratoryjnej, bądź nadzoruje wykonanie badań diagnostycznych z zakresu hematologii medycznej.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie immunologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; zajmuje się rozpoznawaniem środowiskowych i genetycznych czynników ryzyka oraz prowadzeniem profilaktyki chorób o podłożu immunologicznym występujących sporadycznie, uwarunkowanych genetycznie, endemicznie lub epidemicznie, a także wynikających z zagrożenia biologicznego; realizuje wszelkiego typu zadania z zakresu diagnostyki i oceny stanu oraz funkcji układu odpornościowego.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie parazytologii, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; bierze udział w realizacji zadań dotyczących zapobiegania chorobom powodowanym przez pasożyty.

Na oddział ratunkowy trafia nieprzytomny nastolatek. Nikt nie wie, co zażył – leki z domowej apteczki, alkohol, a może nową substancję kupioną w internecie? Od odpowiedzi zależy wybór odtrutki i dalsze leczenie, a pierwsze wskazówki przychodzą z laboratorium toksykologicznego. Specjalista laboratoryjnej toksykologii medycznej to diagnosta laboratoryjny, który wykrywa i oznacza trucizny, leki i ich metabolity we krwi czy moczu. Pracuje z chromatografami i spektrometrami, a jego wyniki pomagają ratować zatrutych, dobierać dawki leków i chronić zdrowie ludzi narażonych na toksyny w pracy.

W serialach kryminalnych wynik „toksykologii” przychodzi po jednej scenie i od razu wskazuje winnego. W prawdziwym laboratorium na odpowiedź pracuje się dniami, a każda liczba musi wytrzymać pytania obrońcy na sali sądowej. Specjalista laboratoryjnej toksykologii sądowej bada krew, mocz, włosy i tkanki pobrane po wypadkach, przestępstwach i niewyjaśnionych zgonach, a także tabletki, proszki i płyny zabezpieczone jako dowody. Ustala, co zadziałało i w jakim stężeniu, a potem zamienia wynik w opinię dla sądu, prokuratury lub policji.

Odpowiada za prowadzenie badań laboratoryjnych w zakresie transfuzji medycznej, mających na celu określenie właściwości fizycznych, chemicznych i biologicznych oraz składu płynów ustrojowych, wydzielin, wydalin i tkanek pobranych dla celów profilaktycznych, diagnostycznych i leczniczych; podejmuje działania związane z propagowaniem wiedzy o krwiodawstwie oraz prowadzi akcje promujące honorowe krwiodawstwo.

Gorączka, dreszcze, spadające ciśnienie — lekarz podejrzewa sepsę i podaje antybiotyk, zanim wie, z czym walczy. Czy trafił? Odpowiedź przyniesie laboratorium mikrobiologiczne. Specjalista mikrobiologii medycznej hoduje i identyfikuje bakterie, grzyby, wirusy i pasożyty z krwi, moczu, wymazów czy płynu mózgowo-rdzeniowego, sprawdza, na jakie leki są wrażliwe, i podpowiada lekarzom, jak skutecznie leczyć. Jest też strażnikiem szpitala: wyłapuje groźne, oporne szczepy, zanim rozniosą się po oddziałach.

Laboratorium kojarzy się z jedną probówką i jednym pacjentem. A co, jeśli spojrzeć na wyniki tysięcy badań naraz? Wtedy widać, w którym powiecie przybywa zakażeń, czy program wczesnego wykrywania chorób naprawdę działa i gdzie brakuje dostępu do diagnostyki. Diagnosta laboratoryjny ze specjalizacją ze zdrowia publicznego zajmuje się zdrowiem całych społeczności, a nie pojedynczych osób. Łączy wiedzę laboratoryjną z epidemiologią, statystyką i zarządzaniem, a efektem jego pracy są programy zdrowotne, raporty i decyzje, które dotyczą tysięcy ludzi.

Dzieci z jednego osiedla częściej chorują na astmę. Mieszkańcy wsi przy dawnej hucie pytają, czy mogą jeść warzywa z ogródka. Woda w szkolnym kranie ma dziwny posmak. Takimi sprawami zajmuje się diagnosta laboratoryjny ze specjalizacją ze zdrowia środowiskowego. Łączy wyniki badań krwi, moczu, wody, powietrza i gleby z wiedzą o tym, jak zanieczyszczenia działają na organizm, szacuje ryzyko i podpowiada, co zrobić, by je zmniejszyć. Pracuje na styku laboratorium, medycyny i ochrony środowiska.

Odpowiada za wykonywanie badań technicznych pojazdów;
zajmuje się oceną stanu technicznego pojazdów bez ich demontażu lub tylko z demontażem częściowym bez naruszania podstawowego funkcjonowania połączeń elementów.

Pacjent po operacji jelita nie wie, co może zjeść na obiad. Biegaczka przed maratonem traci siły na treningach. Mama kilkulatka z alergią na mleko boi się, że dziecku zabraknie wapnia. Do każdej z tych osób trafia ten sam specjalista – dietetyk. Jego praca to nie modne jadłospisy „na odchudzanie”, tylko układanie żywienia na podstawie wiedzy medycznej, biochemicznej i psychologicznej, dopasowanego do zdrowia, wieku, trybu życia i upodobań konkretnego człowieka. To zawód dla osób, które lubią ludzi, liczby i jedzenie – w tej właśnie kolejności.

Obsługuje docierarki i polerki o różnej konstrukcji i różnym przeznaczeniu; dobiera parametry skrawania, proszki i pasty ścierne, ustawia i przygotowuje docierarki i polerki do pracy, wykonuje operacje docierania i polerowania na częściach maszyn i narzędziach o różnorodnych kształtach i wymiarach.

Doi krowy, kozy i inne zwierzęta ręcznie, mechanicznie lub maszynowo; karmi i oporządza zwierzęta; wykonuje prace porządkowe w halach udojowych, oborach itp.

Zajmuje się nadzorowaniem działalności przedsiębiorstw w zakresie wykonywania procedur służących zachowaniu zgodności z przepisami dotyczącymi identyfikacji przewożonych towarów niebezpiecznych; odpowiada za sprawowanie nadzoru w zakresie uwzględniania wymagań specjalnych związanych z przewożonym towarem w przypadku zakupu środków transportu, uwzględniania przepisów prawnych oraz wymagań specjalnych odnoszących się do przewozu towarów niebezpiecznych przy wyborze podwykonawców; podejmuje działania na rzecz stosowania środków mających na celu zwiększanie wiedzy w zakresie zagrożeń związanych z przewozem, załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych.

Odpowiada za administrowanie procesem transportu towarów niebezpiecznych;
zajmuje się opracowywaniem procedur w zakresie przewożenia towarów niebezpiecznych oraz nadzorowaniem pakowania;
ładowania i rozładowania towarów niebezpiecznych.

Firma transportowa potrzebuje nowych ciągników, piekarnia — pieca, a młoda lekarka — aparatu USG do gabinetu. Nikt z nich nie ma od ręki pełnej kwoty, ale każdy może zacząć korzystać ze sprzętu od razu i spłacać go w ratach. Pomaga w tym doradca do spraw leasingu. To ktoś pomiędzy handlowcem a analitykiem finansowym: zna rynek i ofertę, rozumie finanse firm i potrafi dobrać umowę do budżetu i planów klienta. Jego praca nie kończy się na podpisie — opiekuje się klientem przez cały czas trwania umowy.

Po wypadku samochodowym, upadku na oblodzonym chodniku czy błędzie w leczeniu mało kto ma siłę czytać warunki ubezpieczenia i pisać odwołania. A to od tych dokumentów zależy, czy poszkodowany dostanie pieniądze na rehabilitację, utracone zarobki albo naprawę szkody. Doradca do spraw odszkodowań pomaga przejść tę drogę: ustala, co się wydarzyło, zbiera dokumenty, szacuje roszczenie i prowadzi rozmowy z ubezpieczycielem. To zawód na styku prawa, finansów i rozmowy z ludźmi w bardzo trudnym momencie życia.

Wspomaga osoby i instytucje w procesach decyzyjnych dotyczących oceny ryzyka inwestowania w określone nieruchomości; dokonuje analiz i oceny aktualnego stanu rynku nieruchomości, jego perspektyw rozwojowych oraz sposobu wykorzystania nieruchomości; monitoruje rynek nieruchomości; doradza w zakresie inwestowania i gospodarowania nieruchomościami; aktywnie pozyskuje oferty wynajmu i kupna nieruchomości komercyjnych z segmentu nieruchomości biurowych, handlowo-usługowych oraz magazynowych.

Dobiera książki i kolekcje czytelnicze do potrzeb i osobowości indywidualnego klienta uwzględniając wiek, etap rozwoju emocjonalnego, indywidualną wrażliwość; tworzy i rozbudowuje księgozbiory domowe w oparciu o indywidualne oczekiwania domowników, w tym dzieci; kształtuje i rozbudza zainteresowania czytelnictwem; wyszukuje książki niedostępne w księgarniach; inicjuje lub uczestniczy w kampaniach społecznych promujących czytelnictwo.

Doradca emerytalny sporządza plan emerytalny na podstawie analizy potrzeb i sytuacji klienta i przedstawia mu rekomendacje.
Doradca emerytalny jest zawodem o charakterze analitycznym. Celem pracy doradcy jest analiza potrzeb klienta, sporządzenie dla niego rekomendacji w zakresie odpowiedniego poziomu emerytury oraz sprzedaż planu emerytalnego w zakresie osobistej specjalizacji. Zakres pracy doradcy emerytalnego obejmuje: analizę indywidualnej sytuacji, celów finansowych i możliwości finansowych klienta oraz przygotowanie indywidualnej oferty produktów emerytalnych. Doradca rekomenduje produkty finansowe oferowane na rynku przez instytucje finansowe, łącznie z produktami finansowymi posiadanymi we własnym „portfelu”. Rekomendacje doradcy zawierają wyjaśnienie istoty prezentowanych produktów emerytalnych. Doradcy emerytalny świadcząc swoje usługi utrzymuje bezpośredni kontakt z klientem w celu monitorowania i ewentualnego korygowania planu emerytalnego. Obowiązkiem doradcy emerytalnego jest działanie na rzecz klienta w ramach przepisów prawa, zgodnie z zasadami poufności i etyki. Doradca emerytalny może specjalizować się w wybranym obszarze rynku finansowego, pośrednicząc w sprzedaży produktów emerytalnych w imieniu lub na rzecz instytucji finansowych.

Wykonuje zadania związane z pośrednictwem pracy w ramach sieci EURES na terenie państw UE, EOG i Szwajcarii (zwanych dalej „EOG”) oraz doradztwem w zakresie warunków życia i pracy w EOG; realizuje usługi kojarzenia pasujących ofert pracy i osób poszukujących pracy oraz rekrutacji; przekazuje informacje, wskazówki i pomoc pracodawcom, osobom poszukującym pracy, osobom zmieniającym pracę, pracownikom mobilnym oraz innym osobom i instytucjom zainteresowanym kwestią mobilności geograficznej pracowników; bierze udział w programowaniu prowadzonych działań (planowaniu, monitorowaniu, raportowaniu); realizuje projekty międzynarodowe.

Kredyt na mieszkanie, oszczędzanie na emeryturę, ubezpieczenie rodziny, pierwsza inwestycja – większość ludzi podejmuje takie decyzje kilka razy w życiu i rzadko czuje się przy nich pewnie. Doradca finansowy pomaga je przemyśleć. Nie chodzi o to, by sprzedać klientowi produkt, tylko by zrozumieć jego sytuację, cele i obawy, a potem ułożyć plan, który ma sens na lata. W tej pracy matematyka finansowa spotyka się z psychologią: liczby muszą się zgadzać, ale równie ważne są zaufanie i umiejętność tłumaczenia skomplikowanych spraw prostym językiem.

Filmy o finansach pokazują maklerów krzyczących do słuchawek i fortuny zarabiane w jedno popołudnie. Doradca inwestycyjny pracuje zupełnie inaczej. Zamiast hazardu jest analiza: sprawozdań spółek, sytuacji gospodarczej, stóp procentowych i ryzyka. Na tej podstawie buduje portfele dla klientów i funduszy, przygotowuje rekomendacje i decyduje, co kupić, a co sprzedać — za cudze pieniądze i na cudzy rachunek. To jeden z najbardziej wymagających zawodów rynku finansowego, do którego potrzebna jest licencja zdobywana po trudnym egzaminie.

Doradca klienta rekomenduje klientowi optymalne rozwiązania po analizie jego potrzeb.
Doradca klienta jest zawodem o charakterze usługowym. Jego celem jest wsparcie klienta w wyborze optymalnego dla niego rozwiązania. Doradca klienta ustala i analizuje potrzeby oraz oczekiwania klienta, a następnie na podstawie analizy dostępnych możliwości i rozwiązań, prezentuje klientowi wybrane propozycje produktów, usług lub technologii i doradza mu, którą opcję wybrać. Do zadań doradcy należy nawiązywanie i utrzymywanie długotrwałej i opartej na zaufaniu relacji z klientami oraz budowanie pozytywnego wizerunku firmy, którą reprezentuje.

Prowadzi działalność polegającą na odpłatnym świadczeniu usług w zakresie rozwiązywania problemów wykorzystania zasobów ludzkich, między innymi poszukując konkretnych pracowników (najczęściej wysoko wykwalifikowanych) dla konkretnych pracodawców, z zachowaniem należytej troski o interesy zleceniodawcy i kandydata na pracownika.

Podatki kojarzą się z nudnym wypełnianiem formularzy. Tymczasem doradca podatkowy częściej przypomina stratega i obrońcę niż urzędnika. Pomaga firmie zaplanować inwestycję tak, by nie zapłacić więcej, niż wymaga prawo, wyjaśnia, jak rozliczyć sprzedaż mieszkania czy pracę za granicą, a gdy przychodzi kontrola — staje u boku klienta przed urzędem, a nawet przed sądem administracyjnym. To zawód zaufania publicznego, z własnym samorządem, tajemnicą zawodową i uprawnieniami zdobywanymi po trudnym egzaminie.

Wiosną telefon dzwoni od świtu. Jeden gospodarz pyta, czy to już pora na siew kukurydzy, drugi — dlaczego rzepak żółknie, trzeci nie wie, jak wypełnić wniosek o dopłaty. Doradca rolniczy odpowiada na wszystkie te pytania, a często jedzie na miejsce, by obejrzeć pole czy oborę. Łączy wiedzę o uprawie roślin i chowie zwierząt z ekonomią gospodarstwa i znajomością programów wsparcia. Nie decyduje za rolnika, ale pomaga mu podejmować mądrzejsze decyzje — tak, by gospodarstwo było opłacalne i przyjazne środowisku.

Udziela pomocy młodzieży, bezrobotnym i poszukującym pracy, a także osobom niepełnosprawnym, w planowaniu i rozwoju kariery zawodowej; w wyborze odpowiedniego poziomu i kierunku dalszego kształcenia, odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia, stosując indywidualne i grupowe metody sprzyjające samopoznaniu i nabywaniu wiedzy o świecie zawodów; współpracuje z pracodawcami w doborze kandydatów do pracy, publicznymi służbami zatrudnienia innymi instytucjami rynku pracy oraz organizatorami kształcenia i szkolenia zawodowego; prowadzi odpowiednią dokumentacje osób zgłaszających się po poradę, ocenia jakość i kontroluje skuteczność wykonywanych usług doradczych.

Planuje i realizuje przewozy turystyczne i okolicznościowe dorożką konną; dba o bezpieczeństwo własne i pasażerów; oporządza i pielęgnuje konie zaprzęgowe.

Przyjmuje zamówienia na potrawy i przekazuje je do realizacji; dostarcza potrawy w wyznaczonym rejonie do klientów; przyjmuje płatności od klientów za dostarczone potrawy.

Sprawuje opiekę nad obiektem i mieniem, znajdującym się na jego terenie; dba o estetykę i stan techniczny obiektu, wykonuje codzienne prace konserwatorsko-porządkowe; odpowiada za identyfikację niebezpieczeństw i reagowanie w przypadku potencjalnych zagrożeń dla obiektu, mienia i osób przebywających na jego terenie.

Dokonuje samodzielnie przeglądów bieżących torów, podtorza i budowli inżynierskich dróg kolejowych poprzez oględziny w ramach obchodów oraz wykonuje proste czynności przy ich utrzymaniu.

Wykonuje czynności obsługi i strzeżenia przejazdów kolejowych wyposażonych w rogatki, a także przy ich braku, w celu zagwarantowania bezpieczeństwa ruchu pociągów oraz pojazdów drogowych i osób pieszych, za pomocą urządzeń sygnalizacyjnych i łączności.

Obsługuje maszyny dociskowe, płaskie i rotacyjne do druku sitowego na podłożach płaskich, wklęsłych lub wypukłych, ze szkła, płótna, blachy, tworzyw sztucznych, drewna, skóry i papieru, z formy drukowej wykonanej na sicie metalowym, z tworzywa sztucznego lub tworzywa naturalnego.

Obsługuje drukarki wałowe, filmowe - płaskie i rotacyjne, drukarki do drukowania transferowego na płaskich wyrobach włókienniczych, urządzenia do przygotowywania farb, zagęstników i kąpieli oraz cedzaki, mieszadła, wagi.

Wykonuje prace z zakresu ścinki drzew (na zrębach, trzebieżach, w młodnikach), okrzesywuje i przerzyna obalone drzewa przy użyciu pilarki łańcuchowej.

Organizuje i wykonuje ogół czynności religijnych, zgodnie z pisanym i zwyczajowym prawem religijnym, oraz sprawuje nadzór nad wszystkimi urządzeniami religijnymi, przez co oddaje stosowną cześć Bogu.

Organizuje i wykonuje czynności oraz spełnia posługi religijne, zgodnie z pisanym i zwyczajowym prawem religii muzułmańskiej, oddając przez to cześć Bogu Jedynemu.

Reprezentuje wyznania ewangelickie, czyli: ewangelicko-augsburskie, ewangelicko-metodystyczne i ewangelicko-reformowane, organizuje i prowadzi nabożeństwa, udziela sakramentów oraz przewodniczy innym czynnościom religijnym jako sługa Słowa Bożego, powołany do służby w swoim Kościele przez ordynację.

Organizuje i wykonuje ogół czynności sakralnych zgodnie z liturgią wyznania prawosławnego, czuwa nad przestrzeganiem świętych tradycji, praktyk i wierzeń, oddając cześć Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu oraz Matce Bożej i świętym, jako kapłan powołany i wyświęcony do tej służby.

Organizuje i wykonuje ogół czynności sakralnych zgodnie z liturgią wyznania rzymskokatolickiego, czuwa nad przestrzeganiem świętych tradycji, praktyk i wierzeń, oddając cześć Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu oraz Matce Bożej i świętym, jako kapłan powołany i wyświęcony do tej służby.

Dydaktyk multimedialny przetwarza tradycyjne materiały dydaktyczne w formę multimedialną, dobierając środki i techniki przekazu treści oraz formy interakcji uczących się do zakładanych celów dydaktycznych kursu zdalnego.
Zadaniem dydaktyka multimedialnego jest wspieranie autora kursu poprzez zastosowanie właściwych form prezentacji treści oraz (odpowiednich do celów kursu) form interakcji uczących się. Dydaktyk wskazuje za pomocą jakich rozwiązań multimedialnych można uzyskać zaplanowaną przez autora postać kursu, we współpracy z metodykiem edukacji na odległość, a następnie opracowuje wersję elektroniczną kursu. Osoba zatrudniona w tym zawodzie może także samodzielnie tworzyć proste aplikacje wspomagające realizację kursów zdalnych (np.: quizy, ankiety, tutoriale (samouczek) bądź wspierać autorów tych kursów podczas tworzenia prostych rozwiązań multimedialnych, np.: prezentacji. W odniesieniu do opracowanych już kursów zadania dydaktyka multimedialnego obejmują także weryfikowanie poprawności technicznej i funkcjonalności stworzonych materiałów multimedialnych oraz ich kompatybilności z platformą e-learningową. Ponadto dydaktyk analizuje i ocenia dostępną na rynku ofertę multimedialnych rozwiązań edukacyjnych, testuje ich przydatność i proponuje obszary oraz sposoby ich zastosowania. Dydaktyk multimedialny może pracować w prywatnych firmach usługowych lub produkcyjnych, świadcząc usługi w zakresie edukacji, technologii informacyjnych (IT) i multimediów oraz w instytucjach oświatowych.

Organizuje pracę i ponosi odpowiedzialność za funkcjonowanie aresztu śledczego lub zakładu karnego; zapewnia prawidłowe wykonywanie kar pozbawienia wolności; zarządza pracą podległego personelu.

Odpowiada za koordynowanie całokształtu prac departamentu wchodzącego w skład urzędu zgodnie z wyznaczonym departamentowi obszarem kompetencji; odpowiada za podejmowane decyzje i rezultaty pracy departamentu; ustala wewnętrzne harmonogramy i procedury; odpowiada za politykę kadrową i informacyjną departamentu; realizuje politykę organizacji w kierowanym departamencie, zarządzanie całokształtem prac realizowanych w departamencie.

Odpowiada za funkcjonowanie administracji w firmie; sprawuje nadzór nad przestrzeganiem odpowiednich procedur obowiązujących w firmie; nadzoruje zaopatrzenie i wyposażenie oraz zatwierdza plany i wydatki na niezbędne materiały, urządzenia i wyposażenie firmy; dba o optymalizację procesów i kosztów zarządzania majątkiem firmy; nadzoruje procesy inwestycyjne i transportowe; koordynuje pracę podległych działów i pracowników.

Opracowuje, wdraża i sprawuje nadzór nad realizacją strategii badawczo-rozwojowej firmy oraz kontroluje jej skuteczność; kontroluje i nadzoruje prace działu badawczo-rozwojowego; bierze udział w opracowaniu strategii produkcyjnej oraz nadzoruje jej realizację; monitoruje rynek produktów pod kątem opracowywania nowych i ulepszania istniejących w firmie rozwiązań; pobudza innowacyjność podległych pracowników działu badawczo-rozwojowego i kieruje ich pracami; ściśle współpracuje z działem marketingu, sprzedaży oraz działem produkcji w zakresie opracowywania nowych produktów i technologii; nawiązuje i nadzoruje współpracę z zewnętrznymi jednostkami badawczymi; opracowuje i nadzoruje realizację polityki patentowej firmy.

Opracowuje, wdraża i sprawuje nadzór nad realizacją strategii zarządzania energią w organizacji oraz kontroluje jej skuteczność; kontroluje i nadzoruje pracę działu odpowiedzialnego za zarządzanie energią w organizacji; bierze udział w opracowaniu strategii inwestycyjnych w zakresie planowania zużycia i zapewniania energii; monitoruje rynek dostawców energii i operatorów sieci przesyłowych pod kątem optymalizacji kosztów dostaw mediów energetycznych; współpracuje z działem produkcji i planowania w zakresie planowania potrzeb energetycznych przedsiębiorstwa; nawiązuje i nadzoruje współpracę z zewnętrznymi dostawcami energii.

Inicjuje i koordynuje rozwój systemów informatycznych w firmie; zarządza i organizuje pracę działu informatyki; nadzoruje bezpieczeństwo danych elektronicznych; tworzy, rozlicza i kontroluje budżet organizacji związany z utrzymaniem zasobów informatycznych; odpowiada za utrzymywanie relacji z kluczowymi dostawcami i klientami.

Nadzoruje, kontroluje i planuje prace związane z zasobami ludzkimi w przedsiębiorstwie/ organizacji; tworzy i realizuje politykę personalną; nadzoruje przestrzeganie i prawidłowe stosowanie przepisów prawa pracy i ubezpieczeń społecznych; odpowiada za przygotowanie danych i dokumentów niezbędnych w naliczaniu płac; odpowiada za planowanie i nadzorowanie procesów rekrutacji i szkoleń.

Odpowiada za wdrażanie nowych technologii w organizacji; opracowuje plany rozwoju i modernizacji technicznej przedsiębiorstwa oraz nadzoruje proces ich wdrażania; nadzoruje wykorzystywaną w organizacji technologię, kontroluje stan techniczny sprzętu wykorzystywanego na terenie przedsiębiorstwa; sprawuje nadzór nad przechowywaniem i porządkowaniem dokumentacji technicznej; kontroluje procesy konserwacji i napraw maszyn i urządzeń; nadzoruje i koordynuje prace podległego personelu, w tym także zleca lub prowadzi szkolenia dla pracowników z zakresu nowo wdrożonych technologii.

Kieruje pracą filharmonii, opery, operetki, orkiestry w zakresie udzielonych pełnomocnictw i upoważnień zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa; podejmuje decyzje w sprawach artystycznych, finansowych, pracowniczych; realizuje program artystyczny filharmonii, opery, operetki, orkiestry; nadzoruje i utrzymuje kontakty z podwykonawcami, dostawcami usług itp.; reprezentuje instytucję na zewnątrz.

Czy firmę stać na nową fabrykę? Lepiej wziąć kredyt czy wpuścić inwestora? Co stanie się z wynikiem, jeśli kurs euro gwałtownie wzrośnie? Z takimi pytaniami zarząd przychodzi do dyrektora finansowego, w żargonie biznesowym nazywanego CFO. Wbrew pozorom nie siedzi on nad pojedynczymi fakturami. Odpowiada za finanse całej organizacji — budżet, płynność, sprawozdania, podatki i ryzyko — kieruje zespołami księgowości i kontrolingu, rozmawia z bankami i inwestorami, a przede wszystkim współtworzy strategię firmy.

Zarządza i koordynuje pracę całego przedsiębiorstwa/ organizacji; kreuje, wdraża i kontroluje realizację planów krótko-, średnio- i długoterminowych; tworzy wizję i strategię przedsiębiorstwa/ organizacji oraz kontroluje stopień wykonania celów.

Kto decyduje, po jakiej cenie hurtownia dostanie towar, jaki rabat należy się sieci sklepów i na jakich warunkach firma wejdzie do nowego regionu? Nie handlowiec w terenie, tylko osoba, która ustala dla niego reguły gry. Dyrektor handlowy odpowiada za politykę handlową całej firmy: ceny, warunki współpracy, sieć odbiorców i relacje z najważniejszymi klientami. Kieruje zespołem handlowców, rozlicza go z wyników i pilnuje, by każda podpisana umowa była dla firmy naprawdę opłacalna, a nie tylko efektowna w raporcie.

Sprawuje nadzór na działalnością logistyczną firmy; planuje zaopatrzenie firmy w materiały przy optymalizacji procesów i systemów logistycznych, pozyskuje i utrzymuje dobre relacje z partnerami strategicznymi.

Reklama, którą widzisz w telefonie, to tylko wierzchołek góry lodowej. Zanim się pojawiła, ktoś musiał zdecydować, do kogo firma w ogóle chce mówić, czym jej produkt ma się wyróżniać i ile pieniędzy warto przeznaczyć na internet, a ile na targi czy nowe opakowanie. Dyrektor marketingu odpowiada za to, jak marka jest postrzegana i czy wydatki na promocję naprawdę przekładają się na wyniki. Łączy analizę danych i badań rynku z wyczuciem ludzi, kieruje zespołem specjalistów i współpracuje z agencjami, które realizują jego pomysły.

Odpowiada za realizację strategii firmy w powierzonej części przedsiębiorstwa/ organizacji; odpowiada za realizację budżetu jednostki, realizacje planów jednostki, analizę i optymalizację kosztów oraz wykorzystanie zasobów.

Dyrektor ośrodka adopcyjnego odpowiada za przeprowadzenie procedur adopcyjnych zgodnie z najlepszym interesem dziecka i poszanowaniem jego praw. Kieruje, organizuje i nadzoruje prawidłowe działanie podległej jednostki. Samodzielnie podejmuje decyzje i ponosi odpowiedzialność za zaistniałe zdarzenia, dostosowując bieżącą działalność ośrodka adopcyjnego do obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie.

Dyrektor placówki opiekuńczo - wychowawczej (typu socjalizacyjnego, interwencyjnego, specjalistyczno-terapeutycznego) odpowiada za organizację i nadzór nad działaniami placówki oraz właściwe sprawowanie opieki nad dziećmi, zgodnie z poszanowaniem ich praw. Samodzielnie podejmuje decyzje i ponosi odpowiedzialność za prawidłowe prowadzenie gospodarki finansowej i materiałowej podległej placówki oraz za zaistniałe zdarzenia dostosowując jej działalność do obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie.

Kreuje strategię produkcyjną przedsiębiorstwa, wyznacza kluczowe cele produkcyjne i kontroluje ich realizację; analizuje sytuację rynkową i zapotrzebowanie na określone produkty i ustala krótko- i średnio- i długoterminowe plany produkcyjne oraz koordynuje i nadzoruje proces ich realizacji; nadzoruje procesy bezpośrednio związane z produkcją, takie jak kontrola jakości, zaopatrzenie, logistyka itp.

Firma dobrze radzi sobie na swoim rynku, ale wzrost wyraźnie zwalnia. Wejść z ofertą za granicę? Uruchomić sklep internetowy czy raczej sprzedawać przez partnerów? Dołożyć nową usługę do starych produktów? Na takie pytania odpowiada dyrektor rozwoju biznesu. Jego zadaniem nie jest sprzedawanie tego, co już jest, ale szukanie miejsc, w których firma może zarabiać w przyszłości: nowych rynków, partnerstw, produktów i modeli działania. To praca na styku strategii, finansów i projektów, z dużą dawką niepewności i rozmów z ludźmi spoza firmy.

Koniec kwartału, do planu brakuje kilku procent, a dwoje najlepszych handlowców właśnie złożyło wypowiedzenie. W takich chwilach widać, na czym polega praca dyrektora sprzedaży. To nie jest po prostu najlepszy sprzedawca w firmie, tylko trener, strateg i analityk w jednym: buduje zespół, ustala cele, wybiera kanały, którymi produkt trafia do klientów, i co tydzień sprawdza, czy liczby zmierzają we właściwą stronę. Odpowiada przed zarządem za przychody, a przed swoimi ludźmi za to, by mieli szansę wygrywać.

Kieruje placówką oświaty i realizuje zadania wynikające z właściwych ustaw i rozporządzeń, zgodnie z uchwałami rady pedagogicznej i rady szkoły; odpowiada za dydaktyczny i wychowawczy poziom szkoły; tworzy warunki do samorządnej i samodzielnej pracy uczniów i wychowanków; sprawuje nadzór pedagogiczny nad nauczycielami zatrudnionymi w szkole; zapewnia nauczycielom pomoc w realizacji zadań i doskonaleniu zawodowym.

Kieruje pracą teatru w zakresie udzielonych pełnomocnictw i upoważnień zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa; planuje i rozdziela zadania pracowników administracyjno-technicznych teatru; realizuje program artystyczny teatru; nadzoruje i utrzymuje kontakty z podwykonawcami, dostawcami usług itp.

Kontroluje i nadzoruje prace działu do spraw technicznych; opracowuje procedury wewnętrzne optymalizujące procesy produkcyjne w zakresie efektywności i wydajności produkcji oraz kontroluje ich skuteczność; nadzoruje i koordynuje całokształt procesów związanych z techniczną stroną działalności firmy, w tym w zakresie: obsługi floty samochodowej, specjalistycznego sprzętu produkcyjnego, oprogramowania i komputerów oraz różnorodnych narzędzi; koordynuje przeprowadzanie szkoleń dla pracowników z zakresu obsługi sprzętu i technologii wykorzystywanych w firmie.

Odpowiada za realizację strategii firmy w jej wydzielonej jednostce; odpowiada za realizację budżetu jednostki, analizę i optymalizację kosztów oraz wykorzystanie zasobów.

Kieruje zakładem dla nieletnich i podległym personelem; tworzy i realizuje arkusz organizacji pracy zakładu oraz regulamin zakładu; sprawuje nadzór pedagogiczny; zapewnia warunki niezbędne do realizacji zadań zakładu oraz ponosi odpowiedzialność za działalność zakładu; odpowiada za przestrzeganie bezpieczeństwa i porządku w zakładzie, w tym za funkcjonowanie zakładu zgodnie z właściwymi przepisami; odpowiada za prawidłowe zagospodarowanie i wykorzystanie środków finansowych; reprezentuje zakład na zewnątrz.

Kieruje pracą zespołu pieśni i tańca w zakresie udzielonych pełnomocnictw i upoważnień zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa; podejmuje decyzje w sprawach artystycznych, finansowych, pracowniczych; wydaje zarządzenia i polecenia oraz regulaminy wewnętrzne; nadzoruje realizację programu artystycznego zespołu; reprezentuje zespół na zewnątrz; nadzoruje i utrzymuje kontakty z podwykonawcami, dostawcami usług itp.

Wykonuje dzieła muzyczne kierując zespołem muzyków instrumentalistów, wokalistów, tancerzy; posługuje się konwencjonalną techniką gestów dla przekazania koncepcji interpretacyjnej wykonywanej kompozycji.

Pasażer widzi pilotów i personel pokładowy, ale za każdym rejsem stoi też ktoś, kogo nie ma na pokładzie. Zanim samolot odepchnie się od stanowiska, dyspozytor lotniczy przeanalizował pogodę na trasie i na lotniskach zapasowych, sprawdził komunikaty o utrudnieniach, przeliczył paliwo i przygotował operacyjny plan lotu. Gdy maszyna jest już w powietrzu, śledzi jej przebieg i wspiera załogę, jeśli coś pójdzie nie tak. To praca dla osób, które lubią precyzję, procedury i podejmowanie decyzji pod presją czasu — z ziemi, ale z realnym wpływem na bezpieczeństwo lotu.

Przyjmuje zlecenia telefoniczne i internetowe od klientów na transport pasażerów; wysyła zlecenia do kierowców za pomocą różnych kanałów komunikacji; kontaktuje się z klientami i kierowcami; monitoruje pracę kierowców.

Zajmuje się organizacją i prowadzeniem ruchu pociągów na szlakach oraz posterunkach ruchu oraz zarządza pociągami i ładunkami; posługuje się rozkładami jazdy pociągów i kieruje ruchem pociągów w sytuacji zamknięcia toru; odpowiada za przestrzeganie zasad postępowania obowiązujących w sytuacji wypadku kolejowego oraz za dokumentację związaną z prowadzeniem ruchu pociągów.

Koordynuje ruch pociągów na linii metra, posługując się obowiązującymi procedurami i instrukcjami; kieruje pracą centralnej dyspozytorni, nadzoruje pracę pozostałych dyspozytorów w zakresie mającym wpływ na prowadzenie ruchu, bezpieczeństwo pasażerów, funkcjonowanie metra.

Dyspozytor transportu samochodowego planuje, nadzoruje, koordynuje i rozlicza pracę kierowców i pojazdów w przedsiębiorstwie.
Dyspozytor transportu samochodowego organizuje i koordynuje pracę podległych kierowców oraz floty samochodowej. Przyjmuje zlecenia transportowe, ustala harmonogram przewozów zgodnie z obowiązującymi przepisami a następnie przekazuje je kierowcom. Przed wyjazdem pojazdu w trasę nadzoruje jego stan techniczny oraz w uzasadnionych przypadkach sprawdza trzeźwość kierowcy. W przypadku uszkodzenia pojazdu organizuje pomoc techniczną lub zamianę pojazdu na inny, a w przypadku utrudnień drogowych organizuje trasy zastępcze na liniach komunikacyjnych. Do jego obowiązków należy rozliczanie czasu pracy kierowców oraz powierzonych im zadań. Kontroluje zużycie paliwa oraz płynów i środków eksploatacyjnych pojazdu. Prowadzi dokumentację transportową. Może także być odpowiedzialny za załatwianie interwencji i reklamacji dotyczących usług przewozowych. Dyspozytor pracujący w przedsiębiorstwie zajmującym się przewozem osób może udzielać informacji podróżnym o rozkładzie jazdy autobusów. Dyspozytor transportu samochodowego może podjąć pracę w przedsiębiorstwach komunikacji samochodowej, firmach przewozowych, spedycyjnych.

Dystrybuuje ulotki w wyznaczonym miejscu lub do wyznaczonych odbiorców.

Organizuje, prowadzi i nadzoruje pracę stacji o różnym natężeniu ruchu pociągów osobowych, towarowych, pracę rozrządową i manewrową w obrębie tej stacji, wykorzystując przy tym środki i urządzenia techniczne sterowania ruchem pociągów, łączności i taboru kolejowego.

Prowadzi ruch pociągów metra przy sterowaniu miejscowym oraz wykonuje prace zmierzające do sprawnego funkcjonowania stacji, posługując się obowiązującymi w tym zakresie procedurami i instrukcjami; kontroluje pracę osób wykonujących obowiązki służbowe na stacji (brygady robocze, pracownicy odpowiedzialni za utrzymanie czystości na stacji) oraz udziela pomocy pasażerom.

Kieruje działalnością wydziału uczelni, reprezentuje wydział na zewnątrz, oraz podejmuje decyzje we wszystkich sprawach związanych z działalnością wydziału, niezastrzeżonych dla innych organów uczelni; pełni funkcję przełożonego pracowników, studentów i doktorantów wydziału.

Wywiad z gwiazdą, reportaż z drugiego końca świata, nazwisko pod tekstem, który komentują wszyscy — tak zwykle wyobrażamy sobie dziennikarstwo. Codzienność to częściej telefon do urzędu, który nie chce odpowiedzieć, kilka godzin sprawdzania jednej informacji i tekst skracany o połowę na kwadrans przed publikacją. Dziennikarz zbiera fakty, weryfikuje je i opowiada tak, żeby odbiorca zrozumiał, co się stało i dlaczego to ważne. Pracuje dla prasy, radia, telewizji i serwisów internetowych, coraz częściej we wszystkich tych formach naraz.

Prowadzi zajęcia z dziećmi do lat trzech, nad którymi sprawuje opiekę w żłobku, klubie dziecięcym; ma pod swoją opieką maksymalnie pięcioro dzieci; zapewnia dziecku właściwą opiekę pielęgnacyjną oraz edukacyjną w warunkach bytowych zbliżonych do warunków domowych; korzysta z pomocy rodziców w sprawowaniu opieki nad dziećmi w czasie prowadzenia zajęć; prowadzi konsultacje i udziela porad rodzicom w zakresie pracy z dziećmi.

Dziewiarz wytwarza dziane wyroby włókiennicze za pomocą maszyn.
Dziewiarz jest zawodem o charakterze produkcyjnym. Celem pracy dziewiarza jest przetworzenie przędzy w dziany wyrób włókienniczy. Podczas tego procesu dziewiarz sprawdza zgodność parametrów półproduktów oraz wytwarzanego wyrobu z dokumentacją technologiczną, obserwuje pracę i stan techniczny obsługiwanych maszyn. Do obowiązków dziewiarza należy wymiana nawojów zasilających maszynę, likwidacja zrywów przędzy, zapobieganie powstawaniu i likwidowanie błędów, regulacja urządzeń prowadzących nitki, rejestrowanie wykonanej produkcji, informowanie mistrza o poważniejszych usterkach. Wykonane wyroby dziewiarz składuje w wyznaczonym do tego miejscu. Odpowiedzialny jest za właściwe wykorzystanie surowców, wytworzenie wyrobów jak najwyższej jakości oraz za prawidłową eksploatację maszyn i urządzeń.

Przewozi pasażerów i ich bagaż dźwigiem osobowych; przewozi towary dźwigiem towarowym.

Dosiada i prowadzi konie w czasie wyścigu, wykonując polecenia trenera, obserwuje zachowanie koni biegających na torze wyścigowym i roboczym.