Skąd przyszliśmy i dokąd zmierzamy? Na Uniwersytecie Jagiellońskim to pytanie nie jest figurą retoryczną, tylko planem zajęć. Studenci archeologii uczą się w Instytucie w centrum Krakowa, pracują z prawdziwymi zabytkami, a w wakacje jadą na wykopaliska — w Polsce i daleko poza nią. To kierunek dla tych, którzy w historii wolą łopatkę i skaner niż samą książkę — a na końcu możesz sprawdzić, czy masz duszę odkrywcy.
O studiach często mówi się, że są przygodą. W przypadku archeologii na UJ nie jest to tylko metafora. Archeolodzy z Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadzą badania w Izraelu, Jordanii, na Cyprze, w USA, Egipcie i Gwatemali, a także oczywiście w Polsce.
Uczelnia opisuje ten kierunek jako odkrywanie świata i wspólnego dziedzictwa, a czasem także ocalanie go i przywracanie tego, co zapomniane. Archeologia pokazuje, skąd przyszliśmy, i w ten sposób uczy, dokąd zmierzamy.
Studia archeologiczne na UJ mają tradycję sięgającą 1863 roku. To właśnie na Uniwersytecie Jagiellońskim powstały pierwsze w Polsce katedry archeologii Polski (1866) i archeologii klasycznej (1897).
Dziś uczelnia należy do niewielu w kraju, które prowadzą pełny program obejmujący archeologię Polski i Europy, świata śródziemnomorskiego oraz kontynentów amerykańskich. Student nie musi więc wybierać między pradziejami ziem polskich a starożytnym Egiptem — może poznać jedno i drugie.
Licencjat z archeologii to studia stacjonarne o profilu ogólnoakademickim, trwające trzy lata, czyli sześć semestrów. Zajęcia odbywają się w Instytucie Archeologii, który mieści się w samym centrum Krakowa i należy do Wydziału Historycznego.
Wydział Historyczny uczelnia opisuje jako miejsce dla pasjonatów starożytnych kultur, osób zainteresowanych badaniem sztuki i ochroną dóbr kultury. Archeologia ma tu więc dobre towarzystwo: na tym samym wydziale prowadzone są także historia, historia sztuki, etnologia i antropologia kulturowa, judaistyka, muzykologia oraz ochrona dóbr kultury.
Instytut ma nowoczesny sprzęt komputerowy i pomiarowy, w tym skanery laserowe, a także sprzęt do pracy nad zabytkami. Dzięki temu studenci uczą się w praktyce technologii i metod, z których korzysta współczesna archeologia.
Ważnym elementem kształcenia archeologa jest praca z zabytkiem. Instytut ma własne zbiory dydaktyczne, a do tego współpracuje z dwiema ważnymi krakowskimi instytucjami:
Studenci mają więc szeroki dostęp do zabytków, a teoria z wykładów szybko zamienia się w konkretne przedmioty, które można obejrzeć, opisać i zinterpretować.
Zawodowe ćwiczenia terenowe odbywają się zwykle w miesiącach wakacyjnych. To praktyczna nauka zawodu podczas wykopalisk prowadzonych przez Instytut, między innymi w Polsce, na Ukrainie i w Egipcie.
Przy Instytucie działa też Koło Naukowe Studentów Archeologii. Kto chce poznać studia za granicą, może skorzystać z programów Erasmus+, Utrecht Network, z wymiany bilateralnej czy z możliwości uniwersytetu europejskiego Una Europa. Jest też program MOST, czyli wymiana krajowa.
Absolwent jest przygotowany do udziału w naukowych, ratowniczych i komercyjnych pracach terenowych, także na obszarach objętych inwestycjami. Potrafi prowadzić eksplorację, sporządzać dokumentację i interpretować wyniki badań. Możliwe ścieżki to między innymi:
Absolwenci mogą kontynuować naukę na studiach II stopnia, a później w szkole doktorskiej albo na studiach podyplomowych. Szczegóły dotyczące zasad przyjęć i opłat warto sprawdzić w systemie rekrutacyjnym IRK, bo mogą różnić się między naborami.
Archeologia na Uniwersytecie Jagiellońskim to kierunek z tradycją sięgającą XIX wieku i z pełnym programem — od archeologii Polski po Nowy Świat. Studenci uczą się w centrum Krakowa, korzystają ze skanerów laserowych i zbiorów dydaktycznych, a w wakacje sprawdzają wiedzę na wykopaliskach. Po licencjacie mogą pracować w muzeach, urzędach konserwatorskich, archeologii komercyjnej i turystyce albo uczyć się dalej.
10 pytań · dwie minuty
poleca:
