Samochód, który jeździ, to jedno. Samochód, który wygrywa, to inna historia — i dokładnie o niej są studia na kierunku Motorsport w Uczelni Techniczno-Handlowej im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie. Zamiast klasycznej mechaniki pojazdowej studenci zajmują się osiągami, niezawodnością i precyzją w ekstremalnych warunkach: telemetrią, aerodynamiką, elektroniką i tuningiem — a na końcu możesz sprawdzić, czy myślisz jak inżynier toru.
Uczelnia opisuje Motorsport jako studia o profilu praktycznym, w których liczy się inżynieria osiągów, niezawodności i precyzji działania w ekstremalnych warunkach. To rozróżnienie ma znaczenie. W klasycznej mechanice pojazdowej pytanie brzmi: dlaczego to się zepsuło. W motorsporcie: dlaczego było o pół sekundy za wolno.
Studia stacjonarne trwają siedem semestrów, niestacjonarne osiem, a absolwent kończy je z tytułem inżyniera.
Fundament programu jest klasycznie techniczny: matematyka, fizyka, mechanika techniczna, materiałoznawstwo i termodynamika. Bez tego dalsza część nie miałaby sensu, bo cała reszta jest stosowaniem tych praw do pojazdu pracującego na granicy wytrzymałości.
Przedmioty kierunkowe wchodzą już w szczegóły:
Druga część programu to praca na liczbach: symulacje komputerowe i modelowanie CAD, systemy pomiarowe i analiza danych, metrologia warsztatowa i torowa, a także projektowanie infrastruktury torów wyścigowych. Absolwent ma umieć odczytać dane telemetryczne i wyciągnąć z nich wniosek inżynierski, a nie tylko obejrzeć wykres.
Lista umiejętności absolwenta jest z tego samego porządku: projektowanie i optymalizowanie układów pojazdu sportowego, diagnozowanie usterek mechanicznych i elektronicznych, praca w programach CAD i narzędziach symulacyjnych, tuning mechaniczny i elektroniczny oraz rozumienie procesów spalania, przepływu i wymiany energii w silniku. Każda z nich kończy się konkretnym pomiarem, który albo potwierdza założenie, albo je obala.
Na kierunku są dwie ścieżki: budowa i tuning samochodów oraz chiptuning samochodów sportowych. Pierwsza patrzy na pojazd jako konstrukcję mechaniczną, druga — na sterowanie i oprogramowanie jednostki napędowej. W obu wypadkach kończy się to pracą na rzeczywistym podzespole, nie na rysunku.
Zajęcia praktyczne mają tu przewagę nad teoretycznymi. Uczelnia daje dostęp do laboratoriów, warsztatów i aparatury diagnostycznej, organizuje testy torowe oraz TrackDay na Autodromie Słomczyn, a przy kierunku działa studencki zespół przygotowujący pojazdy wyczynowe.
Praktyki odbywają się u partnerów z branży, wśród których wymienione są między innymi Trela Motorsport, Tomson, Unitronic, Inter Cars Tuning i Bosch. Część zajęć prowadzą praktycy z tych firm, a partnerzy konsultują program i udostępniają zaplecze technologiczne.
Do tego dochodzi zaplecze, które ma znaczenie po dyplomie: staże i praktyki u partnerów, projekty realizowane z przemysłem i akademickie biuro karier. Sieć kontaktów w tej branży buduje się na torze i w warsztacie, nie po obronie pracy.
Kierunek jest dla kogoś, kto chce wiedzieć nie tylko, jak działa samochód, ale też dlaczego wygrywa. Dobrze odnajdzie się tu maturzysta, który lubi fizykę i matematykę na tyle, żeby użyć ich do czegoś konkretnego, nie boi się warsztatu i ma cierpliwość do pomiarów.
Zamiłowanie do prędkości jest tu punktem wyjścia, nie kompetencją. Kompetencją są liczby, tolerancje i powtarzalność wyniku.
Uczelnia wymienia zespoły wyścigowe, warsztaty tuningowe i serwisy sportowe, działy badawczo-rozwojowe firm motoryzacyjnych, projektowanie komponentów samochodowych, diagnostykę pojazdów wyczynowych, instytuty badawcze i jednostki testowe, firmy doradcze i projektowe oraz własną działalność.
Te miejsca łączy jedno: trzeba w nich udowodnić, że zmiana w konstrukcji albo w oprogramowaniu naprawdę dała zysk. Zasady kwalifikacji i opłaty warto sprawdzić w serwisie rekrutacyjnym uczelni, bo różnią się między naborami.
Motorsport w UTH to studia inżynierskie dla ludzi, którzy chcą łączyć warsztat z analizą danych. Program prowadzi od fizyki i materiałoznawstwa przez silniki, aerodynamikę i elektronikę do telemetrii i pomiarów torowych, a do wyboru są dwie specjalności: mechaniczna i chiptuningowa. Jeśli brzmi to jak plan na własne życie zawodowe, warto sprawdzić, czy predyspozycje idą w tę samą stronę.
10 pytań · dwie minuty · bez zapisywania
poleca:
